“სამოქალაქო საზოგადოების რეგიონულმა ქსელმა” (R-CSN), რომლის ფასილიტაციას არასამთავრობო ორგანიზაცია “სიდა” ახორციელებს, “მაჟორიტარი სისტემით არჩეული პარლამენტის წევრების ბიუროების საქმიანობის კვლევის” შედეგები წარმოადგინა.
ზვიად დევდარიანი (არასამთავრობო ორგანიზაცია “სიდას” დირექტორი) : “მაჟორიტარი სისტემით არჩეული პარლამენტის წევრების ბიუროების საქმიანობის კვლევა მას შემდეგ გახდა აქტუალური, რაც სხვადასხვა რეგიონებში პრობლემების კვლევისას ნათელი გახდა, რომ პარლამენტის ცალკეული წევრი არ მონაწილეობს, ან არაა სრულფასოვნად ჩართული იმ ოლქის ადგილობრივი პრობლემების გადაწყვეტაში, საიდანაც თავად იყვნენ არჩეული მაჟორიტარული წესით”.
პრობლემის შესწავლის მიზნით გამოყენებული იქნა სხვადასხვა მეთოდი. კვლევის პროცესში ჩართული იყო ქსელის წევრი 22 არასამთავრობო ორგანიზაცია.
კვლევის ამოცანების მისაღწევად ჩატარდა სოფლის მცხოვრებთა სოციოლოგიური გამოკითხვა. თითოეულ რეგიონში გამოიკითხა თანაბარი რაოდენობის რესპონდენტები (150 თითოეულ რეგიონში). სოფლების შიგნით შერჩევის ფორმირებისთვის გამოყენებულ იქნა მოსახლეობის რაოდენობები, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით სოფლები დაიყო 3 პირობით კატეგორიად: პატარა სოფელი – 50-დან 200-მდე მოსახლე, საშუალო სოფელი – 200-დან 1000-მდე მოსახლე, დიდი სოფელი – 1000 -დან ზევით მოსახლე. სულ გამოკითხვაში მონაწილეობა მიიღო 1496-მა რესპონდენტმა საქართველოს მასშტაბით. სოციოლოგიური გამოკითხვა ჩატარდა გამოყენებითი კვლევების კომპანიის მიერ.
როგორც კვლევის ავტორები აცხადებენ, “მაჟორიტარი სისტემით არჩეული პარლამენტის წევრის ბიუროს საქმიანობას არეგულირებს დებულება “მაჟორიტარი სისტემით არჩეული პარლამენტის წევრის ბიუროს ფუნქციების, ორგანიზებისა და საქმიანობის წესის და პარლამენტის ბიუჯეტიდან ბიუროსთვის გამოყოფილი თანხის განკარგვის წესის განსაზღვრის შესახებ”. არსებული დოკუმენტი სამართლებრივ ჩარჩოს ქმნის ბიუროს საქმიანობისთვის, თუმცა, ბუნებრივია, დოკუმენტი არ აყალიბებს ბიუროს საქმიანობის ინსტრუმენტების მეთოდოლოგიურ მხარეს, ისევე როგორც ამ საქმიანობის განხორციელებისთვის არ განსაზღვრავს თანამშრომელთა კვალიფიკაციის და რაოდენობის საკითხებს.”
შედეგი არც ისე სახარბიელო აღმოჩნდა, რბილად რომ ვთქვათ. საქართველოს სოფლებში გამოკითხული 1496 რესპონდენტიდან 39% არ იცის ვინ არის მათი მაჟორიტარი დეპუტატი. რესპონდენტთა 42,5% არ აქვს ინფორმაცია მათი დეპუტატის პარლამენტში საქმიანობის შესახებ. რესპონდენტთა ნახევარზე მეტი (52,6%) მხოლოდ წინასაარჩევნო შეხვედრებისას შეხვედრია თავის ოლქის დეპუტატს, 39,3% საერთოდ არ შეხვედრია მას. არჩევნების შემდეგ რესპონდენტთა მხოლოდ 13,8% ჰქონია კონტაქტი დეპუტატთან არჩევნების შემდგომ შეხვედრებზე, 4%-ს კი – საკუთარი/თანასოფლელების მიერ ინიცირებულ შეხვედრაზე. რესპონდენტების 56%-მა არ იცის სად მდებარეობს მათი მაჟორიტარი დეპუტატის ბიურო.
კითხვარი შევსებული იქნა 41 ბიუროს მიერ. აქედან, 30 ბიურომ შეავსო სრულყოფილად. 3 ბიუროსგან (სენაკი, წალენჯიხა, აბაშა) შევსებული კითხვარის ნაცვლად ელექტრონული ფორმით მივიღეთ მოკლე ინფორმაცია ბიუროს მუშაობის შესახებ, ხოლო ფოთის ბიურომ ასევე კითხვარის ნაცვლად მოგვაწოდა მათი საქმიანობის შესახებ ამსახველი პრეზენტაცია PowerPoint ფორმატში. დანარჩენი ბიუროების მიერ რიგი მიზეზების გამო (ბიუროს ფაქტიურად არ არსებობა, ბიუროს საქმიანობის კონფიდენციალურად მიჩნევა, კითხვარის შევსების გაურკვეველი ვადით გადაწევა და სხვა) არ მოხდა შევსებული კითხვარის დაბრუნება.
კვლევის სხვა დეტალებს მოგვიანებით შემოგთავაზებთ.
