„კანფეტს რომ ვერ იყიდი, ისაა ცხოვრება?“ _ სამი შვილის დედა დახმარებას ითხოვს

ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვენობანში მცხოვრები მრავალშვილიანი ოჯახი დახმარებას ითხოვს.

ხუთსულიანი ოჯახის შემოსავალს სოციალური დახმარებით მიღებული 290 ლარი წარმოადგენს, რომელიც იმის გამო, რომ უფროსი შვილი 18 წლის ხდება, 20 ლარით შემცირდა და ოჯახი 270 ლარის იმედად რჩება.

როგორც მაია  ფასანიძე გვიამბობს, მისი უფროსი შვილი გულის თანდაყოლილი დაავადებით დაიბადა, მასზე ნერვიულობის გამო კი, თვითონაც ასთმა განუვითარდა.

„ძალიან გაჭირვებული არ ვარ, მაგრამ რაღაც ყურადღების მოქცევა მეც მჭირდება. 3 შვილის დედა ვარ. ავად ვარ. ამ მომენტში კარგად ვარ, მაგრამ მოულოდნელად შეიძლება ცუდად გავხდე. ჩემს შვილს გულის  თანდაყოლილი პრობლემა აქვს. შვილზე ნერვიულობის გამო ასთმა დამემართა. ვერც  ჩოხატაურში, ვერც ბათუმში და ვერც ქუთაისში  ვერ დამიდგინეს რატომ ვარ ასე.

ჩემი შვილი 18 წლის ხდება და 20 ლარი უკვე მაკლდება დახმარებაზე. ბანკიდან სესხი მაქვს გამოტანილი. გადავიხადე 200 ლარი, ვიფიქრე 90 ლარი რამეში მეყოფოდა, მაგრამ 20 ლარი მომაკლდა, რადგან ჩემი შვილი 18 წლის ხდება და 70 დამრჩა. ჭამა აღარ გვინდა? ვისაც უნდა იმას ეწყინოს. ეს 20 ლარი მაგათ ამდიდრებს? 100-ლარიან დახმარებაში მე არ მოვხვდი, 300-ლარიანი დახმარება იყო და არც ეგ შემეხო. ახალი წელია. ერთი ბოთლი ზეთი რომ 30 ლარი ღირს, სხვა არაფერი ვიყიდო? არჩევნების დროს ხმის მიცემას ითხოვენ, მაგრამ ესაა დაფასება? 

ვითხოვ დახმარებას, რომ საახალწლოდ ბავშვები რამით მაინც გავახარო.

უბრალო ნაძვის ხეს, კანფეტს რომ ვერ იყიდი ისაა ცხოვრება? ერთი მაშხალა რომ არ გექნება, საახალწლოდ ბავშვი გაახარო, ესაა ცხოვრება?

ჩემმა ქმარმა რამდენი რამე უნდა გააკეთოს? ადრე ჯარში მუშაობდა, მაგრამ ჩემი და შვილის ავადმყოფობის გამო იძულებული გახდა, სახლში მოსულიყო. იმ ასაკის შვილები არ მყავს, რომ გავიდნენ  და იმუშავონ,  ან გულზე ნაოპერაციები ბიჭის მუშაობა შეიძლება?

 რამით დაგვეხმარონ, პროდუქტით ან თუნდაც მეორადი ტანსაცმლით. თუ ცუდია, მთავრობა რომ რამით დაგვეხმაროს და ბავშვები გაახაროს, მაშინ ბოდიშს ვიხდი“, _ გვითხრა მაია ფასანიძემ.