რამდენიმე წლის წინ, რუსეთში გამოსცეს ლევ ტოლსტოის რომანის “ანა კარენინას” კომიქსები. ამ ფაქტმა, როგორც მოსალოდნელი იყო, გამოიწვია საზოგადოების ერთი ნაწილის აღშფოთება. თითქოსდა ეს რუსი კლასიკოსის და საერთოდ, რუსული კულტურის შერცხვენაა და რომ ასეთი სახით კლასიკური ნაწარმოების გამოცემა ყოვლად 
დაუშვებელია. ამ აზრს საქართველოშიც ბევრი იზიარებს, თანაც თუ ეს ჩვენი ლიტერატურული შედევრების, განსაკუთრებით კი “ვეფხისტყაოსნის” კომიქსებად გამოცემას ეხება. თუმცა იგივე “ვეფხისტყაოსნის” კომიქსების სახით გამოშვებაში ცუდს ვერაფერს ვხედავ.
დღევანდელ სამყაროში კომიქსები მასობრივი კულტურის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პროდუქტია. კომიქსების დიდი თაყვანისმცემელი და კოლექციონერი, ცნობილი მსახიობი ნიკოლას ქეიჯი ასე ახასიათებს მათ:” ბერძნებს საკუთარი მითოლოგია გააჩნიათ, ეს კიდევ ჩვენია. მიკი მაუსი და ბეთმენი, სუპერმენი და კოკა კოლა ჩვენი ღირსებაა”. ქეიჯის კოლექციის მარგალიტია კომიქსების ცნობილი პერსონაჟის სუპერმენის პირველი გამოცემა.
სანამ სუპერმენი, მეტსახელად ფოლადის ადამიანი, თავის პოპულარობას მოიხვეჭდა, როგორც სამყაროს გადამრჩენელი, ბოროტების დამთრგუნველი, სამართლიანობისა და ყველაფერი ამერიკულისათვის მებრძოლი, იგი ბევრისთვის ასოცირდებოდა გერმანულ რასისტულ თეორიასთან, რომლის მიხედვითაც არიელი ანუ გერმანელი, უნდა ბატონობდეს სხვა უფრო სუსტ ერებზე. ამ ასოცირების მიზეზი კი ის გახლავთ რომ ჰიტლერის აღზევება და სუპერმენის დაბადება ერთი და იმავე, 1933 წელს მოხდა. ბევრი სუპერმენში ფაშისტური სიმბოლიკის რეკლამასაც კი ხედავდა. მის გულმკერდზე ამოტვიფრული ასო S ნაცისტური პოლიციის SS-ის ასოციაციას იწვევდა. მაგრამ ნაცისტებისაგან განსხვავებით სუპერმენის ავტორების, მაშინ 17 წლის მწერალ ჯერი სიგალისა და მხატვარ ჯო შუსთერის მიზანი სულ სხვა გახლდათ: ეჩვენებინათ მეგობრული მისიით ჩამოსული ზღაპრული ძალით დაჯილდოებული უცხოპლანეტელი, რომელსაც სურდა ეკეთებინა კეთილი საქმე.
თავდაპირველად გაზეთების რედაქტორებმა არავითარი ინტერესი არ გამოამჟღავნეს სუპერმენისადმი, მხოლოდ ერთი მათგანი “დითექთივ ქომიქს” დაინტერესდა ამ იდეით და არც წააგო. სუპერმენის შემქმნელებს საავტორო უფლებებისათვის 130 დოლარი გადაუხადეს. ავტორთა მხრიდან ეს დიდი შეცდომა იყო, რადგან მომდევნო წლებში სუპერმენის კომიქსების შემოსავალმა მილიარდს გადააჭარბა, მათ კი გროშები ხვდებოდათ. შუსთერმა და სიგელმა 1948 წელს სასამართლოში უჩივლეს “დითექთივ ქომიქსს”, მაგრამ საქმის წარმოება ძლიერ გაჭიანურდა და მხოლოდ 70_იან წლებში დასრულდა, რის შედეგადაც მათ მიიღეს საპენსიო ფული და ისინი საავტორო უფლებებშიც აღადგინეს.
