“შენების მოძრაობის” ლიდერის, დავით უსუფაშვილის ღია წერილზე, კვირიკაშვილის პოლიტიკაში შესაძლო დაბრუნებაზე და არჩევნებში ოპოზიციური ძალების გამარჯვების შანსებზე, “გურია ნიუსი” დამოუკიდებელ ექსპერტს, ხათუნა ლაგაზიძეს ესაუბრა.
_ “შენების მოძრაობის” ლიდერმა, დავით უსუფაშვილმა, პრეზიდენტს ღია წერილით მიმართა, სადაც პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარე გიორგი მარგველაშვილს გაერთიანებისკენ მოუწოდებს. როგორ ფიქრობთ, დათანხმდება თუ არა მარგველაშვილი “შენების მოძრაობის” ლიდერის შემოთავაზებას?
_ ამ ტიპის მოწოდება საკმაოდ იშვიათია პარტიული პოლიტიკური კულტურისთვის, როდესაც ადამიანი მზად არის საკუთარი ამბიციები დათმოს საერთო საქმისთვის.
ერთ-ერთი ყველაზე ფასეული, რაც ამ მიმართვიდან გამოჩნდა, არის დღეს არსებული მსხვილი პოლიტიკური ფიგურების გაერთიანება.
მეორე, რაც უმნიშვნელოვანესია ამ მიმართვაში, ეს არის ის, რომ უსუფაშვილი საკუთარ თავს მომავალ პოლიტიკაში განიხილავს, როგორც ახალი პოლიტიკური ძალების, ახალი პოლიტიკური თაობის შემომყვანს და იგივეს მოუწოდებს მარგველაშვილსაც.
მესამე გახლავთ ის, რომ მარგველაშვილმა უნდა გამოიჩინოს პოლიტიკური პასუხისმგებლობა საზოგადოების წინაშე და უთხრას მათ საკუთარი გადაწყვეტილების შესახებ. რჩება შთაბეჭდილება, რომ ის ამ დუმილით ხელისუფლების წისქვილზე ასხამს წყალს. ფაქტობრივად, ძალიან ბევრი პოლიტიკოსი მარგველაშვილის გადაწყვეტილებას იმისთვის ელოდება, რომ არ დაიქსაქსოს ოპოზიციური ამომრჩეველი. თუ გასაგები იქნება, რომ მარგველაშვილი აღარ აპირებს მეორე ვადით პრეზიდენტობას, მაშინ უსუფაშვილი აცხადებს მზაობას, რომ თავად წამოაყენოს საკუთარი კანდიდატურა და მისი კანდიდატურის გარშემო მოხდეს ოპოზიციური სპექტრის გაერთიანება. დამერწმუნეთ _ ცალკე მარგველაშვილი მეორე ტურამდეც ვერ მიაღწევს, თუ მან არ ისურვა ოპოზიციური სპექტრის გვერდით დგომა.
_ იმ შემთხვევაში, თუ გიორგი მარგველაშვილი დავით უსუფაშვილის წინადადებას დათანხმდება, რა შანსები ენებათ არჩევნებში? შეძლებენ კონკურენცია გაუწიონ მმართველი გუნდის კანდიდატს?
_ მე როგორც გავიგე, არ არის საუბარი მხოლოდ უსუფაშვილ-მარგველაშვილის გაერთიანებაზე. აქ საუბარია იმაზე, რომ ჯერ მარგველაშვილი უნდა ჩამოყალიბდეს, სურს თუ არა პოლიტიკაში დარჩენა. უსუფაშვილისა და მარგველაშვილის გვერდით არა ერთი ადამიანი მოიაზრება, რომლებიც ახალი გუნდის სახით გამოვლენ პოლიტიკურ ასპარეზზე და იმ შემთხვევაში, თუ მხოლოდ უსუფაშვილზე შეჩერდება არჩევანი, ვფიქრობ, უსუფაშვილის გარშემოც ოპოზიციური ერთობა შეიკვრება. თუკი”ქართულ ოცნებაში” არსებობს მოცემულობა, რომ მმართველი გუნდის შიგნით არიან დეპუტატები, რომლებიც კვირიკაშვილის წასვლის შემდეგ განდეგილად ან გარიყულად გრძნობენ თავს, რატომ არ შეიძლება, რომ ეს ადამიანებიც გახდნენ უსუფაშვილის საპრეზიდენტო კანდიდატად წამოყენების ინიციატორები?
_ გუშინ ცნობილი გახდა, რომ საქართველოს ყოფილმა პრემიერ-მინისტრმა, გიორგი კვირიკაშვილმა “ქართულ ოცნებასთან” კავშირი საბოლოო გაწყვიტა და გუნდის პოლიტიკური საბჭო დატოვა. შესაძლოა თუ არა, ამ ნაბიჯის შემდეგ ყოფილი პრემიერი ოპოზიციაში სხვა პარტიებთან, თუნდაც, უსუფაშვილთან ალიანსში ვიხილოთ?
_ კვირიკაშვილისა და უსუფაშვილის ურთიერთობა არ არის ახალი. უსუფაშვილი კვირიკაშვილის გადადგომამდე, განსაკუთრებით ბოლო პერიოდში, აქტიურად აფიქსირებდა იმ პოზიციას, რომ კვირიკაშვილი დასავლეთისთვის ყველაზე მორგებული ფიგურაა “ქართული ოცენებიდან”. ასე რომ, მათ თანამშრომლობა არ უნდა გაუჭირდეთ.
რაც შეეხება უშუალოდ კვირიკაშვილს, მისი პოლიტიკური რესურსი დღეს არიან ის დეპუტატები, რომლებიც მისი კვოტით შევიდნენ “ქართული ოცნების” საპარლამენტო სიაში. ეს არის კაპიტალი, რომელიც, შეიძლება, კვირიკაშვილმა გამოიყენოს და ვფიქრობ, რომ მისი კვოტით შესული ადამიანები იმდენი მაინც იქნებიან, რომ ერთი ოპოზიციური ფრაქცია შეადგინონ.
ბევრი შეიძლება დარჩეს “ქართული ოცნების” წიაღში, მაგრამ ნაწილს, ვინც დაინახავს განსაკუთრებით იმას, რომ აღმასრულებელ ხელისუფლებაში და პარტიაში ემშვიდობებიან და მიხვდებიან, რომ ისინი 2020 წელს “ქართული ოცნებისთვის” სასურველი პარტნიორები აღარ იქნებიან, დაუდგებათ აუცილებლობა საკუთარი პოლიტიკური მომავალი ცალკე აშენონ ან სხვა პოლიტიკურ ძალებთან პარტნიორობაში.
როგორც ეს ადამიანები დაინახავენ, რომ მათი და “ქართული ოცნების” მომავალი ერთი და იგივე არ არის, მაშინ დარჩებათ არჩევანი _ ან უსახელოდ დაამთავრონ თავისი არსებობა, ან გააქტიურდნენ, როგორც პოლიტიკოსები და იფიქრონ დამოუკიდებელ პოლიტიკურ მომავალზე.
დამერწმუნეთ, რომ იმ დროს, როდესაც სრულიად ცარიელია დღეს ოპოზიციურ-პოლიტიკური სივრცე, “ქართული ოცნების” წიაღში ოპოზიციური პარტიის გაჩენა ძალიან პერსპექტიული ნაბიჯი იქნება, რამაც შეიძლება ახალი იმპულსები მისცეს ქართულ პოლიტიკურ ცხოვრებას.
