მოქმედი კანონმდებლობით, საძოვარი გაყიდვას არ ექვემდებარება, მაგრამ როგორც მოსახლეობა ამბობს, აბაშის გამგეობიდან არასწორი ინფორმაცია გადაეცა ეკონომიკის სამინისტროს და ამ უკანასკნელმაც არ დააყოვნა ამ ტერიტორიის გასხვისება; თანაც, საძოვრით სარგებლობის მოსაკრებელი მოსახლეობას წინასწარ ჰქონდა გადახდილი.
“წინასაარჩევნოდ ბევრი დაპირება იყო, რომ სამართალს მივაღწევდით. მაშინ მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატი დავით დარცმელიძე დაგვპირდა, როგორც კი გაიმარჯვებდა, დაგვეხმარებოდა ამ საკითხის მოგვარებაში, მაგრამ გახდა თუ არა მაჟორიტარი, დაპირება დაივიწყა. მასთან დიდი იმედით მივედით, მაგრამ დახმარებაზე უარი გვითხრა, თქვენს სოფელში “ოცნებამ“ გაიმარჯვა და დახმარებაც მათ მოსთხოვეთო. არადა, სიმართლე ჩვენს მხარესაა, აღნიშნული ტერიტორია როგორც სასამართლოს, ასევე საჯარო რეესტრის მიერ საძოვრად არის დადგენილი და ფაქტიც სახეზეა, რომ დანაშაულია ჩადენილი ამ ტერიტორიის გაყიდვით”, – განაცხადა ჩვენთან საუბრისას სოფლის მკვიდრმა ტარიელ მიქაძემ.
მარნის მოსახლეობას არაერთი სასამართლო პროცესი ჰქონდა აღნიშნულ საქმესთან დაკავშირებით. მათი ადვოკატი როლანდ შონია ამბობს: “დღეს მოქმედი კანონი სახელმწიფო საკუთრების შესახებ, კატეგორიულად კრძალავს საძოვრად დადგენილი მიწის ფართობის გაყიდვას, გასხვისებული ტერიტორიიდან, 9,5 ჰექტარი არის საძოვრად დადგენილი კატეგორია. ეკონომიკის სამინისტრომ ყველა საჩივარი და განცხადება უპასუხოდ დატოვა. ეს დავა ამ მიწაზე ჯერ კიდევ 1998 წლიდან მომდინარეობს. არაერთი განცხადება და საჩივარი შევიდა გამგეობაში, გატარდა კიდეც, მაგრამ მერე ან უკვალოდ გაქრა ან პასუხგაუცემელი დარჩა. აბაშის გამგეობაც და საკრებულოც საქმის კურსში იყო. საკრებულოს ერთ-ერთ სამუშაო თათბირზე, რომელსაც საკრებულოს თავმჯდომარემ, დავით თოფურიამ ეს ხალხიც დაასწრო, გამგებლის მოადგილემ გიორგი დუნდუამ გააკეთა განცხადება, რომ ეს მიწა იყო საძოვარი, არ ექვემდებარებოდა პრივატიზაციას და ამრიგად, მარნის მოსახლეობას არ ჰქონდა შეშფოთების მიზეზი. თუმცა, საპირისპირო მოხდა. დღეს საჩივარი ადმინისტრაციული მთავრობის წარმოებაშია , რომელზეც პრემიერმინისტრმა უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება, სასამართლოს კი შეჩერებული აქვს სარჩელი იმ ადმინისტრაციული სარჩელის გადაწყვეტამდე. თუმცა საქმე თეთრი ძაფითაა ნაკერი და შესაძლებელია რამდენიმე თანამდებობის პირის ბრალეულობაც გამოიკვეთოს.“
ამ საკითხზე კომენტარისთვის გიორგი დუნდუას მივმართეთ.
გიორგი დუნდუა: – საერთოდ, საძოვრები პრივატიზაციას არ ექვემდებარება. 2010 წლიდან ეს ტერიტორიები ეკონომიკის სამინისტროს განკარგულებაში გადავიდა, ე.ი. გახდა სახელმწიფო საკუთრება. რაიონის გამგეობას და საკრებულოს ყველა უფლება ჩამოერთვა ამ მიწებზე და არც ეკონომიკის სამინისტროს მოუმართავს ჩვენთვის კითხვით, თუ რა კატეგორიის კვალიფიკაცია ჰქონდა მინიჭებული ამ მიწას. გახდა სახელმწიფო საკუთრება და გაიყიდა.
– ე.ი. თქვენც აღიარებთ, რომ კანონი დაირღვა.
– მე ახლაც ვაცხადებ _ ის იყო მოსახლეობის საერთო სარგებლობის საძოვარი, რამდენიმე ოჯახი სარგებლობდა და არ უნდა გაყიდულიყო. ეს ფაქტი რომ დაფიქსირდა, რაიონის ყველა ხელმძღვანელმა მტკივნეულად აღიქვა და ყველამ დაადასტურა, რომ არ უნდა გაყიდულიყო.
– “მტკივნეული აღქმა“ ამ პრობლემას ვერ გადაწყვეტს… მოსახლეობამ რა ქნას?
– ისევ და ისევ სასამართლოს გზით უნდა მოხდეს ამ საძოვრის დაბრუნება; თუ საჭირო გახდა, მეც მივალ სასამართლოზე და მხარს დავუჭერ მოსახლეობას, რამდენადაც დაირღვა კანონიც და მათი უფლებებიც. მოსახლეობა, ჩემი აზრით, მართალია…
დღეს, დაზარალებულ მოსახლეობას ახალი მთავრობის იმედი აქვს.
– ჩვენ გვესმის, რომ ძალიან ბევრი საქმეა გასაკეთებელი, უამრავი განცხადება და საჩივარია შესული მთავრობის ადმინისტრაციაში; ამიტომ, პირადად ვაპირებთ ამ დღეებში თბილისში წასვლას და შევეცდებით, დავაჩქარებინოთ ჩვენი საქმის განხილვის პროცესი, – გვითხრეს დაზარალებულებმა.
