“ყოველთვის მხიბლავდა მასშტაბურობა”

ჩვენი ნომრის სტუმარია თბილისის სამხატვრო აკადემიის რექტორი, ცნობილი მხატვარია გია ბუღაძე.
_ ბატონო გია, როდის დაიწყეთ ხატვა?
_ ხატვა ძალიან ადრეულ ასაკში დავიწყე. ასე მოვდივარ დღემდე. პიონერთა სასახლეში 5 წელი ვსწავლობდი არაჩვეულებრივ ადამიანებთან, შემდეგ ნიკოლაძის სამხატვრო სასწავლებელში, სადაც მასწავლიდნენ ბრწყინვალე პედაგოგები: გივი თოიძე, ბესო ბესელია, არაჩვეულებრივი ქალბატონი ქრისტინე შერმადინი _ მე მას მეორე დედას ვუწოდებ, ციალა ელისაშვილი. ნიკოლაძის სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ჩავაბარე სამხატვრო აკადემიაში, სადაც ჩემი პედაგოგები იყვნენ გოგი თოთიბაძე და კოკი მახარაძე. თუ კი ვინმესგან რამე ამიღია და მისწავლია, ეს გახლავთ ჯიბსონ ხუნდაძე _ მე მასთან ურთიერთობამ ძალიან ბევრი რამ მასწავლა, თუმცა ვინც ჩამოვთვალე, სამაგალითო იყვნენ ყველა კუთხით.
_ ბატონო გია, თქვენ მრავალი გამოფენა გაგიკეთებიათ, როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ. ხომ არ გამოყოფდით რომელიმე მათგანს?
_ ყველა გამოფენა ჩემთვის ძვირფასია _ არ აქვს მნიშვნელობა რომელ ქვეყანაში და რომელ დარბაზში კეთდება. თითოეული გამოფენისთვის ერთნაირი ძალისხმევით ვემზადები.
_ თქვენ ხშირად ანიჭებთ უპირატესობას კედელზე ხატვას. რატომ?
_ ალბათ, იმიტომ, რომ განსაკუთრებულად წარმოაჩენ საკუთარ უნარს. მონუმენტურ  მხატვრობას აქვს ერთი თვისება _ მას შეუძლია შეცვალოს გარემო. ეტყობა, მე შინაგანად რევოლუციონერი ვარ. ჩემს მონუმენტურ ნამუშევრებში გარემოს უკეთესად შეცვლის სურვილიც დევს. როცა დიდ ნახატს ვაკეთებ, მასში ფიზიკურად ვმონაწილეობ. ამავე დროს, ძალიან ფართოდ გაქვს საშუალება, საკუთარი თავი გამოსცადო და წარმოაჩინო შენი შინაგანი მიზანდასახულობა. მუსიკაში ძალიან მიყვარს ოპერა, რადგან იგი ძალიან ჰგავს ფრესკას თავისი კომპონენტებით, თვისობრივი კომპლექსურობით. ასევე, ფრესკა ძალიან ბევრ ჟანრს შეიცავს. საერთოდ, ყოველთვის მხიბლავდა მასშტაბურობა. თუმცა, ეს არ ნიშნავს იმას, რომ სურათი თუ დიდი არაა, არის ცუდია, რა თქმა უნდა, არა. ეს შემოქმედის ინდივიდუალური მიდგომაა საკუთარი საქმისადმი.
_ თქვენ სამხატვრო აკადემიის  რექტორი ხართ, ასევე ეწევით შემოქმედებით მოღვაწეობას. როგორ უთავსებთ ერთმანეთს ამ ორ  მნიშვნელოვან საქმეს?
_ ჩემი ცხოვრება ორ ნაწილად გავყავი, ოღონდ ორივე ხელოვნებას ეკუთვნის. ერთი არის ჩემი ინტიმური სამყარო, რომელსაც მხატვრობა ჰქვია მოლბერტთან და ტილოსთან და მეორე _ ზოგადი ხელოვნება, რომელიც ამ შემთხვევაში ადმინისტრაციულ საქმიანობას, სამხატვრო აკადემიის რექტორობას ნიშნავს.
