(გურია ნიუსი, ლანჩხუთი) _ რამდენიმე დღეც და ლანჩხუთში კლუბ “გურიის” ყველაზე დიდი ტრიუმფიდან 25 წლის იუბილეს გრანდიოზულად აღნიშნავენ. ლანჩხუთელებისთვის წლის ყველაზე გამორჩეულ ამ ღონისძიების შესახებ აუცილებლად მოგითხრობთ, მანამდე კი ინტერესმოკლებული არ იქნება იმის წაკითხვა, თუ რას ფიქრობენ გურულთა იმდროინდელ წარმატებაზე ქართულ ფორუმებზე:
_ მოდი, ის დიდი და ლამაზი ქართული ფეხბურთის წარსული გავიხსენოთ, რომელიც “გურიამ” შექმნა. პატარა ქალაქის ლამაზი გუნდი, თავისი ფეხბურთით, საბჭოთა კავშირის საკმაოდ მაღალი დონის საფეხბურთო კლუბებს შორის, გარკვეული დროის განმავლობაში თავის ომახიან სიტყვას ამბობდა.
_ მე პირადად მხვდა დიდი ბედნიერება, მახსოვდეს ის ლამაზი და დაუვიწყარი დღეები. გრიგოლეთში იმ დროისთვის, საბჭოთა კავშირში თუ პირველი არა, ერთ-ერთი საუკეთესო სტადიონი იყო, თავისი საწვრთნელი ბაზით. ამას ისიც ამტკიცებს რომ იმ დროისათვის, 80-იანი წლების ბოლოს, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი და ნაკრების ხერხემალი კიევის “დინამო” “გურიასთან” დაძმობილებული იყო და თვით ძალიან მაღალი დონის ფეხბურთელებით დაკომპლექტებული გუნდი ბევრჯერ ჩამოსულა ლანჩხუთის ბაზაზე “სატრენიროვკოდ”.
_ “გურიას” რაც შეეხება, მისი დიდი გუნდობისთვის პირადად არ მქონია ბედნიერება თვალი მედევნებინა, მაგრამ გადმოცემით ბევრი რამ ვიცი. მთელ დასავლეთ საქართველოდან მიდიოდნენ ლანჩხუთში თამაშის საყურებლად. ერთხელ მოსკოვის “დინამო” ჩამოვიდა სათამაშოდ, ვერტმფრენი ბათუმში დაეშვა და ლანჩხუთში ავტობუსით წამოვიდნენ. ერთ-ერთ ფეხბურთელს უთქვამს: მაგარი სტადიონია, მაგრამ ქალაქიდან ძაანაა დაშორებულიო…
_ თამაშის დაწყების და დამთავრების მერე, ლანჩხუთის ყველა ოჯახში იმართებოდა ქეიფები. მაგიტომაც ჩადიოდა ბევრი, მგონი…
კიდევ ერთ რაღაცას გავიხსენებდი თქვენის ნებართვით _ როდესაც “გურია” უკვე მეორედ გადავიდა უმაღლეს ლიგაში, ბოლო 2 თამაში ლანჩხუთში იყო დარჩენილი, “გურიას” მთავარი მეტოქე კი მოსკოვის ცსკა გახლდათ და თუ “გურია” დარჩენილი 2 თამაშიდან ერთს მაინც მოიგებდა, პირველი ადგილით გადადიოდა უმაღლეს ლიგაში, თანაც მაშინდელ “გურიას” რეკორდი ეკუთვნოდა _ მთელი სეზონის განმავლობაში გუნდს საშინაო შეხვედრებში არც ერთი წაგება და არც ერთი ფრეც კი არ ჰქონდა ნათამაშები! მახსოვს, სტადიონზე უზარმაზარი “ტაშტი”, დაახლოებით 1.5 მეტრი დიამეტრით მოიტანეს. რაღაც სპეციალურად გაკეთებულ, დაახლოებით 2 მეტრის სიმაღლის სადგამზე დადგეს, შიგ საწვავი ჩაასხეს და სტადიონის აღმოსავლეთ ტრიბუნაზე ყველაზე მაღალ ადგილზე დაამაგრეს, როდესაც თამაში დაიწყო, ცეცხლი მოუკიდეს. ულამაზესი სანახავი იყო იმ დღეს მთელი სტადიონი (თუ არ ვცდები ტაშკენტის “ფახთაქორს”, ან ალმა ათის “,კაირათს” ეთამაშებოდა იმ დღეს “გურია”), თამაშის დასასრულს კი მთელი სტადიონი ფეხზე ამდგარი, გაზეთის ფურცლებზე მოკიდებული ცეცხლით ეგებებოდა გუნდის გამარჯვებას.
