_ საძირკვლის დატბორვა მიწიდან წყლის ამოსვლამ გამოიწვია. აქ მცხოვრებთა თქმით, წყალი ზემოდან, წვიმის ან სხვა სახით არ არის ჩასული: _ სავარაუდოდ, აქ მშენებლობის პროცესში, 1987 წელსაც ამოდიოდა წყალი, მაგრამ სათანადო ყურადღება თავის დროზე არ მიაქციეს, ახლა კი მდგომარეობა საგანგაშოა, ჩამოსხმული კედელი რომ გაიბზარება, უკვე საშიში სიტუაციაა. აქ “წყალკანალიდან” შარშან სპეციალური ბრიგადა მოვიყვანეთ საძირკველში ჩამდგარი წყლის ამოსატუმბად და როგორც თქვეს, სულ ცოტა, 40 ტონა წყალი ამოქაჩეს. კანალიზაციის მილიც არა ერთხელ გასკდა, ფეკალური მასა დაგუბებულ წყალს შეერია და საშინელი სუნი დადგა. განსაკუთრებით ზაფხულში, აქ გავლაც გაგიჭირდებათ, _ ამბობენ აღნიშნული კორპუსის მცხოვრებლები.
ცხრასართულიან კორპუსს, საძირკველში ჩამდგარი ტბორის გარდა, სხვა პრობლემებიც ბევრი აქვს _ კიბის სადარბაზო შესასვლელის ყველა სართულზე ფანჯრები ჩამსხვრეული და ჩარჩოები ჩამომპალია; ლიფტი არ მოძრაობს და ამ საუკუნეში არც არასოდეს უმუშავია; კორპუსის გარეთა კედლებზე ბათქაში ჩამოშლილია და ტუფის ქვის ფილებს, რომლითაც აგებულია შენობა, თუ დროულად არ აეკრა დამცავი ფირფიტები ან სხვა ღონისძიება არ გატარდა, ვიღაცას თავში დაეცემა ჩამოშლილი გაჯი. რაც შეეხება წყალს, მოსახლეობას მიმდებარე ტერიტორიაზე აქვთ ჭა, რომლიდანაც სასმელი წყალი, საკუთარი სახსრებით შეძენილი ტუმბო-სადგურით მიეწოდებათ: _ თუმცა, ხელისუფლება ყოველ თვეში გადასახადის ქვითარს მაინც გვიგზავნის, არარსებული წყლის გამო. რა არის ეს, თუ არა დისკრიმინაცია? _ კითხულობს მოსახლეობა.
რაც შეეხება საძირკვლიდან ამომავალ წყალს, მცხოვრებლების თქმით, ეს არის კომუნისტებისგან დატოვებული “ხაფანგი”, რაც აუცილებლად კატასტროფას უქადის 45 ოჯახს. ამ საფრთხის მიზეზს ისინი შორეულ წარსულში იმიტომ ეძებენ, რომ წყალი მშენებლობის დროსაც ამოდიოდა და შიგ ცემენტს ყრიდნენ: _ მერე უნდა მომხდარიყო დაპრესვა, მოშანდაკება. ეს არ გააკეთეს და პირდაპირ დაალაგეს ზედ ბეტონის ფილები. შედეგიც სახეზეა, _ საუბრობენ ზემოხსენებული კორპუსის მცხოვრებლები და ამასთან ერთად, აინტერესებთ, რატომ ახდევინებენ არარსებული წყლის გადასახადს.
ჩვენ ვცადეთ გავსაუბრებოდით კორპუსის მცხოვრებლებს, თუმცა, ბევრ მათგანს იმედი არ აქვს, რომ მათი პრობლემა მოგვარდება და ჩვენთან საუბარზე უარი თქვეს: _ მაინც არაფერი გამოვა, უამრავი განცხადება გვაქვს დაწერილი და ცარიელი დაპირების მეტი არაფერი მიგვიღიაო, გვითხრეს და გაგვშორდნენ, თუმცა, გამოჩნდნენ ისეთებიც, რომლებიც საუბარზე დაგვთანხმდნენ.