_ როგორია თქვენი დამოკიდებულება სტუდენტებთან?
_ ახალგაზრდები ძალიან მიყვარს, ისინი დიდ ძალას მმატებენ, მათთან ურთიერთობისას ძალიან ბევრ რამეს მე თვითონ ვსწავლობ, მათთან ერთად მეც ვვითარდები. კარგი ახალგაზრდები წამოვიდნენ, რომლებიც მაძიებელი და ინტელექტუალური გონებით გამორჩეულნი არიან, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია. თუმცა, აქვე დავძენ, რომ ეთიკურობის საკითხი ცოტა გადასახედი გვაქვს _ უმცროს-უფროსობის ზღვარი ცოტათი დაირღვა, თუმცა ამაში ჩვენც მიგვიძღვის ბრალი იმიტომ, რომ ძალიან “გავიშინაურეთ” ისინი გარკვეული თვალსაზრისით. ჩემი სტუდენტობისას, როცა ოთახში პედაგოგი შემოვიდოდა, როგორც წესი, ყველანი ფეხზე წამოვდგებოდით, დღეს ასეთი რამეები შეხსენებას საჭიროებს.
_ ბატონო გია, გურიაში, ოზურგეთის სამხატვრო გალერეის 20 წლის საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით ჩამოხვედით, ასევე ჩატარდა სემინარი, სადაც ვრცლად ისაუბრეს გურიაში კულტურულ-საგანმანათლებლო მუშაობის შესახებ.
_ ოზურგეთის სამხატვრო გალერეა არის უმნიშვნელოვანესი ცენტრი რეგიონული კულტურის სიცოცხლის შენარჩუნების თვალსაზრისით.  გალერეის დირექტორი ავთო თავართქილაძე თავდაუზოგავად მუშაობს და მხატვრებს შეძლებისდაგვარად გვერდში უდგას, ცდილობს თითოეულ მათგანს დაეხმაროს თავიანთი ნიჭისა და უნარის გამოვლენაში, გამოფენების საშუალებით გააცნოს ფართო საზოგადოებას მათი შემოქმედება. ეს  ადვილი არ არის, ამას ბრძოლა სჭირდება. რაც შეეხება სემინარს, ნათლად გამოიკვეთა, თუ რა დატვირთვა უნდა მიეცეს კულტურის პოლიტიკას _ უნდა მოხდეს რეგიონების ერთმანეთთან დაკავშირება, დიდი ყურადღება მიექცეს უწყვეტი განათლების სისტემის ჩამოყალიბებას.
_ ჩოხატაურის სამხატვრო სკოლას 30 წელი უსრულდება. პედაგოგებისა და მოსწავლეების დიდი სურვილია, საიუბილეო თარიღზე ჩვენთან ჩამობრძანდეთ.
_ დიდი სიამოვნებით. აუცილებლად ჩამოვალ. ძალიან მაინტერესებს მოსწავლეებთან და პედაგოგიურ კოლექტივთან შეხვედრა. ძალიან მიხარია, რომ ჩოხატაურის სამხატვრო სკოლის სამი კურსდამთავრებული სამხატვრო აკადემიის სტუდენტი გახდა. ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩვენი პრინციპები დაემთხვა თქვენ პრინციპებს, ინტელექტუალური და შემოქმედებითი თვალსაზრისით, რაც ძალიან მისასალმებელია. ამაში, ალბათ, ასევე პედაგოგების პროფესიონალიზმთან  ერთად, იმ გამაოგნებელ და ულამაზეს ბუნებასაც აქვს მნიშვნელობა, რომელშიც ცხოვრობთ. აქ ნიჭიერი ადამიანი თვალით აზროვნებს და გულით გადმოსცემს ამ მშვენიერებას მუსიკის, ლიტერატურის, სახვითი ხელოვნების საშუალებით. უნიჭიერესი და უსაყვარლესი ხალხი ხართ გურულები. გისურვებთ ჯანმრთელობას, ეკონომიურ სიძლიერეს და წარმატებებს თქვენს საქმიანობაში!