ქვეყანაში დიდი ვნებათაღელვაა “უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“ კანონის (ე.წ. “აგენტების შესახებ რუსული კანონი“) ისევ შემოტანის გამო, რომელიც “ქართული ოცნების“ 84-მა დეპუტატმა საყოველთაო მღელვარების ფონზე, განსხვავებული მოსაზრების დეპუტატებზე ჯგუფურად თავდასხმის, ცემის, გინების თანხლებით, მესამე მოსმენით მიიღო.
„გურია ნიუსი“ ოზურგეთში, მთელი დღის განმავლობაში ხვდებოდა ადგილობრივ მცხოვრებლებს, სხვადასხვა სფეროში დასაქმებულ სხვადასხვა ასაკის ადამიანებს და მათ მოსაზრებებს უსმენდა. გთავაზობთ ამ მოსაზრებების ნაწილს. აქვე გეტყვით, რომ ჩვენი რესპონდენტების უმრავლესობას კანონპროექტი წაკითხული არ აქვს. ამიტომ, აქვე გთავაზობთ ბმულს, რომელზეც შეგიძლიათ გაეცნოთ ამ კანონპროექტს, რომელიც სულ ხუთიოდე გვერდია და ქვეყანას მედიის, მესამე სექტორის, ინტერნეტსაკომუნიკაციო ორგანიზაციების გარეშე ტოვებს.
ვანო დოლიძე: „მე არ წამიკითხავს ეგ კანონი, ვუსმენ ტელევიზიებით. კარგად გავიგე. გეტყვით იმას, რომ მთავრობამ ჯერ თავის ჯიბეში დათვალოს დამალული და მითვისებული ფინანსები. მერე კი _ სხვისაში. მე არ ვამბობ, რომ არაა საჭირო გამჭვირვალობის კანონი, მაგრამ თავად სულ გამჭვირვალედ იყენებენ ქვეყნის ბიუჯეტს? ამიტომ ჯერ თავად იყონ გამჭვირვალე!“
მაია ჭყოიძე, ნუცა ვადაჭკორია, თეა მახარაძე: „ახალგაზრდები ვართ, კი, ბატონო. საპროტესტოდ არ ვართ განწყობილი _ ჩვენ ნეიტრალური პოზიცია გვაქვს, ხომ შეიძლება?“
ნუკრი ხოზრევანიძე: „არ მაქვს აზრი, ბატონო, მაგ კანონზე. ამოვიდა ყელში მაგათი ჩხუბი. გეგონება, ჩემთვის და ხალხისთვის ჩხუბობენ. ბაზარში მივდივარ, მაცალე!“
თეიმურაზ ჩხაიძე: „კი, მაგრამ მაგათი შვილები (პარლამენტარების) რომ ყველა უცხოეთში სწავლობს, ყოფილი პრემიერი რომ კერძო თვითმფრინავით შვილს დაასეირნებდა საქართველო-ამერიკას შორის, მართლა სულ თავისი ხელფასით ხდებოდა ეს?! მე კანონი კი არ მაინტერესებს, წესიერი ცხოვრება მინდა. ნაცები ძლივს მოვიშორეთ. გვეგონა, ესენი ნახევრად მაინც შეგვიმსუბუქებდნენ ყოფა-ცხოვრებას და არაფერი! ტყუილად მივეცით ხმა!“
გიზო გორდელაძე: „ეს კანონი ადრე იყო მისაღები. ვისაც არ ეშინია, რომ რაღაცას მალავს, რატომ ეწინააღმდეგება? მაშინ დასხდნენ და მოგვასმენინონ. ელემენტრულია _ ადამიანს არ ეშინია, თუ მართალია. ძალით დააბრალებენ ვინმეს რაიმეს? არაა ახლა მთლად ასე _ 21-ე საუკუნეა“.
მზევინარ ხმელიძე: „ამჟამად უმუშევარი ვარ. ადრე ანასეულის ინსტიტუტში ვმუშაობდი ლაბორანტად. მოკლედ გეტყვით _ აუცილებლად მისაღებია ეს კანონი!“
ამირან ბერაია: „მე ვეთანხმები. ეს კანონი აუცილებლად არის მისაღები“.
ედუარდ მაქალდიანი: „რა არის მაგ კანონში გასაგები? მე პირადად წავიკითხე. ასევე, ტელევიზიებით ვუსმენ სხვადასხვა ადამიანის საუბარს. ორივე მხარეს ვუსმენ, მომხრეა თუ მოწინააღმდეგე. გამჭვირვალობა კარგია და უნდა იყოს. ვეთანხმები, თუმცა, აქ იმდენი და ისეთი შეზღუდვებია, მუდამ სათავისოდ გამოიყენებს დაინტერესებული მხარე ანუ სახელმწიფო. ანონიმური პირის შეტყობინებაზე სირბილი რაა? მე მგონი, გაგვიხარდა, როცა ეს კანონი გაუქმდა. ახლა ისევ შემოაქვთ? არ მომწონს!“
გალაქტიონ ჩიხლაძე: „პროფესიით ინჟინერი ვარ. ახლა უმუშევარი. ზუსტად იგივე აზრი მაქვს, რაც ჩემს მეგობარ ედუარდ მაქალდიანს“.
