ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელექედურში, მეექვსე უბანში, როგორც ადგილობრივები გვეუბნებიან, ორი თვე ხდება, რაც ელექტროგადამცემი ბოძი წაიქცა. ჩამოყრილი სადენები კი, ადგილზე მოსულმა ბრიგადამ ერთად შეკრა, ზედ მიაკრა ჩამოყრილი სატელეფონო მავთულებიც და ადგილობრივების თქმით, “ერთ-ერთ გადატეხილ ბოძზე თხასავით მიაბა”.
მოსახლეობის თქმით, სადენების ბოძი თოვლის მოსვლამდეც წაქცეული იყო და ის სტიქიის გამო არ გადატეხილა. რატომ გადატყდა, არც ის იციან:
_ შეხედეთ, 21-ე საუკუნეში ასე თხას არ დააბამს კაცი, არათუ დენის მავთულებს! ვიღაცა უნდა მოკვდეს მაინც და მაინც? ელექტროსადენები და ტელეფონის ხაზები ახლართულია ერთმანეთში. წაქცეული ბოძი აგერ გდია, სადენებზე დაყრილია მოტეხილი ხეები, ერთი ბოძი გამავალი არხის კიდეზეა და წყალი ძირს უთხრის. ხომ შეიძლებოდა ცემენტის ჩარჩო ჩაესხათ? ესეც მალე წაიქცევა. რამდენჯერ დავრეკეთ, ცალკე ელექტრო კომპანიაში, ცალკე _ “მაგთის” ოფისში… მოვიდნენ ერთხელ და ასე მიაბეს. ოზურგეთში ენერგოსაქმის ხელმძღვანელი პასუხისმგებლიანი კაციაო, ამბობენ და იქნებ, არც ჩაიტანა იქ ამბავი ამ ბრიგადამ, ვიცით?! ამას ადამიანი არ დაიჯერებს, თუ საკუთარი თვალით არ ნახა… ამ გზაზე დადიან ბავშვები. საშინელება არ დატრიალდეს, ამის შიში გვაქვს, – თქვეს “გურია ნიუსთან” საუბრისას იქვე მცხოვრებლებმა: ლია სუსანიძემ, მედანი და ქეთევან ქადეიშვილებმა.
ზაზა ქადეიშვილი, მელექედურის მცხოვრები: _ მაღალი ადამიანი ცერებზე რომ აიწიოს, ხელით მიწვდება შიშველ სადენს. დიდი მანქანა ხომ ვერ გაივლის… ვთქვათ და ღამით უცხო პირი შემოვიდა სატვირთოთი ან ტრაქტორით. რა იცი, რა ხდება, გზაა და ვინმეს ხომ არ დაუშლი გავლას? ჰოდა, ხომ გარდაუვალია უბედური შემთხვევა? სანამ უნდა გვაყურყუტონ, სანამ უნდა ვრეკოთ იქეთ-აქით?
_ მცირეწლოვანი ბავშვები მყავს და შიშით ეზოში ვერ გამიშვია. ჯერ ბოძი რომ გადატყდა და წაიქცა, პირდაპირ ჭიშკართან არის გაჩხერილი. სადმე რომ გადაიტანო, ქურდობას დაგაბრალებენ, ან როგორ გადავიტანთ ამ ცემენტის კონსტრუქციას? ორი და სამი ადამიანი ამას ვერ ასწევს. ბრიგადა ვეძებო? არ უნდა მიხედონ თავიანთ საქმეს? ამაზე უარესი მდგომარეობა რომელ სოფელში იქნება ახლა? შეხედეთ. გზა უფრო დაბალ სივრცეში გადის. ჩვენი ეზოები უფრო მაღლაა. რელიეფია ასეთი. სადენებს ბავშვიც მიწვდება, ხელი რომ გაიშვიროს. ახლა მეტი საფიქრალი არაფერი გვაქვს. სახლიდან გარეთ გამოსვლისაც გვეშინია, _ გვეუბნება ლია სუსანიძე, ვის ჭიშკართანაც გადატეხილი ცემენტის ბოძი გდია. მაღლა, სადენებზე კი, სადენების დასამაგრებელი რკინის კონსტრუქციებია შერჩენილი.
უბნის (რომელიც სოფლის მეექვსე ბრიგადის სახელითაა ცნობილი) მცხოვრებლები, ამბობენ, რომ ინტერნეტის გარეშე კიდევ გაძლებდნენ როგორმე. დენის ბოძის საქმე კი დაუყოვნებლივ მოსაგვარებელია.
უფრო მეტიც, გარდა სადენების ბოძისა, იქვე, ერთ-ერთ ეზოში აკაციის ხეებია გადატეხილი და პირდაპირ, გზის გასწვრივ, სადენებზეა დაცემული.
_ როდის გაწყდება ახლა ეს სადენები, ამას ვუყარაულოთ? ყველა ხე გასაკაფია. მართალია, პატრონი ჰყავს იმ აკაციის ტყეს, მაგრამ იმდენად დიდია ხეები, ჩვენი საშუალებებით და კიბის მიყუდებით ამ ტოტებს ვერავინ დაბელავს. სასწაული ის არის, ეზოებში რომ შედიან, ხეხილოვნებს ბელავენ და იმაზე არ ეშლებათ ხელი. პირიქით, არც ეკითხებიან ხშირად მეპატრონეს. აგერ, ბატონო, აკაციის გადატეხილი ტოტები ზედ არის დაყრილი ამ სადენებზე, მაგრამ არავინ სხეპავს. რომ არ დაგვერეკა არაერთხელ, კი… სად არიან? _ ამბობს მედანი ქადეიშვილი.
