“ამოვიცანი და ვადასტურებ, რომ სამხედრო პოლიციაში გიგი კალანდაძემ მაწამა!”

რომელმაც ის სამხედრო პოლიციის შენობაში, 2011 წლის 17 სექტემბერს “ბულავათი” აწამა. გორელაშვილი ირწმუნება, რომ ეს პიროვნება გაერთიანებული შტაბის ყოფილი უფროსი, გიგი კალანდაძეა.

კალანდაძის ადვოკატი გოგიტა გაბაიძე ამბობს, რომ “ეს ყველაფერი ზღაპარია და მას მსგავსი ფაქტის შესახებ არ სმენია”.

გიორგი გორელაშვილი, “გურია ნიუსისთვის” ადრე მიცემულ ინტერვიუში ამბობდა, რომ არ ახსოვს ჯალათების სახელები, მაგრამ ფოტოებით მათი ამოცნობა შეუძლია: “ერთადერთი ადამიანი, რომლის ვინაობასაც ვიხსენებ, გამომძიებელი გოგიჩაიშვილია, რომელიც წაქცეულს წიხლებით მირტყამდა. ჩემი წამება თავდაცვის სამინისტროში ხდებოდა. წარმოგიდგენიათ _ ოფიციალურ სტრუქტურაში მუშაობდნენ ჯალათები, რომლებიც თვალების დათხრით, თითების მოჭრით, მოკვლით მემუქრებოდნენ,” _ ამბობდა გორელაშვილი. იგი იხსენებდა, თუ როგორ სცემდნენ სამხედრო პოლიციის შენობაში ხელკეტით, რომელსაც რკინის “ქაცვებიანი” ბურთი ჰქონდა დამაგრებული (“ბულავა”). “ეს რკინის კლანჭები კუნთებზე დარტყმისას ქსოვილს გლეჯს და კვალი მთელ სხეულზე რჩება. აღიარებითი ჩვენების მიცემის გარდა, მოითხოვდნენ ჯაშუშობაში ჩემთვის უცნობი ადამიანები მემხილებინა, რაზედაც ვერ დამითანხმეს,” _ ამბობდა გორელაშვილი.

გორელაშვილის თქმით, იგი იანვრიდან მოყოლებული ეძებს მის წამებაში მონაწილე კონკრეტულ პირს, რომლის სახელი და გვარი მაშინ არ იცოდა, მაგრამ კარგად დაამახსოვრდა გარეგნულად და ახლახან ამოიცნო:

_ მე რაც ჩვენებები მაქვს მიცემული, იქ ვახსენებ ბურძგლიანი “ბულავათი” ცემას. ის კაცი კი, რომელიც მცემდა იყო გიგი კალანდაძე.

_ მანამდე ნანახი არ გყავდათ?

_ არა, საიდან?! საერთოდ არ შევხებივარ, მე ხომ სამხედრო ოფიცერი არ ვყოფილვარ. არავითარი კავშირი მაგათთან არ მქონია.

_ როდის დარწმუნდით, რომ ადამიანი, რომელმაც გცემათ, ნამდვილად გიგი კალანდაძე იყო?

_ მაშინ როცა, პირადად შევეჯახე კორიდორში.

_ ეს როდის მოხდა?

_ ამ თვის 13-ში… პირველ ნახევარში. გუშინ ვნახე კიდევ, სასამართლო პროცესზე იყო მიწვეული, კარგად შევხედე სახეზე და ვიცი დადასტურებით და ვამტკიცებ, რომ გიგი კალანდაძეა ის პიროვნება, რომელსაც 13 იანვრიდან ვეძებ.

_ თუ თვის შუა რიცხვებში ამოიცანით, რატომ მაშინვე არ გაამხილეთ? შემთხვევით ხომ არ უკავშირდება ეს ახალაიას საქმის გამოძიების დასრულებას, რომელშიც, როგორც ამბობენ, პროკურატურას სუსტად აქვს ნამუშევარი?

_ არა. პროკურატურას რამდენი ხანია მაგ პიროვნების აღწერილობას ვაძლევ და სამხედრო პოლიციის ყოფილი მაღალჩინოსნების სურათებიც კი არ მაჩვენეს, რომ ამომეცნო. აბსოლუტურად არაფერ შუაში არაა ეგ პროცესი. წარმოიდგინეთ, რომ შემთხვევით, პროცესზე დაბარებულ კაცს შევეჯახე და ვიცანი.

_ აპირებთ თუ არა, რომ პროკურატურას ხელახალი განცხადებით მიმართოთ?

_ რა თქმა უნდა. მე დღეს პროკურორი გავაფრთხილე და ხვალ ან ზეგ, ალბათ, მივალ, _ გვითხრა გორელაშვილმა.

ჩვენ შევეცადეთ გიგი კალანდაძეს დავკავშირებოდით, თუმცა, მას ტელეფონი გამორთული ჰქონდა. შეტყობინება გავუგზავნეთ და ამ საკითხზე კომენტარის გაკეთება ფეისბუქის საშუალებითაც ვთხოვეთ, თუმცა, კალანდაძისგან პასუხი ვერ მივიღეთ, თუმცა, მზად ვართ, მისი სურვილის შემთხვევაში, კალანდაძის კომენტარი დაუყოვნებლივ გამოვაქვეყნოთ.

