კორონავირუსის დროს არაერთმა ადამიანმა მოახერხა და მის ირგვლივ ვისაც უფრო მეტად უჭირდა დახმარების ხელი გაუწოდა. კეთილი საქმეების შესახებ ერთ წერილში ნამდვილად ვერ დავწერ. დღეს იმ ადამიანების შესახებ მოგითხრობთ, რომლის შესახებ შეიძლება ამ სტატიიდან გაიგოთ.
გიორგი მეხუზლა ქალაქ ოზურგეთში, ზვანში ცხოვრობს. სწორედ ამ ადამიანმა ერთი თვის განმავლობაში მოახერხა და 120 ოჯახს პური საჩუქრად დაურიგა.
“ზვანში ერთი თვის განმავლობაში 120 ადამიანს პურს უსასყიდლოდ ვურიგებდით. ეს წამოწყება მე მეკუთვნის, მაგრამ ამ საქმეში მარტო არ ვიყავი. მეხმარებოდნენ ჩემი მეგობრები, მამაჩემის მეგობრები და ადამიანები, რომლებსაც არც ვიცნობდი; ასევე, ზვანში მდებარე მაღაზიების და სუპერ მარკეტების მეპატრონეები. ეს იყო ჩემი ინიციატივით და ზვანელების საშუალებით გაკეთებული კეთილი საქმე.
გაჭირვების დროს გამოჩნდება, ვის რა შეუძლია, ვინ რისი გამკეთებელია. შეიძლება ბევრი ვერ შევძელით, მაგრამ, შეძლებისდაგვარად, გავაკეთეთ ყველაფერი. მანქანით დავდიოდი და პირადად, ჩემი ხელით ვარიგებდი პურს. ამ საქმეს დიდი სიამოვნებით ვაკეთებდით და ადამიანებს გულწრფელად ვეხმარებოდით.
კორონავირუსის პანდემიის დროს ადამიანებს ნამდვილად ესაჭიროებოდათ დახმარება. 11-სულიანი ოჯახი ცხოვრობს ზვანში. აქედან ერთი ადამიანი მუშაობდა მხოლოდ და ამ ოჯახს ნამდვილად სჭირდებოდა დახმარება. ამ და სხვა ოჯახებს სახელმწიფო დაეხმარა, მაგრამ მანამდე ხომ სჭირდებოდათ გამოკვება.
ამ მოკლე დროში კარგად დავინახე, რომ შეგვძლებია ერთიანობა და ერთმანეთის გვერდით დგომა. აქედან გამომდინარე, ეს კეთილი საქმეები უნდა გავაგრძელოთ“, _ გვითხრა გიორგი მეხუზლამ.
კორონავირუსის დროს სტომატოლოგმა ეკა ვასაძემ თვისი პროფესიით მუშაობა ვეღარ შეძლო. ამას ისიც დაემატა, რომ მისი შვილი, რომელიც ესპანეთში ცხოვრობდა, საქართველოში დაბრუნდა.
“უცებ შემიჩერდა სამსახური. სტომატოლოგი ვარ და ფიქსირებული ხელფასი არ მაქვს. ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ უცებ მსოფლიო ასეთ დღეში აღმოჩნდებოდა და კორონავირუსის გამო მოგვიხდებოდა სახლში ჯდომა. მოკლედ, მინდა ვთქვა, იყო პერიოდი პურის ფული არ გვქონდა. ამ დროს კი ისეთი ადამიანი დაგვეხმარა პროდუქტებით, რომელსაც არ ვიცნობდი. ეს ადამიანი არის ქეთი ვასაძე, რომელიც მუშაობს ქალაქის ერთ–ერთ ბაღში. სიცოცხლის ბოლომდე არ დამავიწყდება მის მიერ გაკეთებული სიკეთე. კორონავირუსის პირველ ეტაპზე ყველანი შოკში ვიყავით. არ ვიცოდით ზუსტად, როგორ მოვქცეულიყავი. შემდეგ ნათესავებიც დაგვეხმარნენ. ოჯახში ბავშვი გვყავს და ბაღიდან მივიღეთ პროდუქტები. მთავარია, ახლა ვმუშაობ და ვიმედოვნებ, მსგავს მდგომარეობაში აღარ აღმოვჩნდებით“, _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრის დროს ეკა ვასაძემ.
“პანდემიის შედეგად გამოწვეული პრობლემები ყველა სოციალურ ჯგუფს შეეხო მტკივნეულად, უამრავმა ადამიანმა დაკარგა სამსახური და ოჯახები დარჩა შემოსავლის გარეშე“, _ თქვა “გურია ნიუსთან“ საუბრის დროს “სტუდენტურ–ახალგაზრდული სათათბიროს“ დამფუძნებელმა კახა ლომაძემ.
