ფერმერი ქალბატონიოზურგეთის ცენტრიდან სოფელი გაღმა დვაბზუ 3 კილომეტრის დაშორებით მდებარეობს. სწორედ აქ, ამ სოფელში ცხოვრობს “კარმიდამო ჩემის” ივლისის ნომრის სტუმარი ნაზიკო კოროშინაძე-ჯაველიძე _ საოჯახო სასტუმროს მეპატრონე და ფერმერი.
საოჯახო სასტუმროს პირველ სართულზე განლაგებულია სამზარეულო, მისაღები ოთახი სველი წერტილით, ბარი; მეორე სართულზე _ 4 საძინებელი ოთახი და 1 სველი წერტილი. ეზოში მოწყობილია ფანჩატური ეთნოგრაფიული ელემენტებით, იქვეა ყვავილების კუთხე. სახლთან ახლოს აქვს საყანე ფართობი, ცოლიკაურის, კივის და თხილის ბაღები.
ქალბატონი ნაზიკოს სამუშაო დღე დილის ექვსის ნახევარზე იწყება _ მისი თქმით, ადრე თუ არ შეუდგა საქმეს, დღის ბოლომდე ვერაფერს მოასწრებს.
_ 43 წელია, ამ ოჯახში ვცხოვრობ, ვარ ორი შვილის დედა და ოთხი შვილიშვილის ბებია. მეუღლე რვა წლის წინ გარდამეცვალა, რის შემდეგაც ჩავვარდი დეპრესიაში, ამ ყველაფერს უმუშევრობა დაემატა _ 13 წლის მანძილზე, რკინიგზის რესტორნების გაერთიანების დირექტორად ვმუშაობდი ოზურგეთსა და ლანჩხუთში, უამრავი საქმე მქონდა და ტყუილად ყოფნა ვერ ავიტანე. ექიმმა მირჩია, მუშაობა დამეწყო. კარგა ხანს ოზურგეთის აგრარული ბაზრის ძველი სასტუმროს საკასო აპარატის საინფორმაციო ცენტრის უფროსი ვიყავი, ასევე, ვკურირებდი სარეკლამო სააგენტოს და ვაცხადებდით სხვადასხვა სახის განცხადებებს. ერთ დღეს გვესტუმრა ასოციაცია “ელკანას” წარმომადგენელი ოზურგეთის ორგანიზაციიდან და მთხოვა, რომ გამომეცხადებინა შემდეგი სახის განცხადება _ ეძებდნენ წყნარ ადგილზე, კეთილმოწყობილ, ორსართულიან, ეთნოგრაფიული კუთხის მქონე სახლს, თან დაინტერესებული პირი ჩართული უნდა ყოფილიყო სასოფლო მეურნეობაში. მეც ვცადე ბედი და გამიმართლა _ თბილისიდან “ელკანას” წარმომადგენლები იყვნენ ჩამოსულები, გადაიღეს ფოტოები, რის შემდეგაც, რამდენიმე ხანში, ჩემს სახლს მიენიჭა სამვარსკვლავიანი სასტუმროს წოდება. შემდეგ მითხრეს, რომ სოფლის მეურნეობისთვის აქტიურად უნდა მომეკიდა ხელი _ გამოგიგზავნით სტუმრებს და შენს მეურნეობაში მოყვანილი პროდუქტით უნდა გაუმასპინძლდეო. პირველად შვეიცარიიდან მესტუმრნენ. მათ გვასწავლეს, როგორ უნდა მოგვეყვანა ეკოლოგიურად სუფთა პომიდორი. პირველივე წელს კარგი შედეგი მივიღე _ თითო ცალი პომიდორი 800 გრამს იწონიდა, მაგრამ სათესლედ მეორე წელს აღარ გამომადგა. მოკლედ, მთლიანად გადავერთე სოფლის მეურნეობაში. ახლა თქვენ თავად დაინახავთ, რამდენი რამ გავაკეთე.
_ ქალბატონო ნაზიკო, კარგად მოვლილი ცოლიკაურის, კივის და თხილის ბაღი გაქვთ, სიმინდზეც არაფერს ვამბობ, ეზოში ჟოლო და უეკლო მაყვალიც ჩანს, კარტოფილიც ვნახეთ. ამ ყველაფერს თქვენ მარტო უვლით?
_ მარტო ვაკეთებ. ერთი ახალგაზრდა მეხმარებოდა, ისიც თურქეთში წავიდა სამუშაოდ და წელს მარტო ვუმკლავდები ჩემს მეურნეობას. ტრაქტორით ვხნავ მიწას, მე ვყრი თესლს, ვთოხნი. აგერ მეზობელი მყავს 82 წლის კაცი. მომეხმარე,-მეთქი, ვთხოვე. ღვინო არ ჰქონდა და მივეცი. ისეთი ცოლიკაურის ბაღი მაქვს, ერთ ბალახს ვერ ნახავთ. მოვიკიდებ აპარატს და მე თვითონ ვწამლავ, აბა, იმდენი ფული სად მაქვს, ისეთი აპარატი ვიყიდო, დენზე შევაერთო და გავიადვილო საქმე?
