სტატიის სათაურმა ალბათ ბევრს მილან კუნდერას ცნობილი რომანი, “გაუსაძლისი სიმსუბუქე არსებობისა” გაახსენა.
და მაინც, რატომ გახდა არსებობა ასე გაუსაძლისად მძიმე?
ალბათ იმიტომ, “ვარდების რევოლუციიდან” ძალზედ სწრაფად, ხელისუფლება ამბობს და იმეორებს სიცრუეს, რომელიც “საკმაოდ დიდია” და გებელსის გამონათქვამის დასადასტურებლად ნამდვილად გამოდგება. ხელისუფლების მეგა-სიცრუე ქართველი ხალხის ნაწილმა თითქმის დაიჯერა, რადგან იგი (ხელისუფლება) თავგამოდებული ცდილობს დაარწმუნოს საზოგადოება, რომ რაც ხდება დემოკრატიაა, ქონების უფლების, ადამიანის უფლებებისა და სიტყვის თავისუფლების დაცვაა!
ზუსტად ამ მეთოდებით მოქმედებდნენ რუსები ჩეხოსლოვაკიაში 1968 წლამდე და შემდეგაც. საზოგადოებას კი არწმუნებდნენ, ეს თქვენი სიყვარულით, სახელმწიფოს ინტერესების და თქვენს მიერ სათანადოდ ვერდაფასებული სოციალისტური პრინციპების დასაცავად კეთდება და არა ავი ზრახვებითო. ეს 1968 წელს, ჩეხოსლოვაკიის ხელმეორე დაპყრობის დროს ხდებოდა…
კარგად წაიკითხეთ და ნახეთ, ვის ქმედებებს გაგონებთ საქართველოში ის მეთოდები, რომლებიც აშშ-ს გამოძიების ფედერალური ბიუროს ყველაზე სასტიკ და უგვანო პერიოდებს უკავშირდება?
აშშ-ს გამოძიების ფედერალური ბიუროს კონტრდაზვერვის პროგრამა – COINTELPRO – ის პროგრამა გახლავთ, რომელიც ნებისმიერი პატიოსანი ამერიკელისათვის სირცხვილთან, არადემოკრატიულობასთან, ადამიანის უფლებების ტოტალურ დარღვევასთან, დასმენის ინსტიტუტთან, აგენტების საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგ გამოყენებასთან, ცილისწამებასთან, შანტაჟთან და მკვლელობებთან ასოცირდება.
ამ ყველაფერს აშშ-ს ფედერალური გამოძიების ბიურო სჩადიოდა. ხელისუფლების ეს სამარცხვინო ქმედებანი 1971 წელს გახდა ცნობილი, სააშკარაოზე გამოტანილი და დაგმობილი, როგორც არასახელმწიფოებრივი და არადემოკრატიული მოვლენა.
მათთვის, ვინც ნაკლებად იცის ამის შესახებ, განვმარტავთ: COINTELPRO (კონტრდაზვერვის პროგრამა) გახლავთ ფარული და არაკანონიერი ოპერაციების სერია, რომელსაც ფედერალური საგამოძიებო ბიურო ამერიკაში 50-იანი წლების ბოლოდან 1971 წლამდე აწარმოებდა ყველას წინააღმდეგ, ვისაც განსხვავებული აზრი ჰქონდა. აი, რა მეთოდებს იყენებდა ოპერაციის განხორციელებისას გამოძიების ფედერალური ბიურო:
• ინფილტრაცია (ოპონენტთა რიგებში აგენტების ჩასმა): აგენტები და ინფორმატორები არ გამოიყენებოდნენ, როგორც უბრალო დამსმენები პროგრესულად მოაზროვნე ადამიანების პოლიტიკური საქმიანობების შესახებ. მათი ძირითადი მიზანი ნებისმიერი განსხვავებულად მოაზროვნე ადამიანების და ჯგუფების დისკრედიტაცია და ერთიანობის დაშლა, ერთმანეთის ნდობის დაკარგვა და მხარდამჭერების დაშინება იყო (ხომ არ გაგონებთ ქართულ სინამდვილეს?). ფედერალური საგამოძიებო ბიურო და პოლიცია ყველა ღონეს ხმარობდა, რომ ეს ოპონენტები სხვების თვალში აგენტებად და ჩამშვებებად გამოეყვანა.
