„დღეს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ხელისუფლებაში საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვებული ქართული ოცნების წარმომადგენლები არიან, ისევე როგორც დანარჩენ საქართველოში. აჭარაშიც და დანარჩენ საქართველოში არსად არიან ხელისუფლებაში საქართველოს მოქალაქეთა კავშირისა და სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირის ყოფილი წარმომადგენლები.
ნაცკოლტი, მისი განაყოფები და სატელიტი პარტიები იგივე მეთოდებს და ბრძოლის ტაქტიკას იყენებს ქართული ოცნების წინააღმდეგ, როგორითაც მოვიდა ხელისუფლებაში საქართველოში 2003 წელს და შემდგომში აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში 2004 წელს.
ხელწერა იგივეა: არარსებული სისხლის სამართლის დანაშაულთა შეთხზვა და მათთვის პოლიტიკურად მიუღებელ პირების/სტრუქტურის/ დადანაშაულებ, სისხლის სამართლის დანაშაულის პროვოცირება და ხელისუფლებაზე , მის აღმასრულებელ სტრუქტურებზე გადაბრალება; მოწმეთა მოსყიდვები; გადმობირებები სახელისუფლო სტრუქტურებიდან, იდეური თანამოაზრეების მოძიება და სტრუქტურებში ჩანერგვა.
ბათუმში 12 მარტს განვითარებული მოვლენების შემდგომ ნაცკოლტელებმა თავიანთი განაყოფებითა და სატელიტი პარტიების მეშვეობით და უკვე რესპუბლიკელებთან ერთად უნისონში შეუტიეს საქართველოს უშიშროების სამინისტროს, უწყებას, რომლის ფუნქციონალური მოვალეობაცაა ქართული სახელმწიფოს უშიშროების დაცვა.
უფრო ადრე კი უძლიერესი „დარტყმა წელს ქვემოთ“ განხორციელდა საქართველოს საპატრიარქოზე, რომელიც ქართული სულიერების, ცნობიერების , სახელმწიფოებრივი ძლიერების სადარაჯოზე რომ დგას 17 საუკუნეა.
ცნობილი გამოთქმაა _ საქართველო მთავრდება იქ, სადაც ქართულად ლოცვა მთავრდებაო. თუ რატომ განხორციელდა საპატრიარქოზე თავდასხმა ეჭვი არ მეპარება გამოძიება დაადგენს და შესაბამისი შედეგიც დადგება ქვეყნის ინტერესებიდან გამომდინარე“ _ წერს სოციალურ ქსელში კაკებეს ყოფილი თანამშრომელი, აჭარის შინაგან საქმეთა მინისტრი ყოფილი მოადგილე გოგი კუპრეიშვილი და წარსულში განვითრებულ იმ მოვლენებს იხსენებს, რომელზეც მისივე თქმით, ამ დრომდე არ უსაუბრია:
„1983 წელს საქართველო აღნიშნავდა გეორგიევსკის ტრაქტატის 200 წლისთავს. ძეგლიც კი დაიდგა თბილისში , რომლის აფეთქების მცდელობა ქონდათ თუ ააფეთქეს აღარ მახსოვს ზუსტად (1981-1986 წლებში რუსეთში ვმუშაობდი). ჩამოვიდა მოსკოვიდან კომისია საკითხის შესწავლისა და სავარაუდო შემსრულებლების დადგენის მიზნით. როგორც წესი იწყებდნენ ასეთ შემთხვევაში არქიული საქმეებიდან, ვინაიდან მიაჩნდათ რომ ყველა სავარაუდო დამნაშავეზე საქმეები ოპერატიული სამსახურების სეიფებშია, უბრალოდ ცუდად იძებნიან.
მაშინ გაიცა განკარგულება ცენტრიდან მოვლენილი კომისის მიერ ჟურნალ „სამრეკლოს“ გამომცემელი რესპუბლიკური პარტიის პროფილაქტირებული წევრების სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემა, როგორც ანტისაბჭოთა და ნაციონალისტური ორგანიზაციის წევრებისა, „ პორჩაშეე სოვეტსკი გოსუდარსტვენნი ი ობშესტვენნი სტროი“. მაშინ უშიშროების კომიტეტმა დაიწყო დაკავებები. პირველი დააკავეს დავით ბერძენიშვილი, გარკვეული პერიოდის მერე ლევანი, შემდეგ დანარჩენი ორი. ამოიღეს ჟურნალები, საბეჭდი მანქანა და ლევანთან ცეცხლსასროლი იარაღი- პისტოლეტი.
