საქმე იქამდეც მივიდა, რომ შუხუთის ცენტრში ლელოს ბურთს ძეგლიც დაუდგეს. ყველაფერი ეს კარგია და ალბათ, გარკვეულწილად ხელსაც უწყობს ტურიზმის განვითარებას, მაგრამ სწორი პოლიტიკის შემთხვევაში, საქართველო უკვე უნდა გამხდარიყო ტურისტული სამოთხე.
საქმის კეთებას, ხშირად ლაპარაკი რომ ურჩევნია ჩვენს ხელისუფლებას, გრიგოლეთის მაგალითზეც კარგად ჩანს _ მშვენიერი ზღვისპირა დაბა უნიკალური მაგნიტური ქვიშითა და სახელგანთქმული ფიჭვნარით, ვერა და ვერ იქცა განვითარებულ საზღვაო კურორტად. გრიგოლეთში არ არსებობს ურბანული ინფრასტრუქტურა _ მუდმივი წყალი, კანალიზაცია, მოწესრიგებული არ არის შიდა გზები. მოსახლეობის მოთხოვნის მიუხედავად, ვერ მოახერხეს გარე განათების დამონტაჟება. შარშან, ცენტრალურ მაგისტრალზე, დასუფთავების სამსახურმა ნაგვის ბუნკერები განათავსა, მაგრამ პლაჟისა და ფიჭვნარის ტერიტორიის დასუფთავება მთელი ზაფხულის განმავლობაში არ ხდება. რომელი ტურისტი გაჩერდება საყოფაცხოვრებო ნარჩენებითა და სიბინძურით სავსე პლაჟზე?!
ჯერჯერობით, სეზონი არ დაწყებულა და გრიგოლეთში დამსვენებელი იშვიათი სანახავია. ავტომაგისტრალის პირას ჩამწკრლალი იმედაიშვილი ისაუბრა.
მაყვალა გურგენაძე: “არაფერი არ კეთდება, შვილო, ჩვენთან. რამდენიმე წელია, ამაოდ ვითხოვთ გარე განათების მოწყობას. მთელი ლანჩხუთი გაანათეს, პატარა ღელეებიც კი, ჩვენთან კი არ აყენებენ, არ უნდათ! შეიძლება ამხელა კურორტს არ ჰქონდეს მუდმივი წყალი? ახლა ყველა უბედურებას ისიც დაერთო, რომ სანაპირო წყალმა წაიღო. 20 წელია, აქ ვცხოვრობ და ჯერ არ მახსოვს, მთავრობას ნაპირსამაგრი სამუშაოები ჩაეტარებინოს. ნელ-ნელა წყალს მიაქვს ყველაფერი, მაგრამ რაც წელს მოხდა, ნამდვილი კატასტროფაა: წაიღო მოსახლეობის ეზოები, დაანგრია ღობეები, კინაღამ შუა ფიჭვნარში აშენებულ სახლებს გამოუთხარა ძირი.
არც ერთ წელიწადს არ სუფთავდება პლაჟი. ამას სპეციალური მანქანა სჭირდება. ივანიშვილს ჰყავდა ასეთი შეკვეთილში. ერთხელ კი გვათხოვა და დაასუფთავეს სანაპირო. ყოველ წელს ხომ არ გვათხოვებს?!
რამდენიმე წელი უშედეგოდ ვითხოვდი საარჩევნო სიებში მოხვედრას. მე ოპოზიციური განწყობით გამოვირჩევი და, ალბათ, ამიტომ არ უნდოდათ ჩემი სიაში შეყვანა. “მკვდარი სულების” შეყვანა არ ჯობს? მის ხმას როგორც უნდათ, ისე გამოიყენებენ! წელს, როგორც იქნა, მოვახერხე და კარდაკარის პროგრამით რომ დადიოდნენ, ჩემი მონაცემები შევატანინე სიაში. ლანჩხუთიდან შორს ვართ და არც ადგილობრივი გაზეთები აღწევს ჩვენამდე, თორემ გაზეთის კითხვა ძალიან მიყვარს.”
ენაწყლიან ქალბატონს ვემშვიდობებით და სანაპიროსკენ მივდივართ, ჩვენი თვალით რომ ვნახოთ, რა დამართა სტიქიამ პატარა კურორტს. ამ დამანგრეველი შედეგების შესახებ ჩვენი გაზეთის მკითხველმა უკვე იცის და ეს ფაქტი კიდევ უფრო შეაფერხებს ტურისტული სეზონისთვის მზადებას.
ადგილობრივ კერძო გამქირავებლებს და სასტუმროების მეპატრონეებს ისღა დარჩენიათ, საკუთარი ძალებითა და სახსრებით ებრძოლონ სტიქიის დამანგრეველ შედეგებს, მთლიანად რომ არ ჩაუვარდეთ ტურისტული სეზონი.
ზღვისპირა კურორტზე არ არსებობს საბავშვო და გასართობი პარკი, ატრაქციონები, მხოლოდ კერძო სასტუმროების ეზოებში ნახავთ მცირე ზომის საბავშვო მოედნებსა და საქანელებს, მაგრამ ყველა ხომ ვერ ახერხებს ძვირადღირებულ სასტუმროებში დაასვენოს ოჯახი?
ოდესღაც სახელგანთქმული გრიგოლეთის საფეხბურთო ბაზა დღეს თითქმის განადგურებულია. რადგან “გურია” წელსაც ვერ ითამაშებს ელიტლიგაში, ხმები ვრცელდება, რომ სტადიონის განახლებაც აღარ შედის მთავრობის გეგმებში. და თუ ასე გაგრძელდა, რაღა თქმა უნდა, აღარც ბაზის რეკონსტრუქციაზე იზრუნებს ვინმე.