“გურიასთან” დაკავშირებით კიდევ ასეთი რამის გახსენება შემიძლია _ “გურია” ერთხელ თამაშობდა უმაღლეს ლიგაში და შემდეგ ისევ პირველ ლიგაში დაქვეითდა, ხოლო მეორედ როდესაც დაბრუნდა უმაღლეს ლიგაში, იმ წელს დაიწყო ეროვნული ჩემპიონატი და გუნდმა უარი განაცხადა ისეთ მონაპოვარზე, როგორიც საბჭოთა კავშირის უმაღლესი ლიგა იყო!!!! “გურია” თავისივე ნებით ჩაება საქართველოს პირველობაში. როდესაც “გურია” პირველად დაქვეითდა უმაღლესი ლიგიდან პირველ ლიგაში, მაშინ “დინამოც” უმაღლეს ლიგაში ასპარეზობდა და გამოდის, რომ პატარა საქართველოს უმაღლეს ლიგაში 2 გუნდი ჰყავდა. და საქმე ისე იყო, რომ ან “გურია”, ან “დინამო” უნდა დარჩენილიყო უმაღლეს დონეზე სათამაშოდ. მაშინ “გურია” გაიწირა, რადგანაც თბილისში გადაწყვიტეს, თუ რომელიმე ქართული კლუბი უნდა დარჩენილიყო უმაღლეს ლიგაში, ეს “დინამო” უნდა ყოფილიყო, რადგანაც “დინამო” საქართველოს სახეც იყო… ამ ამბავმა გულშემატკივრებში გაჟონა, გაგიჟდნენ გურულები და ლანჩხუთის რაიკომის მდივანთან შევიდნენ, _ ძალით თამაშს ნუ წააგებთო!!! რაიკომის მდივანმა და გუნდის ხელმძღვანელობამ ქვა ააგდეს და თავი შეუშვირეს, ეგ გამორიცხულიაო.
ბოლო თამაშები, თან საკუთარ მინდორზე, დათმო “გურიამ”. აღელდა უბრალო გურული ხალხი, ჯანყი დაიწყო გურიაში. “ბუნტი ესე არ უნდაო” და მობილიზებული რუსი “სპეცნაზი” მიუშვეს გურულებზე… “მაი მასე არ უნდაო” და გურულებმა დასცხეს ერთიანი ძალებით “სპეცნაზს”, საკმაოდ ბევრი “სპეცნაზელი” მოხვდა ლანჩხუთის საავადმყოფოში. რატომ მოგვატყუეთო და დალეწეს სიმწრით აშენებული სტადიონი, გასახდელში მინები ჩაამსხვრიეს. დიდი ზარალი მიადგა მაშინ “გურიას” სტადიონს, იქვე სტადიონის წინ, საკონსერვო ქარხანა იყო _ უამრავი 2 და 3-ლიტრიანი “ბანკები” მოხვდა მაშინ “სპეცნაზს”…
საქართველოს პირველ ეროვნულ ჩემპიონატში, ჩემპიონი თბილისის “დინამო” გახდა, ხოლო თასი და მე-2 ადგილი “გურიამ” დაიკავა. პირველი უცხოური გუნდი, რომელიც საქართველოს მეგობრული ვიზიტით ეწვია (ეს იმ დროს, როდესაც ეროვნული ჩემპიონატი სულ ახალი დაწყებული იყო), თუ არ ვცდები “ჰოლსმუნდი” თუ რაღაც ამდაგვარი დასახელება ჰქონდა (ბოდიშს ვიხდი რომ ზუსტი დასახელება არ მახსოვს…) პირველი თამაში საქართველოში “გურიასთან” ჩაატარეს _ არც ამჯერად შეირცხვინეს თავი გურულებმა _ 1:0 მინიმალური ანგარიშით, მაგრამ მაინც გაახარეს გულშემატკივრები.