კალანდაძის ადვოკატის, გოგიტა გაბაიძის თქმით, “ეს ყველაფერი ზღაპარია”:

_ ზღაპარია, რასაც ეხლა თქვენ მეუბნებით და პირველად მესმის მსგავსი ფაქტის შესახებ, ამ დრომდე არაფერი მსმენია, _ გვითხრა გაბაიძემ.

“გურია ნიუსი” ამ საკითხზე მთავრი პროკურატურის პოზიციის გაგებასაც შეეცადა, თუმცა, უშედეგოდ _ პრესსამსახურის ხელმძღვანელს, ხათუნა პაიჭაძეს ტელეფონი გამორთული ჰქონდა. მთავარი პროკურორის მოადგილის, ლაშა ნაცვლიშვილის მობილურ ტელეფონზე მამაკაცმა გვიპასუხა, რომელმაც მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გაიგო, რომ “გურია ნიუსიდან” ვურეკავდით და ბატონი ლაშას კომენტარი გვინდოდა, ასეთი პასუხი გაგვცა:

_ ლაშა არ არის, გასულია და როცა დაბრუნდება, ვეტყვი, რომ დარეკეთ.

მოგვიანებით, ჩვენ ისევ შევეცადეთ ნაცვლიშვილთან დაკავშირება, მაგრამ, ამჯერად სატელეფონო ზარს აღარავინ უპასუხა.

სამხედრო დაზვერვისა და საჰაერო ძალების ყოფილი ოფიცერი სერგო თეთრაძე 2011 წლის 17 სექტემბერს, სამხედრო პოლიციამ საკუთარ სახლში დააკავა. თეთრაძეს ბრალი ჯაშუშობაში დაედო, თუმცა, დეტალები უცნობი დარჩა, რადგან საქმეს გრიფით “საიდუმლო” მიენიჭა. დაკავებიდან მეექვსე დღეს, 23 სექტემბერს ოჯახს თეთრაძის გარდაცვალების ამბავი შეატყობინეს.

17 სექტემბერს, თეთრაძესთან ერთად დააკავეს რადიომოყვარული გიორგი გორელაშვილიც, რომელსაც წამებით აიძულებდნენ “ჯაშუშურ ქსელში ჩართული” მისთვის უცნობი ადამიანები დაესახელებინა.

გორელაშვილი წამების მონაწილეებად ციხის მაშინდელ უფროსს მუხაძეს, მის მოადგილეს ვიქტორ ყაჭეიშვილს და მეგის ქარდავას ასახელებდა. გორელაშვილი ვარაუდობს, რომ სერგო თეთრაძის წამების დროს, მის ყვირილს სპეციალურად ასმენინებდნენ; შემდეგ კი დაინახა, როგორ გამოასვენეს უგონო მდგომარეობაში მყოფი თეთრაძე ოთახიდან: “სერგო თეთრაძის გაყვანის შემდეგ, ოთახში მე შემიყვანეს. მუხაძემ მითხრა, ისე აღარ გვაწვალო, როგორც ამან, მეც ქრისტიანი ვარ და პირჯვარს ვიწერო. ოთახში იყო ვიქტორ ყაჭეიშვილი და მაღალი, შემელოტებული კაცი, როგორც შემდგომში გავიგე _ მეგის ქარდავა; დანარჩენების ვინაობა დღემდე არც კი ვიცი…

თავიდან პლასტმასის ჯოხით დამიწყეს ცემა; მეუბნებოდნენ, ეს ის ჯოხია, მიტინგებზე რომ ატრიალებთო. მიტინგზე არასოდეს ვყოფილვარ, არ ვიყავი პოლიტიკით დაინტერესებული, თუმცა, მათთვის ეს არ მითქვამს… წამების მეორე ეტაპზე ე.წ. “ბორჯღებიანი” ჯოხით დამიწყეს ცემა _ ხელკეტზე ხის ბურთი ჰქონდათ დამაგრებული, რომელშიც რკინის ბორჯღები იყო ჩასმული. ეს რკინის კლანჭები კუნთებზე დარტყმისას ქსოვილს გლეჯს და კვალი მთელ სხეულზე რჩება. აღიარებითი ჩვენების მიცემის გარდა, მოითხოვდნენ ჯაშუშობაში ჩემთვის უცნობი ადამიანები მემხილებინა, რაზედაც ვერ დამითანხმეს.”

ამის შემდეგ, გორელაშვილის წამების მეთოდები შეცვალეს _ პოლიეთილენის პარკით მოხრჩობა, ბალახის საკრეჭი მაკრატლით თითების დაჭრის იმიტაცია… ბოლოს კი, გორელაშვილის თქმით, ყაჭეიშვილი პატიმარს გაუპატიურებით დაემუქრა: “ვუთხარი, რომ ამას ვერ იზამდნენ, რაზედაც მშვიდად მიპასუხეს, რატომაც ვერა, რამდენიც გინდა, იმდენი გვყავს გაუპატიურებულიო. ვუთხარი, რომ დავინახე ოთახიდან გამოსვენებული პატიმარი და ამ საქმეში მეორე გვამი მათ ნამდვილად არ აწყობდათ. უკან დახევას არ აპირებდნენ, რის შემდეგაც, ჯიბიდან სათვალე ამოვიღე, გავტეხე და სათვალის ყურსაცვამი გულში გავიყარე. ძალიან შეშინდნენ და თავი დამანებეს.”