გასაგებია, რომ არასამთავრობო სექტორი კრიტიკულად იყოს განწყობილი კონსტიტუციაში შეტანილ ცვლილებების მიმართ, რამეთუ მუდამ უკეთესისთვის იბრძოდნენ უნდა.
ნაკლებად გასაგებია, როცა მათი შეფასების დროს, არც ერთი სიტყვა არის ნათქვამი პოზიტიურ შეტანილ ცვლილებებზე ადამიანის უფლებების, სოციალურ უფლებების კუთხით… ყველაფერი ის, რაც მათ სამიზნეშია, მთავარი უნდა იყოს!
სამაგიეროდ, კრიტიკა მათი სრულიად მიმართულია მხოლოდ პოლიტიკურ ნაწილზე. კერძოდ, საარჩევნო წესზე, ანუ საკითხი, რომელიც არასამთავრობო სექტორის მთავარი საზრუნავი არ უნდა იყოს. მით უმეტეს, როცა აქცენტი სრულიად გადატანილია მხოლოდ პროპორციული სიით თუ მაჟორიტარული წესით არჩევანზე. არსად, არცერთ დემოკრატიულ ქვეყანაში, არ დადგენილა, რომ პროპორციული წესი უფრო დემოკრატიული ყოფილიყო, ვიდრე მაჟორიტარული! პირიქით, სამი წამყვანი დემოკრატიული ქვეყანა _ დიდ ბრიტანეთი, გერმანია, საფრანგეთი _ მხოლოდ მაჟორიტარულ წესით ირჩევს საკუთარ პარლამენტის დეპუტატებს და არავის მიუჩნევია დემოკრატიის წინააღმდეგ გადადგმულ ნაბიჯად…
ძალიან ნათელია, რომ ეს პოლიტიკური აქტიურობა არასამთავრობო სექტორის არის კიდევ ერთი გადადგმული ნაბიჯი მათი პოლიტიზირების და მიკერძოებულობისკენ… ეს სამწუხაროა ქვეყანაში, სადაც საზოგადოებას სჭირდება მეტი ჩართულობა, მეტი სოციალური პასუხისგებლობის და შეგნების გაზრდა, მეტი ზრუნვა ადამიანის უფლებებზე და კერძოდ , მარტოხელა დედების, შშმ პირების ან უცხოეთში მყოფ ემიგრანტების დაცვა… ამაზე იბრძვიან დემოკრატიულ ქვეყნებში არასამთავრობო ორგანიზაციების! ჩვენთან კი ეს თემები ნაკლებად აინტერესებთ და აინტერესებთ მხოლოდ პროპორციულ სია, რომელიც, ბოლოს და ბოლოს, მხოლოდ პოლიტიკურ ამბიციებს ემსახურება…
პ.ს. ნიშანდობლივია ის, რომ არც ერთმა არასამთავრობოს, ვინც ესწრებოდა საკონსტიტუციო კომისიას ან გარედან, მხარი არ დაუჭერია ემიგრანტების მოქალაქეობის საკითხისთვის!