ლამარა შევარდნაძე: „ჩემთვის მშვიდობაა მთავარი. დაიღალა ხალხი ამ პოზიცია-ოპოზიციის ჩხუბით. კანონიც მისაღებია ჩემი აზრით. ცუდს ვერაფერს ვხედავ“.
კახა ლომაძე: „რატომღაც მჯეროდა, რომ მაინც არ გადადგამდნენ ასეთ ნაბიჯს. ამიტომ ძალიან გამიკვირდა, რომ მესამე მოსმენით მაინც მიიღო ეს კანონი პარლამენტმა იურიდიულმა კომიტეტმა. მიუხედავად იმისა, რომ ახლგაზრდების ამხელა პროტესტია, ჩვენი საერთაშორისო პარტნიორების შეფასებაც იყო უარყოფითი და მოუწოდებდნენ, არ მიეღოთ. მაინც მიიღეს. ვიმეორებ, რატომღაც მაინც მჯეროდა, რომ გაიწვევდნენ…“
ზალიკო კვერღელიძე: „უყოყმანოდ ვეთანხმები. მისაღებია ეს კანონი. არაფერი არაა საშიში, თუ არ მალავ რაიმეს“.
ბადრი მამალაძე: „ჩემი აზრით, მისაღებია, ისეთს ვერაფერს ვხედავ“.
ლიანა გორდელაძე: „დედამიწამ თქვაო, სინდისი ჩემზე მძიმეაო!“ სინდისი უნდა გქონდეს, გრანტის მიმღები ხარ თუ კანონის… ასეა ეს და არ იქნება ასეთი ამბავი. სულ ერთმანეთში ჩხუბობს ეს ორი ძალა. კი, ბატონო, კარგია ახალგაზრდების გამოსვლა, მაგრამ ეს ახალგაზრდები რომ ზუსტად იმავეს იძახიან, რასაც ნაცები, დავიჯერო, არ არიან მათგან მართული? მათი ლიდერები მიუძღვებიან წინ. არ ვიცი… მე მინდა წინსვლა და არა უკან დაბრუნება. უცხოურია თუ საუცხოოა ეს კანონი და მე არ ვიცი. ასეთი კატეგორიული არ უნდა იყოს არც ერთი მხარე. კატეგორიულობას არასდროს არსად არ აქვს შედეგი!“
ლელა საჯაია: „კი გამჭვირვალობას და არა რუსეთს!. ახლა რაც ხდება, მე მაინც მგონია, რომ ეს პოლიტიკური ძალების მართული პროცესია და იმ სტუდენტების გულწრფელობას იყენებენ. დასხდნენ და დისკუსიის ფარგლებში გადაწყდეს ყველაფერი! ცივილურად, ერთმანეთთან აზრის შეჯერებით! მით უფრო, საამისოდ ხელისუფლებისგან მზაობა არსებობს!“
ნუგზარ ჩხაიძე: „ამ პროცესს, რაც ახლა გამჭვირვალობის კანონთან დაკავშირებით ხდება, მე ვაფასებ ძალზე უარყოფითად. 30 წელია ასეა _რა ავნონ ერთმანეთს, რა სიბინძურე უძახონ, იმით არიან დაკავებულები. ბოლოს და ბოლოს, მაგ ოპოზიციამ დადოს აბა, რანაირია ის ამერიკული „ფარა“, რომლის შესახებაც ასჯერ მოვისმინეთ და თქვან, რომ აი, ასეთი მივიღოთო. მე როგორც ვხედავ, არანაირი კანონის მიღება არ სურთ გამჭვირვალობაზე ან ვიღაც შიშობს, ხომ? ამიტომაა მისაღები, მაგრამ შეთანხმებით და არა ქუჩა-ქუჩა სირბილით. ასე სირბილი უამრავჯერ ნახა ჩვენმა ქვეყანამ და დიდი სასიკეთო არაფერი დარჩენია! ხაზგასმით ვამბობ_ როცა ამდენი ადამიანი აპროტესტებს, უნდა მოუსმინონ! ოღონდ გამპროტესტებლებს უნდა ჰქონდეთ სერიოზული, ლოგიკური არგუმენტი!“
„როცა ყველა ქვეყნის ელჩი მოუწოდებს, ჩვენი ახალგაზრდობა მოუწოდებს და აპროტესტებს ამ კანონს, ასევე, მოსახლეობის დიდი ნაწილიც და მაინც თავისას აკეთებენ, ეს არის დიქტატურა, ჩემი აზრით! აუცილებელია შეთანხმება, არ შეიძლება ასე დაპირისპირებული ცხოვრება. ეს ქვეყანას უკან სწევს, ამუხრუჭებს. ისედაც დამუხრუჭებული ვართ. ჩემი შვილი სტუდენტია. იქ, მიტინგზე დგას. ამიტომ არც მინდა ახლა გითხრათ მისი სახელი და გვარი. არც ჩემსას გეუბნებით. თუ გინდათ, ასე ჩამწერეთ, ვინაობის დაუსახელებლად“, _ გვითხრა ქალბატონმა, რომელიც ერთ-ერთ მცირე ბიზნესშია დასაქმებული და აღნიშნა, რომ შაბათ-კვირას კიდევ მუშაობს და ძლივს მიაქვს შინ პურის და შაქრის ფული.
ავტორი