• ფსიქოლოგიური ომი: ფედერალური ბიურო და პოლიცია პროგრესული მოძრაობის ჩახშობისა და ძირის გამოთხრის მიზნით, სხვა უამრავ ბინძურ ხერხს იყენებდა: აქვეყნებდნენ ცრუ, ფალსიფიცირებულ ინფორმაციას მედიაში, ბეჭდავდნენ და ავრცელებდნენ სიცრუით სავსე ბროშურებს და სხვა სახის პუბლიკაციებს მიზნობრივი ჯგუფების სახელით. აყალბებდნენ კორესპონდენციებს, გზავნიდნენ ანონიმურ წერილებს და ასევე ანონიმურად ურეკავდნენ ადამიანებს, ავრცელებდნენ ცრუ ინფორმაციას ღონისძიებებისა და შეხვედრების შესახებ, ქმნიდნენ ფსევდომოძრაობებს, რომლებსაც აგენტები ედგნენ სათავეში და ათასგვარ მანიპულაციას ატარებდნენ მშობლებთან, დამქირავებლებთან, სახლის პატრონებთან, სკოლის ხელმძღვანელობასთან აქტივისტებისათვის პრობლემების შექმნის მიზნით.
• სამართლებრივი სისტემის ბოროტად გამოყენება: გამოძიების ფედერალური ბიურო და პოლიცია დისიდენტების გაღიზიანებისა და შეურაცხყოფის მიზნით, ბოროტად იყენებდნენ სამართლებრივ სისტემას, რომ ეს ადამიანები კრიმინალებად წარმოეჩინათ. კანონდამცველები იძლეოდნენ ცრუ ჩვენებებს და მოჰქონდათ შეთითხნილი და ყალბი მტკიცებულებები, რათა შეექმნათ გაუმართლებელი დაჭერების და ციხეში ჩასმის წინაპირობები. ამავე მიზნით, დისკრიმინაციული ფორმით იყენებდნენ საგადასახადო კოდექსს და სხვა საკანონდებლო აქტებს, არასანქცირებულ თვალთვალს და მოსმენას, იბარებდნენ დაკითხვაზე, იბარებდნენ სასამართლოში და ეს ყველაფერი პროგრესულად მოაზროვნე ნაწილის და მათი მომხრეების შესაშინებლად და გასაჩუმებლად იყო შემუშავებული.
• ძალის არასამართლებრივი გამოყენება და ძალმომრეობა: გამოძიების ფედერალური ბიურო და პოლიცია მუქარის და დაშინების მეთოდებს იყენებდა, გადაცმულები იჭრებოდნენ სახლებსა და ოფისებში. ფედერალური ბიურო ამ ქმედებებს ახორციელებდა ვანდალურად, შეურაცხყოფის და ცემა-ტყეპის თანხლებით. მიზანი კი ოპონენტების დაშინება და მათი მოძრაობის განადგურება გახლდათ. ასეთი თავდასხმები, პოლიტიკური მკვლელობების ჩათვლით, იმდენად სერიოზული და ცბიერად გათვლილი გახლდათ, რომ მათ თავისუფლად შეიძლება ოფიციალური “ტერორის” ტერმინი მივანიჭოთ.
საგულდაგულოდ მოფიქრებული ლეგენდისა და ფაქტების დამახინჯების მცდელობის მიუხედავად, კომისიამ და სააპელაციო სასამართლომ დაადგინა, რომ აქტივისტების სიკვდილი არ იყო შემთხვევითი გასროლის შედეგი, როგორც ამის წარმოჩენას პოლიცია ცდილობდა.
ამერიკას სერიოზულად გაუმართლა სასამართლოს მიმართულებით, რადგან იქაური სასამართლო ერთი კაცის კანტორა არ გახლდათ, მაგრამ ჩვენ?!
ჩვენ ისღა დაგვრჩენია, რომ დავფიქრდეთ იმაზე, რასაც წავიკითხავთ და მოვისმენთ, გადავამოწმოთ ინფორმაცია, განსაკუთრებით თუ მასზე რეაგირებას ვაპირებთ, ნუ დავიჯერებთ, ავყვებით და გავავრცელებთ უარყოფით და ბინძურ ჭორებს. თუ ჩვენი, მედიის მიერ გამოქვეყნებული და გაშუქებული მასალა სიმართლეს არ შეეფერება და თქვენ ეს იცით, ხმამაღლა განაცხადეთ ამის შესახებ!
P.S. ხელისუფლების იმ წარმომადგენლებს, რომლებმაც ინგლისურიც იციან და რომლებსაც სტატიაში მოყვანილი ინფორმაციის სიზუსტე გაოცებაში მოიყვანთ, ვთხოვთ ეწვიონ ვებგვერდს: http://www.thetalkingdrum.com/cointelpro.html
სათაურს ძებნას ნუ დაუწყებთ, მას იქ ვერ ნახავთ!
სტატიის ვრცელი ვერსია გამოქვეყნდა თამარ ლეფსვერიძის ბლოგზე (ინტერნეტგამოცემა ტრიბუნა.გე-ზე)
