დიდი მადლობა, ბატონო ვახტანგ, რომ მხარი დაუჭირეთ ამ ჩემისას _ თევდორაძის „მარგალიტები“

ქალბატონი ელენე თევდორაძე ქართულ ენასთან „ახლო ურთიერთობით“ ვერ დაიკვეხნის და ამ მიზეზის გამო უხერხულ მდგომარეობაში არაერთხელ ჩავარდნილა. ნება მომეცით, თევდორაძის „გმირობების“ შესახებ ოთხი „სახალისო“ ისტორია წარმოგიდგინოთ.

პარლამენტში მოხვედრის შემდეგ ელენე თევდორაძე ადამიანის უფლებების დაცვის კომიტეტის თავმჯდომარედ დაინიშნა. კომიტეტის თავმჯდომარე თავდაპირველად ციხეებში არსებული ვითარებით დაინტერესდა, რამდენიმე საპატიმრო ნახა და ნანახით შეძრწუნებული დარჩა. თავისი განცდების გადმოცემა მან პარლამენტის სხდომაზე სცადა, მიკროფონთან მივიდა და თავისი ქართულით განცხადების გაკეთება დაიწყო: – მე ვიყავი ციხეებში და ვნახე, რა შემაშფოთებელი მდგომარეობაა იქ. თქვენ ვერ წარმოიდგენთ, რა საშინლად ხმარობენ პატიმრებს, – განაცხადა აღშფოთებულმა თევდორაძემ. დეპუტატებს ხომ მეტი არ უნდოდათ და დიდი სიცილ-ხარხარი ატეხეს. ამან თევდორაძე გაამწარა და კიდევ ერთხელ მოითხოვა სიტყვა. მიკროფონი ჩაურთეს.

_ პატიმრებს საშინლად ხმარობენ, თქვენ კი იცინით! – ლამის ტირილით თქვა თევდორაძემ. დეპუტატები ისევ ახარხარდნენ და სანამ თევდორაძე მესამედაც მოითხოვდა სიტყვას, საქმეში სპიკერატი ჩაერია. მათ გაარკვიეს, რომ თევდორაძეს სიტყვა „ხმარების“ ნაცვლად უნდოდა, სიტყვა „ეპყრობიან“ ეთქვა.

ამ „შემთხვევას“ ელენე თევდორაძე თავად მოგვიყვება.

„იყო ასეთი ადამიანი, კაკო ელიავა, – იხსენებს ქალბატონი ელენე, – ის პერიოდია, როცა ქუთაისიდან შეიარაღებული ადამიანები დაიძრნენ. სიტუაცია ცოტა რომ ჩაწყნარდა, ჩავედი სამეგრელოში, შევხვდი დაკავებულ ჯარისკაცებს და მერე წავედი კაკო ელიავასთან შესახვედრად. როცა ამ შეხვედრის შესახებ პარლამენტში ვყვებოდი, ასეთი ფრაზა ვთქვი მიკროფონში: მე მივმართავ მინისტრ კახა თარგამაძეს, თავი დაანებოს კაკო ელიავას. მე შევხვდი მას, მე მას მივაწექი, ის მე მომაწვა და ამ მიწოლ-მოწოლაში მოვნახეთ საერთო ენა. ატყდა სიცილი, მთელი პარლამენტი იატაკზე დაწვა. მე, რა თქმა უნდა, ვერ მივხვდი, რა ხდებოდა, ძალიან გავბრაზდი და ვაგრძელებ: რა არის სასაცილო, თუ მე იმ კაცს კარგად მივაწექი და შედეგი მივიღე, თქვენ ამაზე უნდა იცინოთ?!”

ისევე, როგორც პარლამენტის სხდომებზე, დეპუტატები ბიუროზეც, ძირითადად, ერთობოდნენ. კანონპროექტების განხილვა მათ დამღლელ საქმიანობად მიაჩნდათ. ერთ დღეს ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტმა შეიმუშავა მორიგი წინადადება. ეს წინადადება თევდორაძემ ბიუროზე წარადგინა. ბიუროს სხდომას ვიცე-სპიკერი ვახტანგ ყოლბაია უძღვებოდა. ბიუროს წევრები საკუთარი მანქანების თავისებურებებზე საუბრობდნენ და თევდორაძის წინადადება არც კი გაუგონიათ. მის ინიციატივას მხოლოდ ვიცე-სპიკერი ვახტანგ ყოლბაია გამოეხმაურა და წინადადება მოუწონა. მადლიერმა თევდორაძემ საგანგებო განცხადება გააკეთა. – დიდი მადლობა, ბატონო ვახტანგ, რომ მხარი დაუჭირეთ ამ ჩემისას, – განაცხადა თევდორაძემ. დეპუტატების მოსაბრუნებლად კინაღამ სასწრაფო სამედიცინო სამსახურის გამოძახება გახდა საჭირო.

პარლამენტის ბიუროს ოთახში დეპუტატები ორ გრძელ მაგიდასთან ისხდნენ. ერთ-ერთ სხდომაზე ელენე თევდორაძე რაღაცას წერდა, მისი კოლეგები კი ჭორაობით ერთობოდნენ და, როგორც ჩანს, ზედმეტად აქტიურად იქნევდნენ ხელებს. მაგიდა ყანყალებდა და თევდორაძეს მუშაობაში ხელი ეშლებოდა. -ოიჰ, ვინ ანძრევს?! -იკითხა აღშფოთებულმა თევდორაძემ.