“არ მახსოვს მეპურეების მხრიდან პრეტენზია წამოსულიყო, რომ საქართველოში წარმოებული ფქვილი არ იყო ხარისხიანი, ყოველთვის აღნიშნავდენენ, რომ საქართველოში წარმოებული ფქვილი უფრო ხარისხიანი იყო და ასეც არის“, – ამის შესახებ რადიო „პალიტრასა“ და „პალიტრანიუსის“ გადაცემაში „საქმე“ მარცვლეულის მწარმოებელთა ასოციაციის თავმჯდომარემ ნიკოლოზ ბენიაიძემ განაცხადა.
„მარკირებას თუ შემოიღებენ ამით გარკვეული იქნება რომელი წისქვილის ნაწარმოებია ესა თუ ის ფქვილი, ამავდროულად ეს გამოავლენს რეგისტრირებულ თუ არარეგისტრირებულ წისქვილებსაც. ასოციაცია ამბობს, რომ 15 წისქვილია რეგისტრირებული, რომლებიც ფქვილის წარმოების რეგლამენტს იცავენ. ეს რეგლამენტი არის მსოფლიო სტანდარტის და არ მახსოვს მეპურეების მხრიდან პრეტენზია წამოსულიყო, რომ საქართველოში წარმოებული ფქვილი არ იყო ხარისხიანი, ყოველთვის აღნიშნავდენენ, რომ საქართველოში წარმოებული ფქვილი უფრო ხარისხიანი იყო და ასეც არის.
რუსეთშიც კი, სადაც იფქვება, იგივე ხორბალია და აქ ჩამოტანილს ემატება დაკუპაჟებული ხორბალი. მარკირება ერთის მხრივ გამოავლენს წისქვილებს, ვინ არის რეგისტრირებული და ვინ იცავს რეგლამენტს, მეორეს მხრივ კი, ხარისხი კონტროლირებადი და მიკვლევადი იქნება.
არარეგისტრირებულ წისქვილებსაც აქვთ თავისი ლაბორატორია, რომ განსაზღვრონ ხარისხი ან მიაქვთ სხვა წისქვილის ლაბორატორიაში. ყოფილა შემთხვევა აგვიღია ნიმუში და უკან დაგვიბრუნებია. წისქვილებში უხარისხო ხორბალს არავინ არ იღებს.
80 წისქვილია და აქედან 20-მდეა, რომელსაც რეგლამენტი აქვს დადგენილი, საკმაოდ დიდი წილია რომელიც არ არის დარეგისტრირებული, სავარაუდოა მსგავსი წისქვილებიდან იღებდნენ გაურკვეველი წარმოების ფქვილსაც. ფერმერები ვერ ვიგებთ რომელ წისქვილში მიდის ჩვენი ხორბალი, ნიმუში შუამავალს მიაქვს და შემდეგ ხდება მისი მიწოდება“, – განაცხადა ბენიანიძემ.
შეგახსენებთ, რომ საქართველოში პურის მწარმოებლები ახალ გამოწვევაზე საუბრობენ. მათი თქმით, გაზრდილმა საიმპორტო გადასახადმა, იგივე დამაბალანსებელმა მოსაკრებელმა, რუსულ ფქვილზე ხელმისაწვდომობა შეზღუდა, რამაც შესაძლოა, პურის ხარისხზე გავლენა იქონიოს.
უფრო კონკრეტულად, როგორც „საქართველოს პურის მრეწველთა კავშირის“ თავმჯდომარემ მალხაზ დოლიძემ „ბიზნესპრესნიუსთან“ განაცხადა, რუსულ ფქვილი პროტეინებით გამოირჩევა, შესაბამისად, ცხობის კარგი თვისებები აქვს. რასაც, მისი თქმით, ადგილობრივზე ვერ ვიტყვით. როგორც მალხაზ დოლიძე აღნიშნავს, მის გამო, რომ პურის მწარმოებლებს რუსული ფქვილის შერევის შესაძლებლობა შეეზღუდათ, ამჯერად გამოწვევა არა ფასი, არამედ პროდუქტის ხარისხია.
თავის მხრივ, საქართველოს ხორბლისა და ფქვილის მწარმოებელთა ასოციაციაში ახადებენ რომ ადგილობრივი ფქვილი არაფრით ჩამოუვარდება რუსულს. ამასთან, ხორბლისა და ფქვილის ასოციაციაში საუბრობენ, რომ საჭიროა ადგილობრივი და იმპორტირებული ფქვილი დაექვემდებაროს სავალდებულო მარკირებას.
წყარო: bpn.ge
