ადგილობრივი მოსახლეობიდან კი ურეკს სეზონზე, სოციალურად დაუცველები ეძალებიან, რომლებიც, როგორც თავად ამბობენ, არა დასასვენებლად, არამედ პლაჟზე ვაჭრობით ლუკმაპურის შესაძენი ფულის საშოვნელად ჩამოდიან.
დაბაში მკვეთრად იხატება ღატაკთა უბედურება და მდიდართა ბედნიერება:
_ ჩვენი ქვეყანა დაქცეულია, გაყიდულია ნაწილ-ნაწილ. აქ აღარაა ჩვენნაირების ადგილი. სადაც ფეხს დავადგამთ, გვიყვირიან, რომ კერძო მიწაა, ნაყიდი აქვთ და გავეცალოთ. 40-გრადუსიან სიცხეში პლაჟზე კილომეტრებს ფეხით გავდივართ თეთრების შესაგროვებლად. ყოველდღე ჩამოვდივართ ლუკმა-პურის საშოვნელად, თავი გაგვაქვს, გზაში 6 ლარამდე გვეხარჯება, სახლში კი შვილები გველოდებიან, _ თავიანთი გულისტკივილი გამოხატეს “გურია ნიუსთან” ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის მცხოვრებლებმა, რამდენიმე მათგანი კი გაგვეცნო კიდეც.
მარინა ყაჭეიშვილი: _ ლუკმაპურის საშოვნად, თავის გასატანად ლანჩხუთიდან დავდივარ. სოფელ ნიგვზიანში ვცხოვრობ, 58 წლის ვარ, პენსია ჯერ არ მაქვს, ოჯახში ყველა უმუშევარი მყავს.
მისი თქმით, სახლში არყოფნის დროს, “გლობალ ტვ”-ს ანტენა დაუდგამთ და ამის გამო, მას სოციალური დახმარება არ დაენიშნა: _ არ ვიყავი სახლში. დაუდგამთ ივანიშვილის ანტენა და სოციალური დახმარება აღარ მომცეს ამის გამო.
_ საიდან იცით, ქალბატონო, რომ ანტენის გამო არ მოგცეს სოციალური დახმარება?
_ რამდენიმე ოჯახმა დავწერეთ ერთად განცხადება, მათ დაუნიშნეს და მე _ არა.
_ სოფელში იყო სხვა მსგავსი შემთხვევა?
_ თუ რაიმე დაილაპარაკე ივანიშვილისკენ, თავისუფალია, ყველამ იცის. მაგის მეტი რაა, შვილო.
ლამარა ფუტკარაძე: _ ვცხოვრობ ლანჩხუთში, სოფელ ნიგვზიანიდან ვარ. თუ დავიწყე ჩემი პრობლემების შესახებ საუბარი, ჩამწერი ვერ დაიტევს. მრავალშვილიანი დედა ვარ, ოთხი შვილი მყავს, ამათგან ორი შეზღუდული შესაძლებლობების მქონეა, ერთი _ 29 წლის და მეორე _ 34 წლის. სოციალური დახმარება არ გვაქვს, მათ აქვთ მხოლოდ პენსია. მეუღლე გულის ნაოპერაციევი მყავს, ყოველთვიურად სჭირდება 
წამლები. გამოდის სააკაშვილი ტელევიზიით და აცხადებს _ გაჭირვებულებს ვეხმარებითო. იცის, საერთოდ სოფლებში რამდენი გაჭირვებულია? მთელი სოფელი აქაა. ნახეთ, როგორ წვალობენ, დედები თავიანთი მცირეწლოვანი შვილებით, ამ სიცხეში, ფეხით რამდენ კილომეტრს დადიან! დილიდან, 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე ვყიდით სიმინდს, მზესუმზირას, თუ გავყიდეთ ისიც. ეგაა ცხოვრება? ჯერ მგზავრობას უნდა სამი ლარი; მთელი დღე მშიერი ხომ არ იქნები? და რა გვრჩება? 