_ შემდეგი სტუმარი კი “პრიბალტიკის” საფეხბურთო გუნდი იყო, მაშინ გახორციელდა საქართველოში პირველი ტრანსფერები, გურიას 2 ფეხბურთელი დაემატა _ ფრიდრიკასი და მაჟეიკასი. ფრიდრიკასი შემტევი ტიპის ნახევარმცველი იყო, გარინჩასავით ერთი ფეხი მოკლე ჰქონდა (თუ მეორე ფეხი ჰქონდა გრძელი, ამის განსაზღვრა თქვენთვის მომინდია). ფლანგზე რომ ბურთს დაიჭერდა, ისეთი საწყისი აჩქარება ჰქონდა, უჭირდათ მაგისი შემაგრება…
_ მართლაც რომ დაუვიწყარი სანახაობა იყო… არც ბოლო ორ თამაშში შეგვარცხვინეს მაშინ ბიჭებმა, და ორივე დამაჯერებლად მოიგეს. ახლანდელისა კი რა მოგახსენოთ, ლანჩხუთის სტადიონზე თავმოყვარე ადამიანი მატჩის საყურებლად აღარ მივა, იმნაირ მდგომარეობაშია “გურიას” სტადიონი… თუ არ ვცდები, “გურია” სადღაც მე-2 დივიზიონში ან სამოყვარულო დონეზე თამაშობს ფეხბურთს (სიტყვა _ “ფეხბურთი” თუ ცოტა ხმამაღალი ნათქვამი არ არი!).
_ თუ ლანჩხუთის სტადიონი ვინმეს უნახავს “გურიას” აღმავლობის პერიოდში, ახლა რომ შეხედოს დამერწმუნეთ, შეიძლება, ყველაფერი რუსებს დააბრალოს _ მაგათი (რუსების) დედა ვატირე, “გურიას” სტადიონიც კი დაუბომბიათო. ისე არ ვიცი რანაირად ან რა მიზეზით, მაგრამ გურულები რუსების აგრესიას გადაურჩნენ.
_ როდესაც “გურიაზე” საუბრობ, არ შეიძლება არ გაიხსენო კლუბის მთავარი გულშემატკივარი, კლუბის ამაღორძინებელი, აწ განსვენებული ეგვრაფ შევარდნაძე. ეს ის ადამიანი იყო, რომლის მხრებზეა ლანჩხუთელთა დიდი სიხარულიც და დიდი გამარჯვებებიც. ასე მგონია, რომ მაგნაირი გულშემატკივარი ადამიანი რომ გვყავდეს დღეს ფედერაციის რიგებში 1-2 მაინც, ჩვენი ნაკრები დღეს უფრო დიდ სიმაღლეებს იქნებოდა მოჭიდებული.
_ მე იმაზე უფრო მწყდება გული, რომ ასე ნადგურდება “გურიას” შესანიშნავი სტადიონი და ბაზა გროგოლეთში, რომლებიც კიდევ ერთხელ გავიმეორებ და ვიტყვი, რომ იმ დროს, როცა “გურია” კავშირის უმაღლეს ლიგაში თამაშობდა, ერთ-ერთი საუკეთესო იყო კავშირის მასშტაბით. ლამის ცუდად გავხდი, ლანჩხუთის “გურიას” სტადიონი რომ აჩვენეს, “რუსთავი-2”-ის სიუჟეტში _ მაგას სტადიონიც აღარ ჰქვია, საშინლად გამოიყურება, მაპატიეთ და ტრიბუნები სანაგვეს ჰგავს. ქართული ფეხბურთი ვერ მოიგებს, თუ რეგიონების ძველ გუნდებს არ მიხედეს.
_ ახლაც თვალწინ მიდგას სამფეხზე შემდგარ შავ-თეთრ ტელევიზორში 80-იანების “გურიას” ლანდები. ისე, რომ ვუფიქრდები, ამხელა იმპერიაში ლანჩხუთის გუნდის თუნდაც პირველ ლიგაში ყოფნა (უმაღლესზე საუბარიც აღარ მაქვს) რავარი საქმე იყო, ა?…