პირველი კომიქსი სუპერმენზე 1938 წლის ივნისში გამოვიდა. მთელი მისი ტირაჟი ელვისებურად გაიყიდა. სუპერმენი მაშინვე იქცა ჰითად და სიცოცხლე მისცა მის მსგავს ზეადამიანებს: ბეთმენს, კაპიტან მარველს, სუპერგოგოს, სუპერცხენსა და სუპერძაღლსაც კი. აღსანიშნავია, რომ 1991 წელს სოთბის აუქციონზე ამ პირველი კომიქსის ერთი ეგზემპლარი 29 ათას 700 დოლარად გაიყიდა.
შემოსავალთან ერთად იზრდებოდა სუპერმენის ძალა და შესაძლებლობაც. ზუსტად მაშინ დაიბადა იდეა, რომ კეთილი საქმეების კეთებისაგან თავისუფალ დროს სუპერმენი გაზეთის სათვალიან რეპორტიორად კლარკ კენტად გარდაქმნილიყო. მაშინ გამოჩნდა მისი თაყვანისმცემელი ლუის ლეინი და მისი მოსისხლე მტერი ლექს ლუთორი. ცოტა ხანში სუპერმენმა კომიქსებიდან რადიოში გადაინაცვლა, სადაც მსახიობმა ბად ქოლიერმა იგი ფართო აუდიტორიას შემდეგი სიტყვებით წარუდგინა: ”იგი ტყვიაზე უფრო სწრაფია! უფრო ძლიერია ვიდრე ლოკომოტივი! ერთი ნახტომით შეუძლია ყველაზე მაღალ შენობას გადაევლოს! შეხედეთ! მაღლა ცაში! ეს ჩიტია! ეს თვითმფრინავია! ეს კი სუპერმენია!”
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში სუპერმენი ცნობილი მულტიპლიკატორების ძმები ფლეიშერების 17 ანიმაციურ ფილმში გამოჩნდა, სადაც მან არაერთი ფაშისტი დაიფრინა. ომის დამთავრების შემდეგ, 1948 წელს, გადაიღეს პირველი მხატვრული ფილმის მის შესახებ. სუპერმენის როლს კირკ ალინი ასრულებდა, რომელიც ბოროტ ობობა ქალს ებრძოდა. მეორე ფილმი 1950 წელს შეიქმნა. სულ ცოტა ხანში გადაიღეს სატელევიზიო სერიალი, სადაც ალინი ჯორჯ რივსმა შეცვალა. იგი შერჩეულ იქნა შთამბეჭდავი პროფილის გულისთვის, მაგრამ ფიზიკურად სუსტი აღნაგობისა იყო, ამიტომ რეზინის სპეციალური კოსტუმი შეუკერეს, რათა ის თავის ნახატ დაკუნთულ პროტოტიპს დამსგავსებოდა. ფილმის ავტორებს საერთოდ არ უცდიათ რათა სუპერმენსა და ჟურნალისტ კენტს შორის მსგავსება არ ყოფილიყო. მას მხოლოდ სათვალე გაუკეთეს. ფილმის სხვა გმირებს და მაყურებელს უნდა დაეჯერებინათ, რომ ისინი სხვადასხვა პიროვნებები იყვნენ. სერიალი ოთხი წლის განმავლობაში გადიოდა და სუპერმენმა მთელი ქვეყანა დაიპყრო.
