“რესპუბლიკური პარტიის” ჩოხატაურის ორგანიზაციის თავმჯდომარემ გოჩა ჯიქიამ რესპუბლიკური პარტია დატოვა და “ქართულ ოცნებაში” გადავიდა.
_ ჩოხატაურში, “რესპუბლიკური პარტიის” უკანასკნელი მოჰიკანი ვიყავი და პარტიას ვტოვებ, _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრისას ჯიქიამ.
პარტიასთან ერთად, მას საკრებულოს ფრაქციის _ “რესპუბლიკელების” დატოვებაც მოუწევს, რაც იმას ნიშნავს, რომ ფრაქცია, რომელსაც თავად ჯიქია ხელმძღვანელობდა და სადაც ყოველთვიურად 1 500 ლარს (პლუს, საწვავი და სატელეფონო ხარჯი) იღებდა, იშლება.
კითხვაზე, რატომ არ მიიღო ეს გადაწყვეტილება უფრო ადრე და იყო თუ არა ამის მიზეზი ხელფასის შენარჩუნება, გვპასუხობს, რომ _ არა.
_ ბატონო გოჩა, “ქართულ ოცნებაში” ახლა რატომ გადადიხართ?
_ “ოცნებაში” მე თავში ვიდექი. მინდა, რომ “ოცნება” ოცნება იყოს, ისეთი, როგორიც ადრე და როგორსაც ხალხს ვპირდებოდით. რამდენიმე თვის წინაც მკითხეთ ამაზე და მაშინაც გიპასუხეთ _ იყო პასუხისმგებლობა, პროცედურები, იყო ფრაქცია და აქედან გამომდინარე, არჩევნებამდე ორი თვით ადრე მივიღე ეს გადაწყვეტილება. ამის მიზეზი კი ის არის, უკვე უნდა დასახელდნენ კანდიდატები, თორემ ბოლომდე მივიყვანდი ფრაქციის მუშაობას.
_ “რესპუბლიკელების” დატოვების კონკრეტული მიზეზი გაქვთ?
_ პარტიამ “გადაამლაშა” _ ისინი იმ ადამიანებს დაუდგნენ გვერდით, რომლებიც მე მებრძოდნენ, მდევნიდნენ, უსამართლოდ მომექცნენ. პარტიულადაც დაიშალა, თუმცა, ჩემთვის ბოლო წერტილი უგულავებთან და ბოკერიებთან ერთად მიტინგებზე გამოსვლა და სამართლის მოთხოვნა იყო. ამას ისიც დაემატა, რომ არამართლმადიდებლური მიდგომები აქვთ. მე კი ქრისტიანულად, ეკლესიურად ვცხოვრობ.
_ და, ეს ახლა გაგახსენდათ?
_ არა, უბრალოდ, ბევრი პრეტენზია დამიგროვდა ამ ბოლოს.
_ “ოცნებასთან”, რომელმაც ის პროკურორი დააწინაურა, რომელმაც თქვენ, ოპოზიციაში ყოფნის დროს, ტროტილი ჩაგიდოთ, პრეტენზია აღარ გაქვთ?
_ პროკურორთანაც პრეტენზია მაქვს, მოსამართლესთანაც და იმ პოლიციელებთან, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს მაშინ… “ოცნებასთან” მაქვს პრეტენზიები, როგორ არ მაქვს და ეგ რომ მაქვს, ზუსტად მაგიტომ ვაპირებ, რომ ვიყო იქ და იქიდან შევქმნა….
_ რას შეცვლით “ოცნებაში”?
_ მე ბოლომდე ვიბრძოლებ.
_ პოლიტიკური კარიერის გადასარჩენად?
_ არა, ეგ რა შუაშია?!
_ რომ საკრებულოში მოხვდეთ, რადგან, ალბათ, ფიქრობთ, რომ “რესპუბლიკელ” ჯიქიას მოსახლეობა მხარს არ დაუჭერს…
_ ასე არ არის. უნდა სოფელს, რომ ვიყო წარმომადგენელი? ვიქნები. არ უნდათ? არ ვიქნები. ისეთი დაბნეული არ ვარ, რომ დავიკარგო, თუკი საკრებულოში ვერ მოვხვდები.
_ თქვით, რომ “რესპუბლიკელების” დატოვების ერთ-ერთი მიზეზი თქვენი ლიდერების ბოკერიასთან და უგულავასთან ერთად აქციაზე დგომაა. “ოცნებაში” რომ მიდიხართ, ნაცმოძრაობიდან “გადაპორტირებული” მომავალი თანაპარტიელები, რომლებიც 2012 წელს გიპირისპირდებოდნენ, მინიმუმ, დისკომფორტს არ შეგიქმნიან?
_ რომ იქნებიან, ზუსტად შიგნიდან ვეტყვი.
_ და ახლა აღარ უნდა თქვათ?
_ ახლაც ვამბობ.
_ იტყვით, რომ მაგალითად აკაკი ყაჭეიშვილი _ ადამიანი, რომელიც 2012 წელს გამგეობის შენობაში “ნაციონალების” მაისურით დადიოდა და ამის დაფიქსირების მცდელობისას ლამის კამერა დაგვიმტვრია, “ოცნებას” კანდიდატად არ უნდა ჰყავდეს?
