ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტს ახალი ხელმძღვანელობა ჰყავს _ საკრებულოს თავმჯდომარე ზაალ მამალაძე და გამგებელი ირაკლი კუჭავა _ არჩევნებში მათ მოსახლეობის უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა.
ჩვენ ჩოხატაურში გამოკითხვა ჩავატარეთ და მოსახლეობას ამ კითხვით მივმართეთ: რას მოითხოვთ ადგილობრივი ხელისუფლებისაგან?ამირანი, 67 წლის: _ მივესალმები ახალი სახეების მოსვლას ხელისუფლებაში. მე კარგად ვიცნობ არამარტო მათ, მათ ოჯახებსაც, ვიცი როგორ იცხოვრეს, საიდან მოდიან და მჯერა, სამართლიანად წარმართავენ საქმეს. პენსიებს რომ ვერ გაგვიზრდიან, ცხადია, მაგრამ არსებობს ბევრი სხვა რამ, რომლის მოწესრიგება ნამდვილად შეუძლიათ. დამეთანხმეთ იმაში, რომ თუ სოფელს გზა, წყალი და შუქი არ აქვს, ის სოფელი ჩამკვდარია და იქაურებს თვალი ქალაქისაკენ უჭირავთ… ასე იცლება სოფლები. შუქი არ ქვია იმას, დღეში შვიდჯერ რომ ჩაქრება, არც წყალის პრობლემაა მოგვარებული, დღეში ორი-სამი საათით რომ მოგაწვდიან და არც გზად ჩაითვლება ის გზა, ალაგ-ალაგ რომ არის დაგებული… ბოდიშს გიხდით, გამიგრძელდა საუბარი, მაგრამ ამ ხნის კაცი ვარ და პირველად მომეცა შესაძლებლობა გაზეთით გავსაუბრებოდი ვინმეს.
ეთერი, 31 წლის: _ რაიონში ერთდერთი ქუჩაა და ის რომ მოუწესრიგებელი იქნება, სირცხვილია _ ნეხვით სავსე, ამოვსებული სანიაღვრე არხებით, საქონლისაგან გადაჭმული მცენარეებით და ცხოველებით სავსე ქუჩა.
ზაზა, 22 წლის: _ ამბობენ, კარგი კაცები არიანო. ღმერთმა გაახაროთ! იმედია, კარგი საქმეების საკეთებლად არიან მოსულები და ჩვენც, ახალგაზრდებსაც მოგვხედავენ.
გუგული, 62 წლის: _ არჩევნებამდე მეზობელს მივყევი გამგეობაში, ერთი თანამდებობის პირის ნახვა უნდოდა. ის, რა თქმა უნდა, ვერ ვნახეთ, სამაგიეროდ, ვნახეთ თანამშრომლებით გადატენილი ოთახები, გაჩაღებული ყავის სმა, ალაგ-ალაგ დაკეტილი კაბინეტები, გადაძახილი, რომელიც სართულიდან სართულს სწვდებოდა… და ეს ხდებოდა დღის 11 დან 12 საათამდე. ჭალაში ვართ, სიმინდის ყანაში თუ ადმინისტრაციულ შენობაში? გონს უნდა მოვიდნენ! რას ვითხოვ? წესრიგს ყველგან და ყველაფერში!
ლალი, 27 წლის: _ რას ვითხოვ? პირველყოვლისა წესრიგს! წესრიგს ქუჩაში, დაწესებულებაში, ადამიანურ მოპყრობას და არა ერთიდან მეორესთან გადამისამართებას.
ოლია, 62 წლის: _ მადლობა ყველას, ვინც მხარი დაუჭირა ამ გონიერ კაცებს ხელისუფლებაში მოსასვლელად. რას ვითხოვ? იქნებ, გადახედონ იმ ადამიანთა სიებს, რომლებიც სოციალურ დახმარებას იღებენ და ნახონ იმ ადამიანთა სიებიც, რომლებიც დახმარებას ითხოვენ.
ნორა, 56 წლის: _ გაიხარეთ! მომეცა შესაძლებლობა და სანამ თქვენს კითხვაზე გიპასუხებდეთ, მინდა რაღაც გითხრათ, ოღონდ უნდა დამპირდეთ, რომ აუცილებლად გაუშვებთ _ მადლობა მაქვს გადასახდელი მთავრობისთვის, ორი წელია, სიმინდის უფასოდ დათესვის, სასუქისა და სამუშაო იარაღების შეძენის შესაძლებლობა რომ მომეცა, ჩემს შვილიშვილს უფასო წიგნები დაურიგდა, მცირე ხელფასიანებს ერთდროული დახმარება მოგვცეს 340 ლარი. ხუმრობა ხომ არაა? დიდი მადლობა ხელისუფლებას. მგონი, რაღაც გამომრჩა. რას ვითხოვ? ისევ მოგვხედონ შეძლებისდაგვარად.