ნოდარ ქინქლაძე: _ ცარიელი შეპირების იმედად ვართ დღემდე. აუცილებელია, ძაბრისებური მექანიზმის გამოყენებით, ჩაიყაროს ამ წყალში დაფშვნილი ქვა, ე.წ. “შებენი”, ან დაიბურღოს უკანა მხრიდან და სადრენაჟე არხით დაშრება. ეს ნაგებობა არის მშრალი პემზის ქვით ნაშენი, რომელიც დღითიდღე იშლება. ჩამოიშალა კიბეებიც, რომელიც მაღალ სართულებზე ასასვლელად ერთადერთი იმედია. აბა, ლიფტს ჯვარი სწერია _ სამუდამოდ ამოქოლილია და არც გვაქვს იმედი, რომ ოდესმე ჩაირთვება. კანალიზაცია მუდამ მოუწესრიგებელია _ გატყდება მილი, შევაგროვებთ ფულს, ვიყიდით, გავაკეთებთ, მერე ისევ ფუჭდება. კედლებში შედის წვიმის წყალი და სპობს ყველაფერს.
ჯუმბერ კამკამიძე: _ საძირკვლის გაკეთებაა აუცილებელი. სხვა პრობლემებს ავიტანთ, მთავარია, არ მოვიჭყლიტოთ ნანგრევებში. კორპუსის ქვეშ წყალი ერთ დონეზე დგას. გრუნტი იფიტება და ერთ დღესაც კორპუსი დაინგრევა. ამ დღეს ელიან? ჩვენ რომ საშუალება გვქონდეს, არავის შევაწუხებთ, მაგრამ აქ უმრავლესობას ლუკმის ფული არ აქვს, უმეტესი ნაწილი უმუშევარია.
სვეტლანა და ილია აროსიანები: _ ჩვენ, აქ გვერდით მდებარე სამსართულიან კორპუსში ვცხოვრობთ. 9-სართულიანი კორპუსიდან წამოსული წყალი ჩვენც იგივე პრობლემას გვიქმნის _ საძირკველშიც ჩადის და საცხოვრებელ ოთახებში აუტანელი სინესტეა. ორი თვის წინ გაკეთებული რემონტი აქვს ხალხს და კედლები უკვე გაშავებულია. რაც შეეხება საწვიმარ მილს, მოვიდნენ, გააკეთეს, მაგრამ ნახეთ, რას ჰგავს.
ვერა თოიძე: _ ისეთი ავარიული სიტუაციაა, შიშით ვკანკალებთ. მიაწვდინეთ ხმა მთავრობას _ აქ ნუ გაგვჭყლეტენ, მოგვეშველონ! არაერთხელ ვთხოვეთ გამგეობას დახმარება, მაგრამ ერთი რეცეპტი აქვთ _ დაპირება.
ლალი ჩხარტიშვილი და შორენა ცეცხლაძე: _ ჩვილი ბავშვების დედები ვართ, სიკვდილს რატომ უნდა ვუყურებდეთ თვალებში? კიბეების დაშლა დაწყებულია, ლიფტის შესასვლელი ყველა სართულზე აჭედილია, მაგრამ არც ისე, რომ ბავშვების შახტაში ჩავარდნის საშიშროება არ არსებობდეს. წყალს აქვე, ჭიდან ვიღებთ ჩვენივე თანხებით შეძენილი ტუმბოთი, მაგრამ გადასახადი მაინც მოგვდის.
ლელა ჟღენტი: _ წყალს 400-500 მეტრი მანძილიდან ვეზიდებით, იქ ადრე გამოიყვანა ვანო ტაბატაძემ და უწყვეტად მოდის, თუმცა, სულ რიგი დგას. #9 კორპუსის წინ ხალხმა ჭა ამოთხარა, მაგრამ გოგირდოვანი აღმოჩნდა _ საშინელი სუნი აქვს და ახლა, როგორც გურიაში იტყვიან, დაყრუებულია. მთავრობა კი ამბობს, ცუდი მდგომარეობაა გაგარინის ქუჩაზეო, მაგრამ რა? რამდენჯერ უნდა მივიდეთ, ღამის თევით ხომ არ დავსხდებით იქ?
_ აქ გოგირდის აბანო გაეკეთებინათ, უკეთესი იქნებოდა. საუკუნის წინ ასეთი აბანოები ყოფილა და მეშვიდე სეანსზე ადამიანი, თურმე, ყავარჯენს გვერდზე მოისროდა.
აქაურები, გაზის რიგშიც დგანან და, როგორც თქვეს, მილი მხოლოდ დასანახად “გაარჭვეს მიწაში”.
