ვეფხვია ჭილაძე ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობს, თუმცა, საკუთარი სახლი არ აქვს და მცირეწლოვან შვილთან და მეუღლესთან ერთად, რამდენიმე წელია ქირით უწევს ცხოვრება.
ბინის ქირას ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის მერია უხდის, მაგრამ მუდმივი საცხოვრებელი ადგილის უქონლობამ, ისედაც შეჭირვებული ოჯახი კიდევ უფრო მეტად დააზარალა.
დამტვრეული ჭურჭელი, დაზიანებული სხვადასხვა საყოფაცხოვრებო ნივთები და ელემენტარულად ტანსაცმლის კარადის არქონაც კი _ ეს მიზერული ჩამონათვალია, რის დასახელებაც ოჯახს შეუძლია, თუმცა, მათთვის ძირითად პრობლემას საკუთარი სახლის უქონლობა წარმოადგენს.
ვეფხვია ჭილაძე რამდენიმე დღის წინ “გურია ნიუსის” რედაქციას ესტუმრა და გვთხოვა, მისი გასაჭირი ხალხისა და ხელისუფლების ყურამდე კიდევ ერთხელ მიგვეტანა.
როგორც ის გვიყვება, მშობლიური სახლის მიტოვება მოუწია, რადგან მამამ მასთან ერთად ცხოვრებაზე უარი თქვა და სახლი მის დისშვილს მისცა:
“მამაჩემს არ უნდოდა ჩემთან ერთად ცხოვრება, რადგან ალკოჰოლური სასმელის დალევას ვუშლიდი. სახლი ჩემს დას და დისშვილს მისცა. ჩხუბი არ მინდოდა, გული მაწუხებს და სახლიდან წამოსვლა მომიხდა”, _ ამბობს ვეფხვია.
ვეფხვია ჭილაძისა და მისი მეუღლის “მომთაბარე ცხოვრებაც” მას შემდეგ დაიწყო.
სახელმწიფო უკვე 3 წელია, რაც ოჯახს სახლის ქირას უხდის, მაგრამ უსახლკარო ცოლ-ქმარს პატარა ბავშვთან ერთად საცხოვრებელი ადგილის ხშირი ცვლა არ სურს და ადგილობრივი ხელისუფლებისგან მუდმივი საცხოვრებელი ფართის მიცემას ითხოვს.
“3 წელია, მერია ქირას მიხდის. შუა ფარცხმაში ვიყავი, შემდეგ წიფნარში და ახლა გოგოლესუბანში ვცხოვრობ, მაგრამ მეპატრონე საცხოვრებელი სახლის გაყიდვას აპირებს და ქუჩაში ვრჩები. მოელაპარაკოს ადგილობრივი ხელისუფლების კომპეტენტური პირები სახლის მეპატრონეს და შემიძინონ. ქუჩაში ვარ და თოთო ბავშვს სცეს პატივი სახელმწიფომ, რომ გაიზარდოს. მეპატრონემ შეიძლება დღესვე მომთხოვოს სახლის დაცლა”, _ ამბობს ვეფხვია ჭილაძე.
მისი თქმით, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტს არაერთხელ მიმართა საცხოვრებელი სახლის შესყიდვაში დახმარების თხოვნით, მაგრამ უშედეგოდ:
“რამდენჯერმე მივედი, შემაძლებინეთ და მაყიდინეთ, ან ერთი ოთახი გამოყავი,-მეთქი. ასე მითხრეს, ხელისუფლება სახლს ვერ გიყიდისო. მაშინ ნივთებს მოვუყრი თავს, გაზს დავტენი და გამგეობის წინ დავდგები,-მეთქი. ახლა ეს სახლიც რომ დავცალო, სად ვიცხოვრო, სად ვატარო ეს თოთო ბავშვი? თუ სახლს მიყიდიან, როგორღაც წამოიწევა ოჯახი წინ, ძროხასაც ვიყოლიებ. ახლა კი ვმუშაობ, მაგრამ გულის პრობლემები მაქვს, ხელფასი წამლებში მიმდის. ლუკმა-პურს მეზობლები გვაწვდიან ზოგჯერ. იმის საშუალება, რომ სახლი თვითონ ვიყიდო, არ მაქვს. აქედან არსად წავალ, ან ეს სახლი მიყიდონ, ან საცხოვრებლად თუნდაც ერთი ოთახი სადმე მომცენ, რომ შვილი პატიოსნად აღვზარდო”, _ ამბობს ჭილაძე.
