პოლიტოლოგი სოსო ცისკარიშვილი ქართველი ემიგრანტებისთვის იმიტირებული არჩევნების ჩატარების იდეით გამოდის.
_ ბატონო სოსო, აღმოჩნდა რომ ქართველ ემიგრანტთა დაახლოებით 200 000-ზე მეტი ადამიანი არჩევნებში მონაწილეობას ვერ მიიღებს, არადა ხელისუფლებამ დიასპორას მინისტრიც კი დაუნიშნა, მათზე მზრუნველობის ნიშნად…
_ ჩემი აზრით, 1 ოქტომბერს სიცოცხლე არც იწყება და არც მთავრდება. ჩვენ ვვითარდებით და ნებისმიერი არჩევნები სახელმწიფოს ისტორიაში უნდა იყოს წინ გადადმული ნაბიჯი. ჩემთვის სერიზულად წინ გადადგმული ნაბიჯი გახლავთ ის, რომ საქართველომ დააფიქსირა რეალური რესურსი, (რომელიც ყოველთვის მშურდა ჩვენი მეზობელი სომხეთის და ვფიქრობდი, რომ არ გაგვაჩნდა) _ ეს არის ქართული დიასპორა. მართალია, მინისტრი კი ჰყავს დიასპორას, მაგრამ ის ყველას დაგვამახსოვრდა, როგორც გულუხვი მასპინძელი ენდი გარსიასი და შერონ სტოუნის. ქართველ ემიგრანტებზე მზრუნველი მინისტრი, საქართველოში არ ვიცი მე. როდესაც რეალობას თვალებში შევხედეთ, აღმოჩნდა რომ საქართველოს ასობით ათასი მოქალაქე, რომელიც საზღვარგარეთ არცთუ შესაშურ პირობებში ცხოვრობს, ამჟღავნებს პატრიოტიზმს. ისინი არ იზარებენ უზარმაზარი სივრცის დაფარვას, დათქმულ დროსა და დღეს მზად არიან, ჩავიდნენ სხვა ქალაქში იმისთვის, რომ ხმა მისცენ მათთვის სასურველ პოლიტიკურ ძალას საქართველოში. ეს მოასწავებს, უპირველეს ყოვლისა, კონსოლიდაციის ისეთ ხარისხს, რომლითაც ქართული დიასპორა არასდროს გამოირჩეოდა.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ქართველი მეომრების გარკვეულ რაოდენობას, რომელიც ემიგრაციაში დარჩა, შემორჩათ პოლიტიკურად განსხვავებული გემოვნება. ცხონებული რეზო თაბუკაშვილისგან მომისმენია, რომ არგენტინაში, ბუენოს აირესში, ერთსა და იმავე ქუჩაზე, ორი ქართველი ემიგრანტის ოჯახი ცხოვრობდა 1940-იანი წლებიდან მოყოლებული. როდესაც ერთ ოჯახში სტუმრობდა ბატონი რეზო, გაიგო რომ რამდენიმე ათეული წელია, იმავე ქუჩაზე, იმავე გვარის ქართველები ცხოვრობდნენ. Bბატონ რეზოს უკითხავს: უკაცრავად, რატომ არ არიან? რატომ ვერ მოვლენო? როგორ გეკადრებათ, ისინი ხომ ფედერალისტები არიანო, _ იყო პასუხი.
_ ქართულ დიასპორას, თუ არ ვცდები, ასეთი ერთსულოვნება და მსგავსი მოთხოვნები არცერთ არჩევნებზე არ ჰქონია…
_ ჩვენი დიასპორისთვის ეს პირველი შემთხვევაა, როდესაც მრავალფეროვნება მათი დემოკრატიული მიდგომებისა, შეიძლება სასიკეთოდ გამოადგეს ზოგადად ქვეყანას და მათაც ჰქონდეთ იმედი იმის, რომ მათ შვილებს მაინც არ ექნებათ გასაქცევად საქმე. სწორედ ამიტომ, ეს რესურში ჩემთვის ბევრად უფრო ძვირფასი და მნიშვნელოვანია, ვიდრე 100 000 ან თუნდაც 200 000 ხმა ამომრჩევლისა. ემიგრანტები არ არიან რიგითი ამომრჩევლები. ესენი არიან, უმეტეს შემთხვევაში, ტანჯვა-წვალებით გამტანი ადამიანები, რომლებისთვისაც სულერთი არ არის საკუთარი სამშობლოს ბედი.
ამიტომ, ჩემი წინადადება იმიტირებულ არჩევნებზე, უპირველეს ყოვლისა, შევთავაზე ორგანიზაცია “საქართველოს ხმა _ სამართლიანი არჩევნებისთვის” ხელმძღვანელს, რომლის ცენტრი კიევშია. სწორედ ამ ორგანიზაციამ დაარეგისტრირა სკაიპის საშუალებით 200 000 ხმის მიცემის მსურველი საზღვრგარეთ. საუბარია რუსეთში, უკრაინასა და აშშ-ში მცხოვრებ ჩვენს მოქალაქეებზე. ევროპასა და აზიაში, შესაძლებელია, კიდევ ამდენივე ჩვენი თანამოქალაქე იყოს.
როგორ უნდა დავუკარგოთ ამ ადამიანებს სამშობლოსთან იდენტიფიცირების უკანასკნელი იმედი? არადა, ხელისუფლება ასე უდიერად ცდილობს, დაუკარგოს ეს იმედი და მათ წინ ყრუ კედელი აღმართა.