ნინო, 28 წლის: _ სოფლების უმრავლესობას დიდი გასაჭირი გვაქვს უტრანსპორტობის გამო. რაიონს მხოლოდ დილას ან საღამოს ვუკავშირდებით.
ნათელა, 40 წლის: _ უკვე მერამდენე წელია, განცხადება მაქვს დაწერილი გამგეობაში სამსახურის დაწყების თაობაზე. ყოველ წელს ერთი და იგივე პასუხი მეორდება _ "შესაძლებლობის შემთხვევაში დაგაკმაყოფილებთ". ვისი ცოლი უნდა ვიყო, ან ვინ უნდა იყოს ჩემი მეუღლე, ან ჩემი შვილები, რომ სამსახური ვიშოვო? თუ არც მეუღლე მყავს და არც შვილები, სამსახური არ უნდა მქონდეს? ბოლოს ასე გამომისტუმრეს გამგეობიდან, აღარ მოხვიდეთ, ქალბატონო, ხომ ხედავთ თქვენთვის ადგილი არ გამოინახაო.
ვანო, 48 წლის: _ მე, ბატონო, ნაბეღლავიდან გახლავართ. გზა, წყალი, შუქი, საბავშვო ბაღი, სკოლა, ექიმი. ყველაფერი გვაქვს და რაც მთავარია, ვმუშაობ. მართალი გითხრათ, არაფერი მაქვს სათხოვარი.
თამარი, 45 წლის: _ ყველასთვის თანაბარი მომსახურება რომ იყოს, გამგეობაში იქნება თუ სხვა ორგანიზაციებში.
თემური, 34 წლის: _ არაფერსაც არ ვითხოვ! ამდენი წლის მანძილზე ძლივს ვეღირსე ნაბეღლაველი კაცის მოსვლას სათავეში! ღმერთმა გაუმარჯოს!
პაატა, 44 წლის: _ რას ვითხოვ? დანაპირების შესრულებას, თორემ მეც ისე ვუშველი თავს, როგორც ჩემმა დედმამიშვილებმა.
მაია, 24 წლის: _ ჩემი სოფელი, გოგოლესუბანი, რაიონული ცენტრიდან არც ისე შორსაა და რა იქნება, გაზი ჩვენთანაც გამოიყვანონ?
სოფო, 21 წლის: – მე დაბა ჩოხატაურში ვცხოვრობ. თუ დამიჯერებთ ერთი ფეხსაცმელი ერთ თვეს არ მყოფნის _ გზა გაგვიკეთეს, რომელზეც ქვები კი არა, ლოდები ყრია და გადაადგილება ჭირს!
ლალი, 44 წლის: _ დიდი მადლობა ხელისუფლებას, სოფელ ხევში რომ ხიდი გაგვიკეთეს, მაგრამ მაღაზია არ გვაქვს. ასანთის, მარილის, ზეთის და სხვა რამის შესაძენად ჩოხატაურში ჩამოვდივართ, არც საბავშვო ბაღია ჩვენთან.
ამირანი, 38 წლის: _ რა უნდა ვითხოვო? რაიონში ყველა სოფელზე უკეთესი მდგომარეობა ნაბეღლავშია. რაც შეეხება გაზს, დიდი ფუფუნებაა და დროთა განმავლობაში ესეც იქნება, ალბათ.
ქალბატონი ფიროსმანის ქუჩიდან: _ ეს რა დღეში ჩაგვაგდეს? ლოდები ყრია ქუჩაში. სათხოვარი ნამდვილად გვაქვს _ საუკეთესო წყლით ვსარგებლობთ ფიროსმანისა და კიდევ რამდენიმე ქუჩის მცხოვრებნი და თუ შესაძლებელია, ახალ გამოყვანილი წყლის სისტემაზე ნუ შეგვაერთებენ.
მასწავლებლები სამრევლო სკოლიდან: _ პირველ ყოვლისა, ვითხოვთ კანონის უზენაესობას. რაც შეეხება ახალ ხელისუფლებას, ჩვენ გვჯერა მათი.
შოთა, 74 წლის: _ ჭკვიანი კაცები მოვიდა სათავეში _ მე მათი ამომრჩეველი ვარ. არ ვფიქრობ რომ რამეზე შევაწუხო, მთავარია, მიხედონ რაიონს.
