“დამთავრდა არჩევნები და ყველაფერი გაჩერდა”

ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სუფსაში, გრიგოლეთის სანაპირო ზოლში, მიუხედავად სტრატეგიულად ხელსაყრელი მდებარეობისა, ცენტრალური ტრასის გასწვრივ მცხოვრებლებს უმუშევრობა და ეკონომიკური სიდუხჭირე აწუხებთ. მათი შემოსავლის ძირითადი წყარო მებოსტნეობა და მეთევზეობაა. თუმცა, აქ ხშირად ბადეებს, შიგ გაბმული თევზიანად იპარავენ, რაც აქაურებს ძალიან აწუხებთ.

გრიგოლეთის ცენტრალურ ტრასაზე არ არის გარე განათება, არ დგას ურნები, არ არის ტროტუარები, რის გამოც, ხშირია ავტოსაგზაო შემთხვევები _ ეს იმ პრობლემების მოკლე ჩამონათვალია, რომლებიც აქაურებს აწუხებთ.

გრიგოლეთში მცხოვრები ანასტასია სდორენკო “გურია ნიუსთან” საუბარში ამბობს, რომ ზამთარი, მცირეწლოვან ბავშვთან ერთად, რთულ პირობებში გაატარა.

_ აქ საცხოვრებლად მამაჩემმა ჩამოგვიყვანა. ძალიან მოეწონა ეს ადგილი და უკან აღარც დავბრუნებულვართ. ეს ზამთარი ძალიან ცუდად გავატარეთ. სახლში რძალი, შვილი და მცირეწლოვანი ბავშვი მყავს. მხოლოდ ჩემი შვილი მუშაობს ქობულეთში და მასაც ორი თვის ხელფასი აღებული არ აქვს. მე საპენსიო ასაკი არ მაქვს, ჩემი რძალი არ მუშაობს, თუმცა, თუ სადმე სამუშაო გამოჩნდა, არაფერს ვთაკილობთ, მოსამსახურედაც გვიმუშავია მდიდრების ოჯახებში. ზაფხულში აქ მდიდრების გამოფენაა. ზამთარში კი ჩვენნაირებისთვის _ ღარიბებისთვის სიცოცხლე ჩამკვდარია. ჩემი შემოსავლის ძირითადი წყარო მაინც მებოსტნეობა და მეთევზეობაა. ზაფხულში კიტრის და პომიდვრის ნერგები გამოგვყავს და ვყიდით ფოთის ბაზარზე. აბა, საყანე ფართობები აქ არ არის, რომ სიმინდი დათესო. არასოდეს არ მიმიმართავს გამგეობისთვის, რომ დამხმარებოდა. მით უმეტეს, რომ სოციალურ დახმარებას არ ვიღებთ. რაც ძალიან გვაწუხებს ისაა, რომ თევზის ბადეებს იპარავენ. ორი წლის წინ მომპარეს, მერე შევიძინეთ და ისევ მოგვპარეს. არადა, ბადის გარეშე როგორ ითევზავებ? ამ შემთხვევაში, მშიერი დარჩები. ვის უნდა მივმართოთ და რა უნდა ვქნათ, არ ვიცით, ვინ მოგვაქცევს ყურადღებას? _ ამბობს ანასტასია სდორენკო.

გრიგოლეთში მცხოვრები ანეტა მორჩილაძე “გურია ნიუსთან” საუბარში აღნიშნავს, რომ ხუთსულიანმა ოჯახმა, სადაც მცირეწლოვანი ბავშვებიც არიან, ზამთარი ზღვის სანაპიროზე ნაგროვები გირჩებითა და ფიჩხებით გაიტანეს.

_ ჩემი შვილები ურეკის სკოლაში დადიან სასწავლებლად. მე და ჩემი მეუღლე არ ვმუშაობთ. ჯანმრთელობა გვიწყობს ხელს, თორემ სული შიმშილით ამოგვხდებოდა. მოგვყავს კარტოფილი და კიტრი. ბევრი აქ მცხოვრები თევზაობით ირჩენს თავს, ზოგიც ზაფხულში ვაჭრობას ეწევა. ზამთარში, სანაპიროზე ბავშვებიანად ვიყავით გასული, გირჩებს ვეძებდით და ისე ვთბებოდით. არჩევნებზე რას არ შეგვპირდნენ. სტადიონი მაინც გაეკეთებინათ?! 10 000 ლარი იყო გამოყოფილი გრიგოლეთში სტადიონის გასაკეთებლად, სანამ არჩევნები დაიწყებოდა, დაიწყეს კეთება, დამთავრდა არჩევნები და ყველაფერი გაჩერდა. იქნებ თქვენ, ჟურნალისტებმა, მაინც გაგვაგებინოთ, რა ბედი ეწია სტადიონის აშენებისთვის გამოყოფილ 10 000 ლარს? _ კითხულობს ანეტა მორჩილაძე.

_ საარჩევნოდ იმასაც გვპირდებოდნენ, ნაგვის ურნებს დაგიდგამთო. არ იციან, რომ ამ ტრასაზე ნაგვის ურნა საჭიროა? ნახეთ, რას ჰგავს აქაურობა. გარე განათება არ უნდა იყოს ან ტროტუარი? რამდენი ავარიის მომსწრე ვართ! _ გვითხრეს აქაურებმა

“გურია ნიუსმა” ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გამგეობას ოფიციალური წერილით მიმართა, თუ რაში დაიხარჯა სუფსის ტერიტორიულ ერთეულში შემავალ თემებში სოფლის განვითარებისთვის გამოყოფილი თანხები და რა გაკეთდა აღნიშნული პროგრამის ფარგლებში. ამ თემაზე გაზეთის უახლოეს ნომრებში ისევ ვისაუბრებთ.