გულგახეთქილი ხელისუფლება ცდილობს, დიასპორა, როგორც კლასი, ცნობიერებიდან ამოიღოს. საზღვარგარეთ მხოლოდ 14 უბანი იხსნება. ე.ი. ან მსოფლიო რუქა დაკარგა ჩვენმა ხელისუფლებამ და არ იციან სად შეიძლება სახლობდნენ ქართველები, ან უკვე საკუთარი თავისაც ეშინიათ.
_ იმიტირებული არჩევნების ჩატარების იდეით ვინმეს მიმართეთ?
_ მივმართე ორგანიზაცია “საქართველოს ხმა სამართლიანი არჩევნებისთვის” და ამერიკელ იურისტებს, რომლებიც თანამშრომლობენ ამ ორგანიზაციასთან. ისინი უკვე 2-ჯერ იყვნენ საქართველოში. ეს იურისტები ფინანსდებიან ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტისგან. მათი ამოცანაა, სწორედ ასეთ უსამართლობას ებრძოლონ საარჩევნო პროცესში. დელეგაცია, რომელთანაც შეხვედრის საშუალება 2-ჯერ მომეცა, საქართველოში მას შემდეგ ჩამოვიდა, რაც დაიცვა ემიგრანტთა უფლებები არჩევნების დროს ავღანეთში, ერაყსა და სირიაში. ეს ჩემთვის სამარცხვინოა. საქართველო ამ სიაში მეოთხეა.
მათ აღმოაჩინეს, რომ საქართველოში ლენინიზმია. ეს იყო სანამ ეუთოს საპარლამეტო ასამბლეის პრეზიდენტი იტყოდა ამაზე. მე მათ გავაცანი არა მხოლოდ საკუთარი შეხედულება, არამედ ტექსტები, რაზე საუბრობდა ლენინი და ამის განხორციელება როგორ ხდება “ნაციონალური მოძრაობის” მხრიდან. არცერთი სხვა პოლიტიკოსის, ფილოსოფოსის, მეცნიერის მოსაზრება რომელიც განმარტავს დემოკრატიას, თავისუფლებასა და ადამიანის უფლებებს, არ არის გაზიარებული დღევანდელი ხელისუფლების მიერ. ისინი მისდევენ მხოლოდ ლენინის ციტატებს. არ ვიცი, წინასწარ ამეცადინეს თუ მერე გზადაგზა გამოიყენეს, მაგრამ…
ეს ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის მარგალიტებია: “დემოკრატია არის უმრავლესობის ბატონობა”. მაშინ როცა ალბერტ კამიუ, ფრანგი ფილოსოფოსი იძახის “დემოკრატია არ არის უმრავლესობის ბატონობა, დემოკრატია უმცირესობის ინტერესების დაცვაა.” რად უნდათ ახლა ამათ ალბერტ კამიუ და ფილოსოფოსები?!
“ცუდია ის რევოლუციონერი, რომელიც მწვავე ბრძოლის მომენტში შეჩერდება კანონის ხელშეუხებლობის წინაშე!” _ ესეც ლენინია, ამ ციტატამ მისცა მწვანე გზა სააკაშვილს, დაენგრია კონსტიტუცია, გადაეკეთებინა კანონები. აბა, ხომ არ შეჩერდებოდა კანონის ხელშეუხებლობის წინაშე რევოლუციონერი სააკაშვილი?!
“ჩვენ გვჭირდება რაღაც უფრო მეტი ვიდრე დემოკრატია. ამხანაგური ურთიერთნდობა პარტიის წევრებს შორის”. ამაზე მეტი რაღაც ხომ მივიღეთ უკვე?! ახლა ლენინელების და მიშისტების წარმოდგენით, თურმე დემოკრატიაზე უფრო მნიშვნელოვანია, როგორი ურთიერთნდობა ექნებათ ერთმანეთის მიმართ მერაბიშვილს და ადეიშვილს.
ავიღოთ თუნდაც ლენინის ეს სიტყვები: “სიტყვის თავისუფლება?! ჩვენ არ ვაპირებთ თვითმკვლელობით დასრულებას!”. სწორედ ამიტომ დააყადაღეს სატელევიზიო “თეფშები”, რადგან არც სააკაშვილი აპირებს პოლიტიკურ თვითმკვლელობას სიტყვის თავისუფლების პირობებში.
მაგრამ, ლენინის ერთ-ერთი ანდერძი არ შეასრულა მინისტრმა რურუამ. ლენინი ამბობდა: “ტალანტი იშვიათობაა. საჭიროა მისი სისტემური და ფრთხილი მხარდაჭერა.” რურუამ ლენინსაც არ გაუწია ანგარიში, რის გამოც დავკარგეთ რობერტ სტურუა საქართველოდან. ლენინის პირობებშიც კი არ გააძევებდნენ სტურუას საქართველოდან, რადგან ის არის რეალური ტალანტი.
_ იმიტირებული არჩევნებით რა შედეგს მივიღებთ?
_ ამას ექნება ძალიან დიდი აღმზრდელობითი მნიშვნელობა და გარკვეული ფუნქციის მატარებელი იქნება ქართული დიასპორისთვის. გამყარდება მათი კავშირი საკუთარ სამშობლოსთან. არ იქნება იურიდიული ძალის მატარებელი აქცია, მაგრამ იქნება საზოგადოებრივი აქცია შუბლზე ტყავაფარებული ხელისუფლების საწინააღმდეგოდ. ეს ციფრები დარჩება ისტორიაში.
სხვათაშორის, დიასპორის სადღეგრძელო, ქართულ სუფრაზე უკანასკნელი ერთი თვის მანძილზე გაჩნდა, მანამდე ასეთი რამ არ არსებობდა.