ლალი, 45 წლის: _ რაც "ქართული ოცნება" გამოჩნდა, მას შემდეგ მათ გვერდზე ვდგავარ, შტაბიც კი მქონდა გახსნილი ოჯახში და მერე რა გამოვიდა? სამსახურისთვის რომ მივედი ხელისუფლებაში, "შენნაირი უამრავიაო", ასეთი პასუხით გამომისტუმრეს.
როლანდი, 46 წლის: _ სამუშაოს ვითხოვ.
ქალბატონი სოფელ ერკეთიდან: _ ერკეთის ცენტრს რომ გაცდებით, ნახეთ რა მდგომარეობაშია გზები!
გიორგი, 41 წლის: _ ვეთანხმები "მაესტროზე" გამოსულ სურებელ კაცს _ სურების ხეობა სერიოზულად მისახედია.
ნაზი, 78 წლის: _ არაფერს არ ვითხოვ, შვილო! მშვიდობა იყოს, ნუ დაერევიან და გაუფრთხილდნენ ერთმანეთს.
ელენე, 62 წლის: _ მე პენსია დამსახურებისათვის მივიღე და ნურავინ ნუ მომამადლის, მაგრამ არავინ შემიწუხებია, არც ახლა ვფიქრობ შევაწუხო ვინმე _ რაიონს მიხედონ ისე, როგორც საჭიროა.
თამაზი, 32 წლის: _ განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციონ ტენდერების ჩატარებას. არ გიკვირთ, ერთი და იგივე ხალხი რომ იგებს ყველა ტენდერს?!
ნინო, 46 წლის: _ ვიცით, რომ მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელობაში დასაქმებული 210 თანამშრომლიდან, 90 კაცი უნდა დარჩეს. ვინ უნდა მოხვდეს ამ სიაში? ჩაატარონ კონკურსი და ღირსეული აიყვანონ სამსახურში.
ეთერი, 43 წლის: _ სანიაღვრე არხები გავაკეთეთო, ამბობენ. შემოიარეთ დაბის ქუჩები და ნახეთ, რას ეძახიან არხის გაკეთებას _ ტრაქტორით რომ ამოყარეს მიწა და ახლა ღორებმა რომ ამოავსეს?
თამარი, 64 წლის: _ როცა სიღარიბეა გამეფებული, იქ ძნელია მართო ქვეყანა, მაგრამ ადგილებზე გადახედონ, ვინ რის გამკეთებელია და იმის მიხედვით დააწესონ ხელფასები, უცბად რომ მოთავსდნენ მაღალ თანამდებობებზე და 500, 600, 700 ლარი დაინიშნეს. კეისარს _ კეისრისაო, ხომ გაგიგონიათ?!
ელგუჯა, 26 წლის: _ რას ვითხოვ? ეს უსახური შენობები მოაცილონ რაიონიდან.
ლალიკო, 22 წლის: _ რამდენი ხანია გვპირდებიან, რომ რაიონში კულტურის სახლი გვექნება. 2012 წლიდან მოყოლებული, "გურია ნიუსში" უამრავი პიროვნება მადლობას უხდიდა მას, ვინც კულტურის სახლის აშენებისთვის იზრუნა. თვალში ნაცარს გვაყრიან? სირცხვილია!
თემური, 58 წლის: _ მე წარმოშობით ნაბეღლაველი ვარ, ახლა დაბაში ვცხოვრობ და რაიონში ყველაზე პატიოსანი კაცის მამია მამალაძის შვილს მივეცი ხმა და ვიცი, რომ არ გვიღალატებს.
თემური, 52 წლის: _ რას ვითხოვ? გაზს, წყალს, შუქს, გზას… ბევრია? აქედან ერთ-ერთი ხომ მაინც უნდა იყოს მოწესრიგებული?
მამაკაცი ზოტიდან: _ საბავშვო ბაღს დაგვპირდნენ ზოტელებს, მაგრამ…
მარინე, 48 წლის: _ ხიდისთაველებს ხმამაღლა განუცხადეს, ანა კალანდაძის სახლ-მუზეუმი გექნებათო. როგორც გვითხრეს, თანხაც გადმორიცხული იყო, მაგრამ…
ლეილა, 83 წლის: _ მე ირაკლი კუჭავას მივეცი ხმა. ჩემი შვილები მას არასოდეს შეაწუხებენ და იცოდეს, რომ დალოცვილს ვტოვებ.
ირაკლი, 44 წლის: _ დაგვანახონ, რომ საქმის საკეთებლად არიან მოსული და ჩვენც ბოლომდე დავიხარჯებით!
