ოფიციალური მონაცემებით, საქართველოში ყველაზე მეტი – 104 000 ბავშვი 1961 წელს დაიბადა. 1990 წლამდე ყოველწლიურად, საშუალოდ, 93000 ბავშვი იბადებოდა. შობადობის მკვეთრი შემცირება 1992 წლიდან დაიწყო.
როგორია ჯანდაცვის სამინისტროს პოზიცია და რა ღონისძიებები ტარდება აღნიშნული პრობლემის აღმოსაფხვრელად, ამ საკითხთან დაკავშირებით “გურია ნიუსმა” კომენტარი შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრს დავით სერგეენკოს სთხოვა.
_ იმდენად, რამდენადაც ჩვენი ქვეყნისთვის სტრატეგიულ საკითხს შეეხეთ, ვეცდები გითხრათ, რაში ვიღებთ მონაწილეობას. დემოგრაფიული ბალანსი, როგორც ასეთი, საქართველოში მართლაც არ არის სახარბიელო და თუ რაიმე არ შეიცვალა, მოსალოდნელია, რომ წავიდეს მკვეთრი კლება მოსახლეობის. ციფრებით რაც არის დათვლილი, მეოთხედით შემცირდება საქართველოს მოსახლეობა 2050 წლისთვის. ძალიან მოკლედ ვიტყვი რა ფაქტორები ზემოქმედებს დემოგრაფიაზე: შობადობის რიცხვი ფაქტია, რაც მეტი ბავშვი დაიბადება მოსახლეობა უნდა გაიზარდოს, ხოლო ეს ფაქტორი არ არის იმიტომ, რომ შობადობა ყველაზე მაღალი არის უღარიბეს ქვეყნებში და ეკონომიურად ყველაზე დაბალი განვითარების მქონე აფრიკის ქვეყნებში. შედარებაც კი არ არის ისეთი მაღალი შობადობაა, მაგრამ სამაგიეროდ მათთან სიკვდილიანობაც, მაღალია სამწუხაროდ, თუმცა მათი მოსახლეობა იზრდება. რაც უფრო მძლავრია ჯანდაცვის სისტემა, მით უფრო ჯანმრთელია მოსახლეობა და მით უფრო დიდხანს ვცხოვრობთ ანუ ჯამში მოსახლეობის ოდენობა გაიზრდება. აქაც მარტივად არ არის საქმე, წარმოვიდგინოთ რომ 100 წელი ცხოვრობს ყველა საქართველოში, ეს ნიშნავს იმას, რომ საშუალო ასაკი მიდის და მიდის ზევით ანუ ერი ბერდება და რეპროდუქციული ასაკის მოქალაქეების რაოდენობა არის ძალიან მცირე წილი მთლიანად ერის რაოდენობაში.
_ როგორც ირკვევა, პრობლემა საკმაოდ რთულია, მაგრამ მიუხედავად ამისა, რაიმე გამოსავალი უნდა იყოს…
_ საკითხი ნამდვილად რთულია ანუ ეს არის პრობლემა, რომელზეც ხუთი კლასიკური ფაქტორი მოქმედებს ანუ ეს კარები იღება ხუთი გასაღებით, რომლის ერთი გადატრიალებით მეორე იკეტება. ძალიან რთული პრობლემაა დემოგრაფია, ეს დარგია, მეცნიერებაა. რთული სისტემაა, რომელსაც უნდა რთული მენეჯმენტი, ერთი ფაქტორის გაზრდა აკნინებს მეორეს. რა არის გამოსავალი? – ვიძახოთ მხოლოდ რთულია და ამასობაში საითკენ მივდივართ?
საქართველოს პარლამენტის ჯანდაცვის კომიტეტის თავმჯდომარემ, ბატონმა დიმიტრი ხუნდაძემ, ჩემი აზრით, საშვილიშვილო საქმე გააკეთა. მან შექმნა საქართველოს დემოგრაფიული ფონდი, რომლის აქტივობები მოიცავს სხვადასხვა მიმართულებას. ერთი, ეს არის შედარებით მარტივი ფინანსური სტიმულაცია, საქართველოში დაბადებულ ყოველ მესამე ბავშვზე, უამრავმა ადამიანმა გამოთქვა სურვილი ამ პროექტში მიიღოს მონაწილეობა.
_ დემოგრაფიული პრობლემის ერთ-ერთ მიზეზად გახშირებულ უნაყოფობასაც ასახელებენ, რაც სხვადასხვა ფაქტორითაა გამოწვეული. ერთ-ერთ გამოსავლად ხელოვნურ განაყოფიერებას მიიჩნევენ. აპირებს თუ არა სახელმწიფო ამ კუთხით თუნდაც თანადაფინანსების გამოყოფას?
_ ხელოვნური განაყოფიერების პროცედურის დაფინანსების გაზრდა არ არის გამოსავალი დემოგრაფიული პრობლემის მოსაგვარებლად. მეცნიერთა ჯგუფი, რომლებიც ზემოთ აღნიშნულ ფონდში არიან, კონკრეტულ სტრატეგიას შეიმუშავებენ რა უნდა გაკეთდეს საქართველოში ხელოვნური განაყოფიერების თვალსაზრისით. შეიძლება სოციალური დახმარება არის გასაძლიერებელი, შეიძლება რაიმე სხვა ანუ ეს არის ძალიან სწორი და კარგი ნაბიჯი, ეს არის პროგრამა, რომელიც ერთი გასაღებით არ იღება. პირიქით, ერთი გასაღებით რომ გადაატრიალებ და აღებ, მეორეს კეტავ. ამიტომ, საქართველოს მთავრობის სრული საგანი არის ამ ფონდის შექმნა, რომელიც ჩემის აზრით, ძალიან ეფექტური იქნება და უკვე დაიწყო კონკრეტული პროექტების განხორციელება.