“გურია ნიუსთან” ყველა მოსაუბრე აღნიშნავს, რომ ხელისუფლების წარმომადგენლები ყველა არჩევნების წინ, რამდენჯერმე მოდიან ხმების სათხოვნელად. დაპირებებითაც ავსებენ, მაგრამ მერე იკარგებიან.
“გურია ნიუსი” გაერთიანებული წყალმომარაგების ოზურგეთის სერვისცენტრის მენეჯერს, ვანო ტაბატაძეს დაუკავშირდა:
_ კორპუსის ქვეშ წყალი ამოდის. ამ ხალხს თუ ხელში ნიჩბის აღება ეზარება, მე რა ვქნა? მაგ საქმის მოგვარება გამგეობას ევალება. რაც შეეხება წყალს, თუ ქვითარი უსამართლოდ გამოეწერათ, ხომ უნდა მოვიდნენ ჩვენთან განცხადებით? ვნახავთ, თუ არ მოდის და დავლუქავთ. შესაბამისად, არც გადასახადი ექნებათ მომავალში.
_ ამბობენ, რომ არ არსებობს მილი, რომლითაც ამ კორპუსში წყალი შევა. მათ საკუთარი სახსრებით გაკეთებული ჭა აქვთ, საიდანაც ტუმბავენ წყალს.
_ ხომ უნდა მოიტანონ განცხადება ჩვენთან? აქ არავინ მოსულა. ასე ზეპირად ვერ ვილაპარაკებთ. ქვითრები თბილისში იბეჭდება. მაგათ ხომ არ ჰგონიათ, რომ მე ვართმევ რამეს? იყო შემთხვევა, შეცდომითაც იყო ქვითრები გამოწერილი, მაგრამ მოვიდნენ ადამიანები და გაარკვიეს ყველაფერი. ესენიც უნდა მოვიდნენ ჩვენამდე.
_ თქვენ რომ მიხვიდეთ მათთან?
_ უნდა მოვიდნენ განცხადებით და ყველაფერი გაირკვევა.
“გურია ნიუსი” ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგეობის, ეკონომიკის, ინფრასტრუქტურის და საინვესტიციო გარემოს განვითარების სამსახურის უფროსს, მერაბ წივწივაძესაც ესაუბრა:
_ ბატონო მერაბ, გაგარინის ქუჩაზე მდებარე #12 ცხრასართულიანი საცხოვრებელი კორპუსი ავარიულ მდგომარეობაშია, საძირკველში წყალი ამოდის. თუ იცნობთ აქ მცხოვრებთა პრობლემებს? ისინი ამბობენ, რომ ხელისუფლება მათ მხოლოდ არჩევნების დროს აკითხავს…
_ მე ამ სამსახურის უფროსად, სულ ორი თვეა, რაც დავინიშნე. პირველად მესმის თქვენგან. როდის მოიტანეს განცხადება? მე ბოლო ორი წლის განმავლობაში შემოსულ განცხადებებს ვეცნობი. აუცილებლად ვნახავთ, არის თუ არა განცხადება, მაგრამ… აქ არ არის (ჩვენთან საუბრისას, წივწივაძემ პაუზა ითხოვა, ეტყობა, განცხადებას ეძებდა). უნდა მოიტანონ განცხადება და საკითხი შევისწავლოთ. ხომ უნდა გამოიყოს თანხა, გაირკვეს, რას უნდა მოხმარდეს და რაა პრობლემა. ეს საქმე სატელეფონო საუბრით არ გაირკვევა.
_ ჩვენ ადგილზე გავეცანით ამ უმწვავეს პრობლემას, რომელიც ნამდვილად საგანგაშოა.
_ ხომ გეუბნებით, მოიტანონ განცხადება, შევისწავლით და დავეხმარებით.
რატომ ითხოვენ ჩინოვნიკები მაინც და მაინც, კიდევ ერთხელ მოსახლეობისგან კოლექტიური განცხადების შეტანას? ელემენტარული “პროტოკოლი” უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე საძირკველში წყალშემდგარი ცხრასართულიან სახლში მცხოვრებ 45 ოჯახის წევრთა სიცოცხლე, რომლებიც, როგორც თვითონ ამბობენ, ათი წელია, ამ დღეში არიან და სიკვდილს თვალებში შესცქერიან?
