სახელოვანი მხატვარი ჭოლა კუკულაძე ლანჩხუთში დაიბადა და გაიზარდა, სკოლის დამთავრების შემდეგ ოცნებობდა კიდეც თბილისში, სამხატვრო აკადემიაში ჩაბარებაზე, თუმცა, მოულოდნელად ფრონტის ხაზზე აღმოჩნდა.
ჭოლა კუკულაძე ლატვიაში იბრძოდა, სადაც ბელორუს ვასილ მაქსიმოვს დაუმეგობრდა, რომელთანაც ერთად სებეჟის ტყვეთა ბანაკშიც მოუწია ყოფნა. მეგობრებმა ერთად მოახერხეს ამ ბანაკიდან გაქცევა და ფაშისტთა ტყვეობიდან თავის დაღწევა. ვასილმა დაჭრილი ქართველი მეგობარი ბელორუსიაში, როსინის რაიონის სოფელ კრასნოპოლიეში თავის მშობლებთან მიიყვანა.
ჭრილობების მოშუშების შემდეგ ქართველი მებრძოლი ბელორუსიაში ანტიფაშისტური ორგანიზაციის წევრებს შეუერთდა და ომის საწინააღმდეგო კარიკატურებსა და პლაკატებს ხატავდა. მხატვარი ფაშისტებმა დაატყვევეს და დახვრეტაც მიუსაჯეს, თუმცა, მან ტყვეობიდა გაქცევა მეორედაც მოახერხა და ტყეში პარტიზანებს შეუერთდა.
ამ პერიოდშიც აქტიურად ხატავდა, ქმნიდა საომარ ბატალიებს, ერთგვარ დოკუმენტურ მასალას, რომელთა ნაწილი თანამებრძოლ პარტიზანებს უსახსოვრა, ნაწილი კი ტყეში, ხის ფუღუროში დამალა.
წლების შემდეგ კი ბელორუსიაში ყოფნისას მიაგნო ფუღუროში გადამალულ ნახატებს, ზოგი საქართველოში წამოიღო, ზოგიც ბელორუსიაში დატოვა. შემდეგ კი საკუთარი სახსრებით ბელორუსიაში მუზეუმი დაარსა, ხოლო რასსონშჩინის ცენტრში გმირ პარტიზანებს ძეგლი დაუდგა.
ჭოლა კუკულაძე _ ფერმწერი, გრაფიკოსი, ოფორტისტი, მოქანდაკე, ილუსტრატორი, ამასთანავე, ახალგაზრდა მხატვრების დაუღლელი მასწავლებელი და არაჩვეულებრივი კოლეგა, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი და აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე ოჯახთან ერთად სოხუმში ცხოვრობდა.
წლების განმავლობაში ჯერ სოხუმის მთავარი მხატვარი, შემდეგ კი აფხაზეთის მხატვართა კავშირის თავმჯდომარე იყო. სხვა ფერწერულ ტილოებთან ერთად, თანაბარი სითბოთი ქმნიდა ქართველი და აფხაზი პოეტებისა და მწერლების პორტრეტებს. აქანდაკებდა ცნობილ ადამიანებს, რომლებიც დღემდე დგას ბელორუსიასა და საქართველოში. აფორმებდა წიგნებს და თეატრალური ესკიზებით ამშვენებდა სოხუმის თეატრის სპექტაკლებს.
მისი ფერწერული ტილოები არაერთხელ გამოიფინა თბილისში, მოსკოვში, კიევში, მინსკში, სანკტ-პეტერბურგში, პრაღაში. ამასთანავე, მათი ნაწილი დაცულია მოსკოვის, მინსკის, სანკ-პეტერბურგის, შვეიცარიისა და გერმანიის კერძო კოლექციებში. ამჟამად ორი ფერწერული ტილო ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გალერიის ფერწერის ფონდში. თუმცა, სამწუხაროდ, ჭოლა კუკულაძის საკმაოდ მრავალფეროვანი შემოქმედების დიდი ნაწილი აფხაზეთის ომს ემსხვერპლა, მათ შორის ბელორუსიიდან, ხის ფუღუროდან წამოღებული ნამუშევრებიც. გადარჩენილი ნამუშევრების უმეტესობა კი დღესაც სოხუმშია. ამდენად ჭოლა კუკულაძის ოჯახს ამ დიდი შემოქმედების მხოლოდ ერთი ნაწილი დარჩა მემკვიდრეობად.
საქვეყნოდ აღიარებულ ჭოლა კუკულაძეს ღირსეული ოჯახი ჰქონდა, ვაჟი სოხუმში საკმაოდ სახელგანთქმული ექიმი იყო, ქალიშვილი კი მუსიკოსი.
როცა აფხაზეთში ომი დაიწყო, 70 წელს მიტანებული იყო. ერთი-ორჯერ ფრონტის ხაზზეც მიავლინეს, რათა საბრძოლი ბატალიები და მეომრები აღებეჭდა ტილოზე.
სოხუმის დაცემას ჭოლა კუკულაძემ გემით გამოასწრო, მისმა მეუღლემ კი ცეცხლში გახვეულ ქალაქში დარჩენა ამჯობინა.
მხატვრისთვის ძნელი დარჩა ახალ გარემოსთან შეგუება, სევდიანი ხშირად მარტო დახეტიალობდა თბილისის ქუჩებში და ასე ცდილობდა დარდის გაქარვებას. ბოლოს მაინც უკან, ნაომარ სოხუმში დაბრუნება არჩია. თითქოს ერთხანს სიმშვიდემ დაისადგურა ხელოვანის სულში, შვება იგრძნო საკუთარ ნამუშევრებთან, სახლთან, სახელოსნოსთან დაბრუნებისას, მაგრამ თურმე დროებით. ერთ დღესაც სოხუმის ნაომარ ქუჩებში საქართველოს დროშით გამოვიდა, ამტკიცებდა თბილისში ვარო…
ლანჩხუთში დაბადებული და გაზრდილი სახელოვანი მხატვარი ჭოლა კუკულაძე 1998 წელს სოხუმში გარდაიცვალა.