შეიარაღებული ანტისაბჭოთა ორგანიზაციის არსებობა გეორგიევსკის ტრაქტატის 200 წლის იუბილის აღმნიშვნელი ძეგლის აფეთქებისა თუ აფეთქების მცდელობის ფონზე, „ნამეტნავად მაღალ სროკს ქაჩავდა“ რესპებო და უშიშროების კომიტეტის იმ დროინდელმა სახელმწიფოებრივად და ქართულად მოაზროვნე ხელმძღვანელობამ ყველანი თქვენ დაგინდოთ და საკუთარი რისკის ფასად ჩხრეკის შედეგად ამოღებული/რომელიც ნამდვილად არ ჩაუდიათ, გაგიმართლად, რომ ადეიშვილისთანა მინისტრი, უგულავასნაირი მინისტრის პირველი მოადგილე არ იყო მაშინ უშიშროებაში /ნივთმტკიცება პისტოლეტი გაქრა. არც კი გაჟღერებულა არასოდეს და პირველად მე ვამბობ. შესაბამისად ლაითი „სროკები“ დაგირიგდათ და ერთ კოლონიაში იხდიდით სასჯელს ძმები. სასჯელის მოხდის შემდგომ კი, უშუალოდ ნოდარ შალვას ძე მაისურაძის, იმდროინდელი საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილის მითითებით, ნოდარ ამაღლობელისა და დავით ხახუტაიშვილის მიმართ, მოგეცათ შესაძლებლობა ძმებს გემუშავათ ერთს უნივერსიტეტში და მეორეს ბათუმში კვლევით ინსტიტუტში.
თანაც მითითება იყო თხოვნის სახით , დაგეწყოთ ორივეს ნულიდან და თქვენი ნიჭი, ცოდნა და განათლება მოხმარებოდა საქართველოს, მის მომავალ თაობებს. ასეთი მიდგომა ქონდა იმდროინდელ განვითარებული სოციალიზმისა და პერესტროიკის დროის კომუნისტურ უშიშროებას თქვენნაირი დისიდენტებისადმი, რომელთაც მათი აზრით (ძალიან პოპულარული იყო იმ პერიოდში მუშნი ზარანდიას პროტოტიპი) შეეძლოთ სარგებელი მოეტანათ საქართველოსათვის შემდგომში. 2007 წლის 7 ნოემბერს, ციხეში მყოფი, ღამით გამაღვიძეს და უფროსის კაბინეტში შემიყვანეს, სადაც სხვებიც იყვნენ. მერაბიშვილის დანაბარები გადმომცეს, ხვალიდან სახლში იქნები თუ საჭირო განცხადებას გააკეთებ ლევან ბერძენიშვილთან დაკავშირებით და მიგვითითებ სად მოვიძიოთ რუსეთში მისი მაკომპრომიტირებელი მასალებიო (კომუნისტური წყობის დროინდელი ანტისაბჭოთა ორგანიზაციის დამუშავების საქმე ქონდათ მხედველობაში).
განუცხადე, რომ „საჭირო განცხადებების გამკეთებელი უშიშროების თანამშრომლები ბლომად ყავთ სამინისტროში და იმათ მიმართონ.მე კი საკანში დამაბრუნეთ.“ დილით რუსთავი 2 -ზე გვარამიას უწყების მიერ გავრცელებული სატელეფონო საუბრები მოვისმინე ლევან ბერძენიშვილსა და რუსეთის საელჩოს თანამშრომელთან. ნიკა გვარამიას პროკურატურა მიშას დავალებით ჯაშიშობის საქმეს გიკერავდა მიშა სააკაშვილის დავალებით.
ჩემთვის გასაგები გახდა ციხის უფროსის კაბინეტში ღამისეული ვიზიტის დანიშნულება. ასე , რომ პატივცემულო რესპებო, უშიშროების სამინისტროში კომუნისტების დროს, დამოუკიდებლობის მიღების შემდგომაც ხელმძღვანელ თანამდებობებზე მუშაობდნენ სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე, ღირსეული და პატრიოტი თანამშრომლები. მუშაობენ დღესაც (გამოვრიცხავ მხოლოდ ადეიშვილ-მერაბიშვილის დროინდელ ხელმძღვანელობას და ეს მარტო ჩემი სუბიექტური აზრი არ არის, თქვენაც დამეთანხმებით).
დარწმუნებული ვარ რა თითოეული რესპუბლიკელის გონიერებაში ნელ-ნელა გამოხვალთ 12 მარტის ბათუმის მოვლენების თქვენეული ნააჩქარევი შეფასებების პოზიციიდან და გაემიჯნებით ნაცკოლტელების შეფასებებს, ისევე როგორც გაემიჯნეთ 2004 წლის მარტ-აპრილში იმ აღძრულ სისხლის სამართლის საქმეების შეფასებებს , რაც დაგეგმეს და შეთხზეს ნაცკოლტის ლიდერებმა აჭარის იმდროინდელი უშიშროების სამინისტროსა და შსს თანამშრომლების მიმართ,” _წერს გოგი კუპრეიშვილი.
„რესპუბლიკური პარტიის“ ერთ-ერთი ლიდერი, ლევან ბერძენიშვილი „გურია ნიუსთან“ საუბრისას ამბობს, რომ იარაღი არასდროს ჰქონია:
„ჩემს ოჯახში ჩხრეკისას იარაღი არ ამოუღიათ. ჩეკისტები რომ კარგი ხალხია და „შეგვიბრალეს“, ამ ზღაპარს ვინ იჯერებს, არ ვიცი. სხვა სათქმელი არ მაქვს, ამ კაცს არ ვიცნობ. ჩვენს საქმეს იცნობს საკმაოდ ზერელედ.
სხვათა შორის, იარაღი არასოდეს მქონია, მათ შორის პარლამენტარობის დროსაც, როდესაც კანონი ამის უფლებას მაძლევდა. სხვა სათქმელი არ მაქვს,“ _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრისას ლევან ბერძენიშვილმა.
