საბერძნეთის პატარა ქალაქ ვერიაში, სადაც სიმშვიდე და ტრადიციული ცხოვრების წესი წესად იყო ქცეული, 2006 წლის 3 თებერვალს ისეთი რამ მოხდა, რამაც მთელი ქვეყანა შეძრა.11 წლის ალექს მესხიშვილის გაუჩინარება არ ყოფილა უბრალო უბედური შემთხვევა. ეს იყო საქმე, რომელმაც გამოააშკარავა ბავშვური სისასტიკე, უფროსების გულგრილობა და სისტემის უძლურება – საქმე, სადაც 20 წლის შემდეგაც კი არ არსებობს ცხედარი, არ არსებობს საფლავი და მხოლოდ კითხვებია დარჩენილი.
საბედისწერო პარასკევი: ქრონოლოგია გაუჩინარებამდე
ალექსი მშვიდი, ნიჭიერი და დისციპლინირებული ბავშვი იყო. როდესაც დათქმულ დროს სახლში არ გამოჩნდა, დედამ მაშინვე იგრძნო, რომ რაღაც რიგზე ვერ იყო. თუმცა, იმ ღამეს პოლიციამ განგაში არ ატეხა. სამართალდამცავებმა ჩათვალეს, რომ ბავშვი “გაიპარა” ან მამამისმა საქართველოში წაიყვანა. სანამ ძვირფასი დრო იკარგებოდა, ქალაქში საშინელი ჭორები გავრცელდა: ამბობდნენ, რომ ალექსი ორგანოებით მოვაჭრეებმა გაიტაცეს, ზოგი კი დედას, ნათელას, სრულიად უსაფუძვლოდ სდებდა ბრალს საეჭვო კავშირებში.





































































