განათლების მინისტრის ღია დახურული შეხვედრა გურულ პედაგოგებთან: „შეხვედრა დახურულია, ჟურნალისტები გაბრძანდით!“

ამ წუთებში  საქართველოს განათლების მინისტრი გიორგი ამილახვარი  ოზურგეთში იმყოფება. ის გურულ პედაგოგებს ხვდება. დარბაზში ასობით მასწავლებელი ზის.

მინისტრი, მხარის რწმუნებულთან და მოადგილესთან, თამარ მახარაშვილთან ერთად მიესალმა პედაგოგებს და მცირე შესავლით დაიწყო:

_ …ჩემი ამოცანა არის და პრემიერ-მინისტრიც სულ უჭერს მხარს იმას, რომ პედაგოგების როლი გავზარდოთ ამ ქვეყანაში. გავზარდოთ  ანაზღაურება და დაფასებაც. ამიტომ, მინდა ღია შეხვედრა  გავმართო დ არ მინდა ვიყო მონოლოგის რეჟიმში… ვხვდები მასწავლებლებს და ამას ვაკეთებ გამიზნულად, რადგან მიმაჩნია, რომ ჩვენ სამინისტროში ჩაკეტილი არ უნდა ვიღებდეთ გადაწყვეტილებებს. თქვენი ხმა უნდა ისმოდეს ყველგან. თავი არ შეიზღუდოთ, დრო მაქვს საკმარისზე მეტი რაზეც შეიძლება აქ გაგცეთ პასუხი, გიპასუხოთ, არადა, მზად ვარ წავიღო სამინისტროში და იქ განვიხილოთ… _ თქვა მინისტრმა და  სიტყვა გადასცა გურიის მხარის სახელმწიფო რწმუნებულს გიორგი  ურუშაძეს.

ურუშაძემ გამოსვლა ჩვენთვის ძალიან საინტერესო თემით დაიწყო _ თქვა, რომ მთავარი საქმეა ინფრასტრუქტურის მოწესრიგება; რომ 800-ზე მეტი სკოლის მშენებლობა-რეაბილიტაციაა დაგეგმილი ქვეყნის მასშტაბით და მათ შორის, გურიაშიო, და სმენადაც ვიქეცით: ვის, თუ არა ჩვენ,  ყველაზე მეტად გვაინტერესებს რამდენი სკოლაა დასანგრევი, რამდენი ასაშენებელი. რამდენის რეაბილიტაცია ხდება ან აწი მოხდება, რომ ზუსტი ინფორმაცია მივიტანოთ ხალხთან… ამ დროს, ერთ-ერთი სამსახურის  პრესსამსახურის წარმომადგენელი მოგვმართავს: „სხდომა დახურულია, გაბრძანდით!“ _ ასე ვთქვათ, თეატრის დიდი დარბაზიდან  „კულტურულად გამოგვყარეს“.

სიმართლე გითხრათ, საკმაოდ მოულოდნელი იყო შეხვედრის გამოცხადება დახურულად, როცა რამდენიმე წუთის წინ, თავად მინისტრმა ასე ცალსახად გამოაცხადა შეხვედრა ღიად! საინტერესოა, რის გამო დაიხურა შეხვედრა? რას ემსახურება ეს უსუსური ჟესტი? როცა დარბაზში  ასობით მასწავლებელი ზის, რა უნდა დაიმალოს იქ?! რამდენი მათგანია ჩვენი უახლოესი მეგობარი და თანამოაზრე საქვეყნო და მით უფრო, მომავალი თაობის აღზრდის და  განათლების სისტემის სრულყოფის საქმეში. რატომ ჰგონიათ, რომ დარბაზში ჟურნალისტების ყოფნა საშიშია, რათა ზუსტად ისე გაშუქდეს დასმული პრობლემები, როგორც მასწავლებლები ყოველდღიურად ხედავენ და მუშაობისას აწყდებიან.