სუპერმენის სერიალის წარმატების ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი ჯორჯ რივსი იყო. იგი დრამატული მსახიობი გახლდათ და ამ კომიქსებს თავისი თამაშით დამაჯერებლობა და სერიოზული ტონი შემატა. ამ როლით იგი საყოველთაოდ ცნობილი და მდიდარი გახდა, მაგრამ როგორც ხშირად ხდება ხოლმე, მსახიობს კარიერა დაენგრა. არავის აღარ სურდა რივსის სხვა ამპლუაში ხილვა. ფრედ ცინემანის სამხედრო თემაზე შექმნილ ფილმში “აქედან მარადისობამდე” მის მიერ ბრწყინვალედ ნათამაშები როლი სტუდიამ ბოლოს და ბოლოს ამოჭრა, რადგან როგორც კი რივსი ეკრანზე გამოჩნდებოდა დარბაზში იწყებოდა აურზაური და შეძახილები: ”სუპერმენი! სუპერმენი!” და უკარგავდა სურათს სერიოზულ და დრამატულ პათოსს. მაყურებელმა, განსაკუთრებით კი ბავშვებმა იმდენად დაიჯერეს რომ რივსი და სუპერმენი ერთი და იგივე პიროვნებაა, რომ ერთხელ ამან რივსი კინაღამ დაღუპა. მას ქუჩაში ბავშვმა პიტოლეტიდან ესროლა, სჯეროდა რა, რომ ტყვია სუპერმენს არავითარ ზიანს არ მიაყენებდა. საბედნიეროდ, ტყვიამ მიზანს ვერ მიაღწია, რივსმა კი, სუპერმენის იმიჯი რომ არ შეელახა, ბავშვს მოთმინებით აუხსნა რომ მას, რაღა თქმა უნდა, არაფერი დაუშავდებოდა, მაგრამ ასხლეტილ ტყვიას შეეძლო ვინმე მოეკლა. როდესაც 1957 წელს, სუპერმენის გადაღება შეწყვიტეს, რივსი ორი წლის განმავლობაში უმუშევრად იყო და შემოქმედებითმა კრიზისმა 1959 წელს იგი თვითმკვლელობამდე მიიყვანა.
60-იან წლებში სუპერმენი უკვე ისე აქტუალური აღარ იყო, მაგრამ მომდევნო ათწლეულში ჯორჯ ლუკასის “ვარსკვლავური ომების” გამაოგნებელი წარმატების შემდეგ ამერიკელებს მიეძალათ ნოსტალგია და სუპერმენი ისევ გამოჩნდა დიდ ეკრანზე. ეს მოხდა 1978 წელს. ფილმის რეჟისორი იყო “სასიკვდილო იარაღის” ავტორი რიჩარდ დონერი. სუპერმენის როლს ასრულებდა ახალბედა მსახიობი ქრისტოფერ რივი, მის მტერს ლექს ლუთორს კი განთქმული ჯინ ჰექმენი. სუპერმენს კიდევ სამი გაგრძელება მოჰყვა და სტუდიას მილიონობით დოლარის შემოსავალი მოუტანა.
რივი ისეთივე მოწიწებითა და სერიოზულობით ასრულებდა სუპერმენის როლს, როგორც მისი წინამორბედი რივსი. ერთ ინტერვიუში მან განაცხადა: ”მე ჩემი თვალით ვნახე თუ რა როლს თამაშობს სუპერმენი ადამიანთა ცხოვრებაში. მე ვნახე ტვინის სიმსივნით დაავადებული ბავშვები, რომელთა უკანასკნელი თხოვნა იყო ჩემთან, სუპერმენთან საუბარი და ისინი დამშვიდებულნი წავიდნენ საიქიოს, დარწმუნებულნი რომ მე რეალურად ვარსებობ”. 1995 წელს ქრისტოფერ რივი ცხენიდან ჩამოვარდა, ხერხემალი დაიზიანა და ავადმყოფობას, როგორც სუპერმენს შეეფერება, ვაჟკაცურად ებრძოდა. იგი 2004 წელს გარდაიცვალა.
ჰოლივუდის მხრიდან კომიქსების გმირებისადმი ინტერესი დღემდე არ ჩამქრალა. კომიქსების მიხედვით იღებენ უამრავ ფილმს, ამ სახის პროდუქციამ თითქმის მსოფლიოს მთელი კინობაზარი დაიპყრო და მას ისევ უზარმაზარი მოგება მოაქვს.