_ რამდენი წლის ბრძანდებით?
_ 63 წლის. კიდევ ბევრი საქმის გაკეთება შემიძლია. სამწუხაროდ, ფინანსები არ მაქვს. კომპიუტერის შეძენა მინდა, რომ ჩემი ვებ-გვერდი მქონდეს და ჩემი სასტუმროს შესახებ ბევრმა იცოდეს. კლიენტების მომრავლების და შემოსავლის გაზრდის შემთხვევაში, უფრო კარგ საქმეებს გავაკეთებ, რომლითაც ბევრ ადამიანს გავაკვირვებ.
_ იქნებ გაგვიმხილოთ, როგორ აპირებთ ხალხის გაკვირვებას?
_ გავაკვირვებ. თქვენ მომეცით ფული და ნახავთ.
_ თქვენი პრობლემების შესახებ ადგილობრივი ხელისუფლებისთვის მიგიმართავთ?
_ კი, მივმართე. სად არ დავწერე წერილი, მაგრამ პასუხი არ არის.
_ “ელკანა” ხომ გიგზავნით სტუმრებს?
_ კი, მიგზავნის, მაგრამ უფრო მეტი მოთხოვნა სვანეთზე და ბათუმზეა, ასევე ახალციხეზე. “ელკანიდან”, ძირითადად, ფერმერები მოდიან.
_ ქალბატონო ნაზიკო, როგორც ამბობთ, ეკოლოგიურად სუფთა პროდუქტი უნდა მოიყვანოთ. ეს ხომ იოლი საქმე არ არის?
_ მე არ მიჭირს ამის გაკეთება _ საქონელი მყავს, ნაკელი შემაქვს დიდი რაოდენობით ვენახში. ახლახან კარტოფილის მოსავალი მივიღე _ ერთი ვედრო დავთესე და რვა ვედრო ამოვიღე. “ელკანას” ერთ-ერთი მოთხოვნა იყო ეკოლოგიურად სუფთა პროდუქციის მოწევა.
_ ეკოლოგიურად სუფთა პროდუქტს არ ჰყიდით?
_ არა. აქ სტუმარი რომ მოდის, ასეთი პროდუქტი აუცილებლად უნდა მქონდეს. ყველი, კარტოფილი, ხილი, ღვინო, კვერცხი, მჭადი _ ყველაფერი სახლის უნდა დავახვედრო. ბატს, იხვს ან ქათამს, რომელსაც დაადებს ხელს, ის უნდა დავუკლა და მივართვა.
ჩვენი იქ ყოფნის დროს, ქალბატონ ნაზიკოს სტუმრები ჰყავდა. მათი თქმით, ისინი გაოცებული არიან გურული სტუმართმოყვარეობით.
ქეთევან ხიდაშელი, “ქალები რეგიონების განვითარებისთვის”: _ გასულ წლის შემოდგომაზე ვიყავით პოლონეთში. ვიზიტის ერთ-ერთი მიზანი იყო, საქართველოში აგრო-ტურიზმის განვითარება. ბევრი რამ, იქ რაც ვნახე, არაფრით განსხვავებული არ არის. ისინი უამრავ რამეს იგონებენ, რომ ტურისტი გააკვირვონ, ჩვენ კი გამოგონება არ გვჭირდება _ გვაქვს ყველაფერი, უბრალოდ, ისე ვერ ვფუთავთ, როგორც საჭიროა. პოლონეთში ორი საათი გვატარეს მუზეუმში, რომელსაც “ღია ცის ქვეშ” ჰქვია, აქ კი მთელი ქვეყნის ყველა კუთხე-კუნჭული მუზეუმია.
ნაზიკო ჯაველიძემ საკუთარი კარმიდამოს ყველა კუთხე-კუნჭული შემოგვატარა და დაუღალავი შრომით შექმნილი სიმდიდრე გვაჩვენა. წამოსვლისას გამოგვაცილა. ეზოს რომ გამოვცდით, კიდევ ერთი მშვენიერი სანახაობა ვიხილეთ _ სახლთან ახლოს მდებარე ტბაში სტუმრები ნავით დასეირნობდნენ, გარშემო კი შინაური იხვები დაცურავდნენ.
ქალბატონი ნაზიკო მეორე დღეს თბილისიდან შვილიშვილებს ელოდებოდა და დამშვიდობებისას გვითხრა, რომ მათ შესახვედრად უნდა მომზადებულიყო.
