ახალციხესა და ბორჯომში არაერთი აქცია გაიმართა, სადაც მოსამართლე გოჩა ჯეირანაშვილს ბრალდებულებთან გარიგებაში დასდეს ბრალი. პროკურატურამ კი განაცხადა, რომ ბრალდება მტკიცებულებებით იყო გამყარებული და განაჩენს აუცილებლად გაასაჩივრებს. ოლქის პროკურორმა ისიც კი გაიხსენა, განაჩენის გამოტანამდე, როგორ შეხვდა მოსამართლე გოჩა ჯეირანაშვილს, რომელმაც ბრალდებულებთან საპროცესო შეთანხმების გაფორმება ურჩია.
“გურია ნიუსმა” ექსკლუზიურად მოიპოვა 3 ივლისის განაჩენი, რომლის მიხედვითაც 2009 წლის 1 იანვარს ბორჯომის პოლიციაში ვ. გელაშვილის ცემისა და სკამის ფეხით გაუპატიურების ფაქტი არ დადასტურდა. ბრალდებულები გამართლდნენ მეორე ეპოზიდშიც, რაც პოლიტიკურად არასასურველი ადამიანების ცემა-წამებას უკავშირდებოდა, თუმცა, ამ ფაქტს საზოგადოება ნაკლებად იცნობს, რადგან მთავარი პროკურორის განცხადებამ, პოლიციის უფროსის თანდასწრებით მოწმის სკამის ფეხით გაუპატიურების შესახებ ყველაფერი გადაფარა.
80-გვერდიანი განაჩენი მოსამართლე გოჩა ჯეირანაშვილმა პროკურატურის მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებების შეფასებას დაუთმო, რომელთა უმრავლესობა დაუშვებლად და არასარწმუნოდ სცნო. მაგალითად, ამოცნობის ოქმები, რომლის წერილობითი და ვიდეოვარიანტები არც ხანგრძლივობით და არც შინაარსით არ დაემთხვა ერთმანეთს.
გელაშვილის მიერ წამებაში ბრალდებული პოლიციელების _ ალექსანდრე ბლიაძისა და სერგო სამსონიძის ამოცნობის წერილობით ოქმებში ამოცნობის მიმდინარეობის ხანგრძლივობა 10-20 წუთით მეტია ამოცნობის ვიდეოჩანაწერებზე. პროკურატურამ ეს ტექნიკური შეცდომით ახსნა, თუმცა, სასამართლომ აღნიშნული მტკიცებულებები დაუშვებლად სცნო.
სასამართლოში წარდგენილ საგამოძიებო ექსპერიმენტის ოქმში, რომელიც ასახავს ვ. გელაშვილის ჩვენების ადგილზე შემოწმების პროცესს, მითითებულია: “გელაშვილმა მიუთითა, რომ ოთახში იგი ამ დივანზე დასვეს პოლიციის მუშაკებმა. ოთახში იმყოფებოდნენ მამუკა ხვედელიანი, გიორგი და ალექსანდრე ბლიაძეები და სერგო სამსონიძე”. საგამოძიებო ექსპერიმენტის ამსახველ ვიდეოჩანაწერში კი დაზარალებული ვ. გელაშვილი ხვედელიანის ოთახში ყოფნის შესახებ არ უთითებს. აქედან გამომდინარე, სასამართლომ დოკუმენტის ავთენტურობაში ეჭვი შეიტანა. სასამართლოს განცხადებით, ბრალდების მხარემ არ მიუთითა პირი, რომელმაც საგამოძიებო მოქმედებების ვიდეოგადაღება განახორციელა, შესაბამისად აღნიშნული მტკიცებულება დაუშვებლად სცნო.
“სასამართლო განმარტავს, რომ ამოცნობის ოქმები და ჩვენების ადგილზე შემოწმების ოქმი (როგორც წერილობითი, ასევე, მისი ვიდეო ჩანაწერი) წარმოადგენს ერთ მტკიცებულებას და იდენტური უნდა იყოს როგორც დროის ხანგრძლივობით, ასევე მიმდინარეობით. სასამართლო მიუთითებს, რომ ამოცნობის წერილობით ოქმებში მითითებული წერილობითი ჩანაწერი არა თუ ემთხვევა მის შემდგენელ ნაწილს ვიდეო ჩანაწერს, არამედ წინააღმდეგობაში მოდის მასთან. სასამართლო მიუთითებს, რომ აღნიშნული მტკიცებულებების სასამართლო სხდომაზე გამოკვლევისას მათი ავთენტურობა არ დადასტურდა, შესაბამისად, ისინი დაუშვებელ მტკიცებულელებს წარმოადგენენ,” _ ნათქვამია განაჩენში.