5 ლარი ან სამი ლარი დღეში, ესაა ჩვენი ყოველდღიური შემოსავალი, თანაც სეზონზე, მხოლოდ ორი თვით, დანარჩენი ათი თვის მანძილზე კი მშივრები ვართ. ძალიან უჭირს ჩვენს სოფელს. რა აზრი აქვს რომ მივიდე სოფლის რწმუნებულთან? რითი დამეხმარება, მას რა აქვს, ან არ იცის ჩემი ოჯახის ან სოფლის მცხოვრებლების გაჭირვების შესახებ? ზამთარში ცოტა ციტრუსის იმედი გვაქვს, ისიც თუ გავყიდეთ, თუ არა _ დავყრით ბოსტანში. ხელისუფლება გამოდის და იძახის, უმუშევრობა მოისპო და ყველა დასაქმდებაო, სად? გლეხისთვის და გაჭირვებულისთვის არასდროს არაფერი არ იქნება. ჩვენ არც ოპოზიციის იმედი გვაქვს. სააკაშვილის მოსვლაც მიხაროდა, გაჭირვებულებს დაეხმარება და სამუშაო იქნება,-მეთქი, მაგრამ როგორ ვცხოვრობდი წლების წინ, ისე ვცხოვრობ ახლაც, არაფერი შეცვლილა და არც ველოდები, _ ამბობს “გურია ნიუსთან” ფუტკარაძე.
15 წლის ლევან ხოზრევანიძე: _ დედა მყავს ავად _ ფეხი აქვს მოტეხილი. აქ ვვაჭრობ და მე მიმაქვს სახლში მასთან წამლები და პური.
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნიგვზიანის რწმუნებული, ირაკლი გუჯაბიძე “გურია ნიუსთან” საუბარში ამბობს, რომ “შრომა სირცხვილი არაა”.
_ ბატონო ირაკლი, სოფელ ნიგვზიანის მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი, როგორც თვითონ ამბობენ, ძალიან მძიმე ეკონომიურ პირობებში ცხოვრობს, მათი ერთადერთი შემოსავლის წყარო ურეკში სეზონური ვაჭრობაა, რაც ძალიან მძიმე პირობებში უხდებათ.
_ არ ვიცი არაფერი, გადასამოწმებელი ინფორმაციაა. ასე ზეპირად ხომ არ ვიცი, ვის უჭირს და ვინ ვაჭრობს ურეკში?
_ ჩამოგითვლით რამდენიმე ადამიანის სახელს და გვარს.
_ კი, ბატონო, აბა, მითხარით.
რამდენიმე მათგანის დასახელების შემდეგ ბატონი ირაკლი ამბობს:
_ ესენი ნამდვილად ჩემი სოფლის მკვიდრნი არიან, მაგრამ მაინც უნდა გადავამოწმო ინფორმაცია, უჭირთ თუ არა ნამდვილად.
_ ბატონო ირაკლი, ჩვენი თავად ვნახეთ, მათ შორის მცირეწლოვანი ბავშვებიც, ფოტოებიც გვაქვს. ურეკში მოვაჭრეები ამბობენ, რომ ძალიან უჭირთ, თუმცა, მათი ამბის მკითხავი არავინაა, არავინ ეხმარება.
_ მე შემიძლია, ასეთი კომენტარი გავაკეთო: შრომა და ვაჭრობა სირცხვილი არაა! ყველას დალხინებული ცხოვრება ვერ ექნება, ყველა მდიდარი ვერ იქნება, რა ვქნათ, ახლა ასეა(?!).
_ ბატონო ირაკლი, როგორც ისინი ამბობენ, სოფელში ატარებენ შეხვედრებს, როგორც ნაციონალები, ისე ოპოზიციური პარტიები. მათი თქმით, დაპირებები უხვადაა, თუმცა, არაფრის იმედი არ აქვთ. ისიც გვითხრეს, რომ რამდენიმე მათგანს “გლობალ ტვ”-ის ანტენის დადგმის გამო სოციალურ დახმარებაზე უარი უთხრეს.
_ ნამდვილად არ ვიცი, მაგ მხრივ რა ხდება. ესეც უნდა გავარკვიო და ინფორმაცია გადავამოწმო, ზეპირად ვერ გეტყვით.