ქეთევან ქადეიშვილი, ადგილობრივი მცხოვრები: _ შეხედეთ, დაგლეჯილი და ჩამოყრილი ინტერნეტის სადენები, პირდაპირ წყლის არხშია ჩაყრილი. გული მოგიკვდება ადამიანს. ეს ფული არ ღირს? ოცი დღეა, წყალში ყრია. ვის ქონებას ყრიან ასე დაუნანებლად? რამდენჯერ დავრეკეთ. მაგთის ოფისშიც ჩავედით. რა ვქნათო, სიაში ხართ ჩაწერილი და რიგი მოგიწევთო. როდისაა, ნეტავ, ეს რიგი? თან ისიც გვითხრეს, ჯერ დენის ბოძი უნდა დაიდგას. ისე ინტერნეტის ხაზი რაზე დავამაგროთ. ჰოდა, ორივე სამსახური ერთმანეთის ჯიბრში ხომ არ დგას? დრო კი უნდა, მაგრამ რამდენია ეს დრო, ან სანამ ვიცადოთ?
მეექვსე ბრიგადის მცხოვრებლებმა გვიამბეს, თუ როგორ ბეწვზე გადაურჩა ღამით მიმავალი მსუბუქი მანქანა საფრთხეს.
_ ახლახან, აქვე, ბებიასთან სტუმრად იყვნენ ჩამოსული შვილიშვილები. პატარა ბავშვები ჰყავდათ მანქანაში. არ იცოდნენ, ეს ბოძი რომ გადატეხილი იყო და სადენები ჩამოკონწიალებული. მანქანის შუქზე დაინახეს, კიდევ კარგი და უცებ გააჩერა მძღოლმა.
ქვემოთ, ქუჩის ბოლოში, ნაგვის ურნები დგას და გადაჭედილია. ნაგვის მანქანა ვერ შემოდის აქ და რა უნდა ქნან? ამ სადენების ქვეშ როგორ გავლის, ორი მეტრის სიმაღლეზეა, მეტი კი არა… _ ამბობს გულნარა ქადეიშვილი.
“გურია ნიუსი” ესაუბრა “ენერგო პრო ჯორჯიას” ოზურგეთის სერვისცენტრის მენეჯერს, გია ნაკაიძეს:
_ ახლავე ჩავინიშნავ, გავარკვევ, _ გვითხრა მან.
“მაგთის” ოზურგეთის ოფისში კი მოკლედ გვიპასუხეს:
_ რა უნდა ვქნათ? ცუდი ამინდები იყო. თოვლმა ძალიან დააზიანა ყველაფერი. აღრიცხულია დაზიანებები და მორიგეობით მოხდება შეკეთება.
ორი დღის შემდეგ, როგორც მელექედურის მეექვსე უბნის მცხოვრებლებმა გვითხრეს, აღდგენითი სამუშაოები დაიწყეს “ენერგო პრო ჯორჯიას” წარმომადგენლებმა.
_ მეორე დღესვე ამოვიდნენ. ახლა აქ მოიტანეს ბოძები სადენებისთვის. როგორც ვიცით, ერთ დღეში, ალბათ, არ დაიდგმება, თუმცა, გვიხარია, რომ უკვე მოვიდნენ. თუ საჭირო იქნება, ჩვენ, აქ მცხოვრებლებიც დავეხმარებით ჩვენი ძალებით. ორმოს ამოთხრა ჩვენც შეგვიძლია. მთავარია, ეს საშიში მდგომარეობა განეიტრალდეს. ყველას მადლობას გიხდით, _ თქვეს “გურია ნიუსთან” აქ მცხოვრებლებმა.
“გურია ნიუსს” “ენერგო პრო ჯორჯიას” ოზურგეთის ოფისში უთხრეს, რომ ადგილზე დადგეს ბოძები და უკვე ყველა სამუშაო დასრულებულია. სადენებიც გაბმულია და ადგილობრივებს ელექტროენერგია უპრობლემოდ მიეწოდებათ.
“გურია ნიუსი” კვლავ დაუკავშირდა ადგილობრივებს.
_ დიახ, უკვე დაასრულეს ყველაფერი. ორ დღეში ბოძი დადგეს, სადენებიც მოაწესრიგეს. კმაყოფილი ვართ, რომ ასე მალე მოხერხდა გაკეთება, ჩვენი გამოხმაურების შემდეგ, _ გვითხრა გულნარა ქადეიშვილმა.
რაც შეეხება ინტერნეტის სადენებს, გვითხრეს, რომ ჯერ არ შეუკეთებიათ.
_ რიგში ჩაგწერეთო და კი ბატონო, დაველოდებით ამ რიგს. ოცდამეექვსე ხართო, _ გვითხრეს. რახან დენის საფრთხე მოიხსნა, ცოტა ამოვისუნთქეთ. თუმცა, ინტერნეტიც გვჭირდება. მოსწავლეებს განსაკუთრებით… _ გვითხრეს მეექვსე ბრიგადის მცხოვრებლებმა.
მათივე თქმით, ასევე, კარგად გადასაბელია გზის მარჯვენა მხარეს მდებარე, აკაციის ტყის ხეები და სამიოდე ტოტის გადაჭრა, საკმარისი არაა.
[sexy_author_bio]
