_ წელს თოვლის საფარმა 4 მეტრს მიაღწია, თუმცა, “ნასესხები” მალე გაივლის და აპრილის თოვლის იმდენად არ გვეშინია. გზა გაგვიწმინდეს, შუქიც აღდგა სამი დღის შემდეგ, მაგრამ ამ გზას წყალი ისევ ჩარეცხავს და ისევ ისევ ორმოები გაჩნდება, _ გვითხრა ზოტის მკვიდრმა შოთა ბერიძემ, _ მთელი დღის განმავლობაში თოვა არ შეჩერებულა. მალე აქ თავსხმა წვიმები დაიწყება და სულ გააფუჭებს გზებს. ასეა ყოველთვის.
_ ჩვენი ყველაზე დიდი პრობლემა დაუსაქმებლობაა. არ არის სამუშაო, რომ ადამიანს შემოსავალი ჰქონდეს და თავი როგორმე გაიტანოს. მხოლოდ სიმინდის ყანა, რომელიც წყალმა წაიღო და კარტოფილის ნათესია ჩვენი მარჩენალი, ისიც მაშინ, თუ მოსავალი იქნა. უმძიმესი შრომის ფასად ვინახავთ საქონელს, საქონელი კი ჩვენს ოჯახებს ინახავს. ბუნებაც არ გვწყალობს, ყოველ წელს უარესდება ყველაფერი, გაუმჯობესების ნაცვლად. ამ ყველაფერთან ერთად, სამყაროსაც მოწყვეტილები ვართ, რომელთანაც, კიდევ კარგი, “გურია ნიუსი” და სატელიტური ანტენა გვაკავშირებს. გვახსოვს თქვენი გვერდით დგომა, როცა გვიჭირდა და ობიექტურად გააშუქეთ ჩვენი სოფლის მცხოვრებლების პრობლემები. მე თვითონ ვიყავი იმ ამბის ცოცხალი მოწმე _ მაშინდელმა პოლიციის სამმართველოს უფროსმა მე მცემა სწორედ, _ გვითხრა ემზარ ძირკვაძემ.
მახსუდ ქათამაძის ოჯახმა ჩამორთმეული სატვირთო მანქანები და ახმაურებული ხალხის ჩივილი გაიხსენა:
_ მაშინ თქვენს გაზეთში ჩემს შვილზეც წერდნენ _ მანქანა წაართვეს. აქ ამოსულმა გელენიძემ სროლა აგვიტეხა. ტყვიებიც კი გამოუტანეს თქვენს ჟურნალისტს და აჩვენეს, რომლის ფოტო “გურია ნიუსში” გამოქვეყნდა. ეს ძველად იყო, ახლა მანქანები რაღაში გვჭირდება? სამუშაო არ გვაქვს, ძალიან უჭირს სოფელს. აქ ცხოვრების მძიმე და მკაცრი პირობებია, მთავრობას კი ჩვენთვის დახმარება არ ემეტება. სოფელში ბევრია მრავალშვილიანი ოჯახი, რომელიც ჩვენთან შედარებით უფრო მიუვალ ადგილზე ცხოვრობს.
ქათამაძეებმა ასეთად თამაზ რამიშვილის ოჯახი დაასახელეს _ ამ ოჯახს ხუთი შვილი ჰყავს და სოფლის ცენტრიდან შორს ცხოვრობს:
_ ფეხით ვერ მიხვალთ, თან ახლა თოვლია და გზა ჩახერგილი იქნება. თქვენ კი არა, აქაურებს უჭირთ მაგ გზის გავლა, _ გვითხრა მასხუდ ქათამაძემ.
“გურია ნიუსი” თამაზ რამიშვილს ოჯახში მაინც ესტუმრა. უამინდობის გამო, მის სახლამდე მისასვლელი გზის გავლა ნებისმიერ ტრანსპორტს გაუჭირდება _ სახლი სოფლის ცენტრიდან 7 კილომეტრით არის მოშორებული და ოთხ ბავშვს სკოლაში მისასვლელად ყოველდღე სწორედ ამ მანძილის გავლა უწევს.
_ მეხუთე შვილი ჯერ პატარაა. ვიღებდი მრავლშვილიანობის დახმარებას _ ბავშვზე 25 ლარს და შემიჩერეს; ახალი გადაწყვეტილებით, ჩემ ოჯახს სარეიტინგო ქულები უნდა მიენიჭოს და ამ სარეიტინგო ქულების მიხედვით აღმიდგენენ ან არ აღმიდგენენ მრავალშვილიანობის დახმარებას. თუ საარსებო სოციალური დამენიშნა, მაშინ მრავალშვილიანობის თანხა მომეხსნება და პირიქით, _ გვითხრა ხუთი შვილის მამამ.
რამიშვილების რვასულიანი ოჯახი, ჩვეულებრივ, ერთსართულიან ხის სახლში ცხოვრობს. ფუფუნების საგნებს მათ სახლში ვერ იპოვით, ყველაზე დიდი სიმდიდრე, მათი სიმრავლეა. აქვთ პატარა ფერადი ტელევიზორი სატელიტური ანტენით: _ ეს რომ არა, პირველყოფილ საზოგადოებას დავემსგავსებოდით, _ გვითხრა დიასახლისმა, _ სტუმართმოყვარე და მშრომელი ოჯახი გვაქვს, მდიდრები ნამდვილად არ ვართ, მაგრამ თუ მთავრობა ჩვენთვის მცირედს მაინც გაიმეტებს, მადლობელი ვიქნებით.
_ ბავშვები ნადაბურის სკოლაში დადიან, წვიმასა და თოვლში ძალიან უჭირთ სიარული. გზები, თქვენ თვითონ ნახეთ, რა მდგომარეობაშია. ჩვენი სახლიდან სკოლამდე დიდი მანძილია. მეცოდება ბავშვები, მაგრამ სხვა რა გამოსავალი გვაქვს? შვილებს უსწავლელს ვერ დავტოვებ. ამას ოჯახის ეკონომიკური მდგომარეობაც ემატება _ მარტო ფეხსაცმლის და სასკოლო სახელმძღვანელოების ხარჯი იკითხეთ. ამას ჩემი ოჯახის შემოსავალი ვერანაირად ვერ გაწვდება და მრვალშვილიანობის ყოველთვიური 100 ლარი ჩემი ოჯახისთვის შეღავათი იყო.
ზოტში გვიანობამდე დარჩენა არ გვირჩიეს, რადგან შეუჩერებლად თოვდა.
_ აუცილებლად გვესტუმრეთ. გაზაფხული და, განსაკუთრებით ზაფხული, ძალიან კარგია ჩვენთან, _ გვითხრეს ზოტელებმა და კეთილი ღიმილით დაგვემშვიდობნენ.