როგორც ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის მერიის სოციალური და ჯანდაცვის სამსახურის უფროსი, ნიკოლოზ დუმბაძე “გურია ნიუსთან” საუბრისას ამბობს, სოციალურად დაუცველ ოჯახს მერია ქირას უხდის და თუ სხვა თხოვნა ექნება, დაეხმარებიან:
“ქირას ვუხდით, იღებს დახმარებასაც. სახლის შესყიდვას ჩვენ არ ვაწარმოებთ _ ეს დიდ თანხებთან არის დაკავშირებული. სხვა სახის დახმარების თხოვნით ჩვენთვის არ მოუმართავს. თუ რაიმე თხოვნა ექნება, კიდევ დავეხმარებით”, _ ამბობს დუმბაძე.
შესაძლებელია თუ არა უსახლკარო ოჯახს ბინა ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის მერიამ შეუძინოს _ ამ საკითხზე მუნიციპალიტეტის მერს, ირაკლი კუჭავას ვესაუბრეთ.
მერის თქმით, მუნიციპალიტეტს ბალანსზე არანაირი საბინაო ფართი არ გააჩნია და მუნიციპალიტეტს არ აქვს სახლის შესყიდვის და თუნდაც სიმბოლურ ფასად ვინმესთვის გადაცემის უფლება.
“ჩვენ ვუხდიდით ქირას. ვუთხარით, რომ უნდა ენახა რეგისტრირებული სახლი, მოეყვანა მეპატრონე და გავუგრძელებთ ხელშეკრულებას, რომელიც ქირის გადახდას ითვალისწინებს. როგორ უნდა უყიდოს ხელისუფლებამ სახლი? ხელისუფლებას თავის ბალანსზე არანაირი საბინაო ფართი არ გააჩნია, ამიტომ ვთავაზობთ ასეთ ადამიანებს, იპოვნონ გასაქირავებელი სახლი, დოკუმენტებს ვუგვარებთ ჩვენ და ვუხდით ბინის ქირას. 24 ოჯახი გვყავს ასე და 25-ე ჭილაძის ოჯახი. მუნიციპალიტეტს არ აქვს უფლება, სახლის შესყიდვის და გადაცემის, სიმბოლურ ფასადაც კი არ შეგვიძლია რამის გაცემა”, _ ამბობს ირაკლი კუჭავა.
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარე ვეფხვია ჭილაძესთან რამდენჯერმე შეხვედრას არ უარყოფს _ ზაალ მამალაძის თქმით, ბიუჯეტში მძიმე საცხოვრებელ პირობებში მყოფი ოჯახების დასახმარებლად წელს 120 000 ლარია განსაზღვრული.
რაც შეეხება ჭილაძის ოჯახის პრობლემის გადაჭრას, სოციალურ საკითხთა კომისია იმ სახლის მდგომარეობას შეისწავლის, სადაც ჭილაძე ახლა ცხოვრობს, რის შემდეგაც, თუ დადგინდება რომ სახლი საცხოვრებლად ნორმალურია და ოჯახს დამატებითი პრობლემა აღარ შეექმნება, მერიისთვის მიმართვას გეგმავს:
“ახლა დავამტკიცეთ მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტი _ 120 000 ლარი იქნება მძიმე საცხოვრებელი პირობებში მყოფი ოჯახების დახმარებისთვის განკუთვნილი.
კომისია მივა და გადაამოწმებს, თუ რა არის სახლის ნამდვილი ღირებულება და რა მდგომარეობაშია სახლი, იმისთვის, რომ თუ მუნიციპალიტეტი ქირის თანხას გადაიხდის, ამ ადამიანებმა შეძლონ ცხოვრება და ფანჯრის ან კარის არქონის გამო, არ იარონ დამატებით დახმარების სათხოვნელად.
კომისიის მიერ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, წერილობით მივმართავთ მერიას”, _ ამბობს ზაალ მამალაძე.