სასამართლომ მიუთითა, რომ ბრალდების მხარეს დაზარალებულ ვ. გელაშვილის ჩვენების გარდა, მის მიმართ პოლიციაში ცემისა და არაადამიანური მოპყრობის შესახებ, სხვა მტკიცებულება არ წარმოუდგენია. უფრო მეტიც, დაზარალებულის ჩვენება გამორიცხა თვით ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილმა ექსპერტმა დავით მერაბიშვილმა, რომელმაც დაზარალებულის უკანა ტანში დაზიანების კვალი ვერ აღმოაჩინა. იგივე გაიმეორა ალტერნატიულმა ექსპერტიზამაც. დამოუკიდებელმა ექსპერტმა ალექსანდრე გეჯაძემ სკამის ფეხით გაუპატიურებულის გადარჩენა სამედიცინო ჩარევის გარეშე გამორიცხა.
სასამართლომ ასევე არ მიიღო მტკიცებულებად დაზარალებულის მეგობრების ჩვენებები. “რაც შეეხება ვ. გელაშვილის მონათხრობს თავის მეგობრების მიმართ 2012 წლის 01 ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ, ეს წარმოადგენს ისევ მის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციას და დამატებითი მტკიცებულების ძალა სისხლის სამართლის საქმეზე არ გააჩნია”.
განაჩენიში ვკითხულობთ, რომ დაზარალებულ ვ. გელაშვილს თავის ჩვენებაში არსად არ უთქვამს, რომ სკამის ფეხით გაუპატიურების, სიგარეტით დაწვის ან ცემის დროს ოთახში იმყოფებოდა პოლიციის უფროსი მამუკა ხვედელიანი, არც ის გაუგია, რომ მას ვინმესთვის დაევალებინოს ასეთი ქმედების განხორციელება .
“სისხლის სამართლის კოდექსის მიხედვით აღმსრულებელია ის, ვინც უშუალოდ ჩაიდინა დანაშაული ან სხვასთან ერთად უშუალოდ მონაწილეობდა მის ჩადენაში, აგრეთვე, ის, ვინც დანაშაული ჩაიდინა სხვა ისეთი პირის მეეშვეობით, რომელსაც ამ კოდექსის მიხედვით ასაკის, შეურაცხადობის ან სხვა გარემოების გამო არ დაეკისრება სისხლის-სამართლებრივი პასუხისმგებლობა. სასამართლოში წარმოდგენილი არც ერთი მტკიცებულება არ მიუთითებს, რომ მამუკა ხვედელიანი უშუალოდ მონაწილეობდა აღნიშნული ქმედების გახორციელებაში ან ეს ქმედება ჩაიდინა ისეთი პირის მეშვეობით, რომელსაც არ ეკისრება სისხილის-სამართლებრივი პასუხისმგებლობა. ამრიგად სასამართლოსთვის გაუგებარია ხვედელიანის მიმართ ამ ეპიზდში, როგორც დანაშაულის ამსრულებლისთვის ბრალის წარდგენის, როგორც ფაქტობრივი, ასევე სამართლებრივი საფუძვლები,” _ ნათქვამია განაჩენში.
მამუკა ხვედელიანს ცემა-გაუპატიურების გარდა, ბრალად ედებოდა ვ. გელაშვილისთვის და მისი მეგობრებისათვის _ მატოიანისა და გიორგი გელაშვილისთვის ბორჯომის პოლიციაში თავისუფლების უკანონო აღკვეთა.
სასამართლომ განმარტა, რომ მოწმის პოლიციაში მიყვანა არ შეიძლება ჩაითვალოს თავისუფლების უკანონო აღკვეთად. უფრო მეტიც, ამ დანაშაულის სუბიექტი არ შეიძლება იყოს პოლიციელი. ასეთს რომ ადგილი ჰქონოდა, ქმედებას უნდა მისცემოდა განზრახ უკანონო დაკავების კვალიფიკაცია.
პროკურატურა აცხადებს, რომ მათ მიერ ახალციხის სასამართლოში წარგზავნილი საქმე უტყუარ მტკიცებულებებს ეფუძნებოდა და ბრალდებულების მიმართ გამამართლებელი განაჩენი არ უნდა დამდგარიყო. აღნიშნული განაჩენის გასაჩივრებას ისინი სააპელაციო წესით აპირებენ, თუმცა, როგორც ხვედელიანის ადვოკატი ზაზა მარიდაშვილი ამბობს, განაჩენი იმდენად დასაბუთებულია, რომ მისი შეცვლა ნებისმიერ მოსამართლეს გაუჭირდება.
ფოტო: “სამხრეთის კარიბჭე”
