“საჯარო უწყებებში ხელმძღვანელი პირის რამდენიმე მრჩეველი შესაძლოა ე.წ. ოდეერი იყოს”

IDFI- იმ კვლევა საჯარო დაწესებულებებში მრჩეველთა ინსტიტუტის შესახებ ჩაატარა.

როგორც ორგანიზაციის დირექტორმა, გიორგი კლდიაშვილმა აღნიშნა, სასაზღვრო პოლიციის ხელმძღვანელის მრჩეველი, გიორგი ყურაშვილი, წლების მანძილზე (1989-2004) ძალოვან სტრუქტურებში მუშაობდა.

"ათწლიანი უმუშევრობის შემდეგ ის ჯერ სასაზღვრო პოლიციაში სანაპირო დაცვის დეპარტამენტის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა ინსპექტორად (მრჩეველი) დაინიშნა, დაახლოებით თვენახევრის შემდეგ კი ამავე უწყების ხელმძღვანელის მრჩეველი გახდა", – აცხადებს კლდიაშვილი.

მისი თქმით, მრჩევლების სამუშაო გამოცდილებების შესახებ (CV) სამინისტროებიდან IDFI-ისთვის მოწოდებული ინფორმაციისა და მრჩევლის პოზიციაზე მყოფი პირების მიერ შევსებული თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციების ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ რამდენიმე მრჩეველი შესაძლოა იყოს ე.წ. "ოდეერი" (ОДР – офицер действующего резерва) ანუ საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ოფიცერი უსაფრთხოების საკითხებში.

"როგორც ირკვევა, გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრის მრჩეველი (2014 წლის სექტემბრის მდგომარეობით) გიორგი მეზვრიშვილი, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის მრჩევლები ზურაბ გეგუჩაძე (2014 წლის 26 სექტემბრის მდგომარეობით) და დავით ღონიაშვილი (2014 წლის აგვისტოს მდგომარეობით), ასევე სოფლის მეურნეობის მინისტრის მრჩეველი (2014 წლის 19 ნოემბრის მდგომარეობით) გიორგი უკლება შინაგან საქმეთა სამინისტროში იყვნენ დასაქმებულნი. აღნიშნული დგინდება მათ მიერ ბოლო წლებში შევსებული თანამდებობის პირის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციებიდან", – აცხადებს კლდიაშვილი.

კვლევის საფუძველზე IDFI-ში აცხადებენ, რომ რომ აუცილებელია კონკრეტულად განისაზღვროს მრჩევლების ფუნქცია-მოვალეობები სახელმწიფო უწყებებში.

ორგანიზაციაში აცხადებენ, რომ უწყების ხელმძღვანელის თითოეული მრჩევლის ფუნქცია-მოვალეობები და სამუშაო მიმართულებები მკვეთრად უნდა იყოს გამიჯნული ერთმანეთისგან. მრჩევლები თანამდებობებზე ღია და გამჭვირვალე კონკურსის წესით უნდა ინიშნებოდნენ, რათა მოხდეს ნეპოტიზმის შემთხვევების პრევენცია.

IDFI -ის ინფორმაციით, კვლევა 95 საჯარო დაწესებულებიდან გამოთხოვილ და მიღებულ საჯარო ინფორმაციას ეყრდნობა. იგი მოიცავს პერიოდს 2014 წლის სექტემბრიდან ნოემბრის ჩათვლით, თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში გამოყენებულია 2014 წლის დეკემბრისა და 2015 წლის იანვრის მონაცემები.