_ აკაკი რომ “ნაციონალების” წევრი იყო, ამაზე ადრეც მისაუბრია. გასაგებია, რომ ეს ადამიანები იმ პარტიას ედგნენ გვერდში, რომელსაც დამნაშავე პარტია ჰქვია, მაგრამ მე პირადად აკაკისთან პრეტენზია არ მაქვს. კადრები კი ნამდვილად არ მახსოვს და არც ეს ფაქტი.
_ არც “ოცნების” კიდევ ერთი სავარაუდო კანდიდატის – ნატო ჩანტლაძის ღამეული შეხვედრები გახსოვთ ნაციონალური მთავრობის გამგებელთან ლელა იმედაშვილთან?
_ ნატოს პირადად არ ვიცნობ. ვიცი, რომ “ოცნებას” მისი კანდიდატურა 2014 წელსაც უნდა დაეყენებინა, თუმცა, დაიბლოკა.
_ მაშინ “გურია ნიუსის” არქივს კარგად გადახედეს…
_ ძალიან ცუდია, რომ კანდიდატი ირჩევა იმით, ვიღაცა ვიღაცას იცნობს, ვიღაცა ვიღაცისთვის კარგია.
_ ბატონო გოჩა, თქვენი დამოკიდებულება მოქმედი გამგებლის, “ოცნების” რაიონული ორგანიზაციის თავმჯდომარის, ირაკლი კუჭავას მიმართაც შეიცვალა? გვახსოვს, საკრებულოს სხდომებზე აკრიტიკებდით _ საკადრო პოლიტიკას, ბიუჯეტის ხარჯვას უწუნებდით…
_ დანაშაულში რომ დავდო ბრალი, ამის უფლება არ მაქვს. ის გამგებელია და გუნდთან ერთად აკეთებდა საქმეს. ბევრი პრეტენზია მქონდა, მაგრამ ყველა ადამიანის მიმართ შეიძლება ასე მოხდეს, მით უმეტეს, თუ საჯარო მოხელეა. მას ყოველთვის უგროვდება პრეტენზიები, რადგან რაც არ უნდა ბევრი საქმე გააკეთო, ხალხს უფრო მეტი უნდა, _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრისას ჯიქიამ.
P. S. როგორც წესი, საარჩევნო სიების და კანდიდატების კონფიგურაციის ჩამოყალიბების წინ, იმ ადამიანების დამოკიდებულება, რომლებიც მმართველ პარტიას ან მათ კონკრეტულ წარმომადგენლებს უპირისპირდებიან, რადიკალურად იცვლება. ჩვენ ვეცდებით, ყველა მათგანს ვესაუბროთ და მკითხველს მათი მეტამორფოზის მიზეზი მათივე სიტყვებით გავაცნოთ, თუმცა, ეს სიტყვები წინასწარ ვიცით: “მასეთი არაფერი მითქვამს”, “ჩვენ გუნდურად ვმუშაობთ”, “პარტიის გადაწყვეტილებას დავემორჩილებით” და ასე შემდეგ.
ეს, გოჩა ჯიქიას ნაკლებად ეხება, მაგრამ არ შეიძლება აქვე არ აღვნიშნოთ: წინასაარჩევნო მეტამორფოზები, სამწუხაროდ, მისაღებია იმ მოკლე პოლიტიკური მეხსიერების მქონე საზოგადოებაში, სადაც გადაწყვეტილების მიმღებ პირველ პირებად გვევლინებიან კოლაბორაციონისტი, უპრინციპო ადამიანები, რომლებიც სამართლიანობისთვის არასდროს იბრძვიან, შემდეგ კი გამარჯვებული, ხელისუფლებაში მყოფი პოლიტიკური ძალის სასარგებლოდ “შენიღბულად”, “იატაკქვეშ” მუშაობას უსირცხვილოდ აქეთ აყვედრიან საზოგადოებას და ნებისმიერ ფასად ცდილობენ ისევ პოლიტიკურ ელიტაში ამოყონ თავი.
ისიც “ტრადიციულია”, რომ ამგვარი პოლიტიკოსები და მათი მიმდევრები, საკუთარი მედროვეობის გასამართლებლად, მარჯვედ ხმარობენ ფრაზებს: “რა ვქნა, ძმაო, მტისკავენ!” “რა ვქნათ, ზევიდან გვიბრძანეს!” “თუ არ გავრიცხავთ, თავზე გადაგვივლიან!” და იღებენ ისეთ გადაწყვეტილებებს, რომლებიც მათ მეგობრებს, მათი ახლობლების სიცოცხლესაც კი უქმნიან საფრთხეს. და როცა უკვე წასული ხელისუფლების მიერ გაწირული ეს “ახლობლები” საფრთხეს გადაურჩებიან, მათ ეფიცებიან ერთგულებას და სულაც აღარ ახსოვთ რამდენიმე თვის წინანდელი წარსული, მანამ, სანამ ისევ “აქტუალური” არ გახდება თანამდებობის შენარჩუნება!
თუმცა, როგორც ერთ-ერთი ჩვენი რესპონდენტი, “ნაციონალების” დროინდელი გამგებელი, რომელიც დღესაც წამყვან თანამდებობაზეა, ამბობს: “მედროვეებს სად წაუხვალ?!”