მისივე თქმით, სახელმწიფო სტრუქტურები, სხვადასხვა დონორი ორგანიზაცია, კერძო პირები ეხმარებოდნენ მოსახლეობას პრობლემის დაძლევაში, მაგრამ ჯერჯერობით, მაინც ყურადღების მიღმა რჩებიან ის ოჯახები, რომლებსაც აქვთ სოციალურად დაუცველის სტატუსი, მაგრამ სარეიტინგო ქულებიდან გამომდინარე, ვერ მიიღებენ მონაწილეობას სახელმწიფოს მიერ გამოცხადებული დახმარების პროგრამებში.
“ჩვენ რეგიონში არის ძალიან ბევრი ოჯახი, რომლებსაც გააჩნდათ მხოლოდ სეზონური შემოსავალი, მაგალითად, თურქეთში მიდიოდნენ სეზონურ სამუშაოებზე, ან იყვნენ დასაქმებული სხვადასხვა მშენებლობაზე და იღებდნენ დღიურ სარჩოს _ ეს კატეგორია ვერ ჯდება სახელმწიფოს მიერ შეთავაზებულ დახმარების პროგრამაში და არსებული ვითარებიდან გამომდინარე, დაკარგეს სამსახური, შემოსავალი და გარემოებამ ისინი ფაქტობრივ მოწყვლად ჯგუფად აქცია.
კარანტინის გამოცხადების შემდეგ, “საქართველოს ევროკლუბების ალიანსის“ დახმარებით, შევძელით ასეთი ოჯახების შესახებ ინფორმაციის შეგროვება და მათ, ჩვენი შესაძლებლობების ფარგლებში, დავეხმარეთ“.
“გურიის მედიატორთა ასოციაციის“ თავმჯდომარის, მაკა ჩხარტიშვილის ინფორმაციით, დონორი ორგანიზაციების დახმარებით, 90 უკიდურესად შეჭირვებულ ოჯახს 3 სოფელში: ჯუმათში, ბაილეთსა და მერიაში გადაეცათ პროდუქტები.
“სოციალურ ქსელში ფონდების მოძიების აქციით დავეხმარეთ ერთ მრავალშვილიან ოჯახს ჯუმათის თემში _ შევუძინეთ მაცივარი. ძალიან აქტიურად ჩაერთვნენ ამ საქმეში ჩემთვის უცნობი ადამიანები. ასევე, სოფელ ჯუმათში 5-მრავალშვილიან ოჯახს გადავეცით ტკბილეულის კალათები“, _ გვითხრა მაკა ჩხარტიშვილმა.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მერის წარმომადგენელი სოფელ მთისპირში მაია ჩავლეშვილი ერთ-ერთი იმათთგანი იყო, ვინც კორონავირუსის დროს აქტიურად ასრულებდა მის საქმიანობას. იყო პერიოდი, როდესაც სოფლიდან მხოლოდ მისი და მთისპირის დეპუტატის მანქანა დადიოდა და ეხმარებოდა ხალხს.
“ამ კორონავირუსი დროს, ხალხს ეხმარებოდა როგორც სახელმწიფო, ასევე, პროდუქტებით და პირველადი მოხმარების ნივთებით ეხმარებოდნენ ბიზნესმენები, სხვადასხვა კომპანიები. ყოფილა შემთხვევა, როდესაც დღეში ოთხი გზა გამიკეთებია. ამაში გასაკვირი არაფერია და ეს ასე უნდა მომხდარიყო. ადამიანებს ყველაზე მეტად სჭირდებოდათ მედიკამენტები, ბავშვებისთვის საკვები და ჰიგიენური საშუალებები. მე, პირადად, კორონავირუსის დროს ერთსულოვნება დავინახე და ეს ყველაზე მეტად გამიხარდა. ადამიანებს შეგვიძლია უფრო მეტი კეთილი საქმეების გაკეთება“, _ თქვა მაია ჩავლეშვილმა.
საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ხელმძღვანელი და პოეტი გიორგი კეკელიძე შაბათ-კვირას კორონავირუსის დროს გურიაში ატარებდა. ის, კეთილი ადამიანების თანადგომით, არაერთ ოჯახს დაეხმარა.
“ქველმოქმედება, ზოგადად, სოციალური ვალდებულებაა ადამიანისა, რომელიც იმ ქვეყანაში ცხოვრობს, სადაც ეს საჭიროებები არსებობს. როგორც ნიკოლოზ ბარათაშვილი ამბობდა _ “არც კაცი ვარგა, რომ ცოცხალი მკვდარსა ემსგავსოს, იყოს სოფელში და სოფლისთვის არა იზრუნოს!“ _ შესაბამისად, ვფიქრობ, ეს ვალდებულება არცერთ შემთხვევაში შექებას არ იმსახურებს, არამედ ეს არის ჩვეულებრივი მოვალეობის ასრულების ნაწილი. ვფიქრობ, რომ ამას უნდა აკეთებდეს ყველა.
“გურული დღიურების“ ფონდმა სწორედ პანდემიის დროს ათი სტიპენდიანტი გამოავლინა. ნაწილი ამ შემთხვევაში იყო პანდემიისგან დაზარალებული ოჯახები. გურიაში კი პროდუქტებით და საჭირო ნივთებით 50 ოჯახს დავეხმარეთ“, _ გვითხრა გიორგი კეკელიძემ.
