4 ნოემბერს, მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ კურზუში უკანონო შეშით დატვირთული 6 მანქანა დააკავეს. ჯარიმების გაუქმებისა და სოფლის შეშით უზრუნველყოფის მოთხოვნით 3 ნოემბერს მოსახლეობამ გზა გადაკეტა. აქციის მონაწილეებთან მოლაპარაკებისთვის ადგილზე სამგრელო–ზემო სვანეთის რეგიონული სატყეო სამმართველოსა და მუნიციპალიტეტის გამგეობის წარმომადგენლები ჩავიდნენ. წინასწარი შეთანხმებით, სოციალური ტყეკაფები მოსახლეობისთვის სასურველ ადგილზე გამოიყოფა.
ზიფრიდ ბესელია, კურზუს თემის რწმუნებული: “კურზუში 485 კომლი ცხოვრობს, ტალერში – 450. უკვე ზამთარია და მათი უმეტესობა, 500-ზე მეტი ოჯახი, შეშის გარეშეა დარჩენილი. სადაც ტყეკაფია გამოყოფილი, იქ ფიზიკურად ვერ მიდიან. პრობლემა დიდი ხანია არსებობს, მაგრამ გასულ წლებში შეშის უკანონო მოპოვებაზე თვალს ხუჭავდნენ. რაკი პრობლემა ზამთრის დაწყებამდე ვერ გადაიჭრა, ხალხმა იგივე გააკეთა, რაც შარშან, შარშანწინ ხდებოდა – შეშა მოჭრეს იქ, სადაც გზა მიდის და სადაც გასულ წლებში ჭრიდნენ”.
“ტყის მდგრადი მართვა საქართველოში” პროექტის ფარგლებში, რომელიც ხორციელდება CENN–ის მიერ, ავსტრიის განვითარების სააგენტოს (ADA) ფინანსური მხარდაჭრით,”ტყეების მართვის დღევანდელი ვითარება და მისი გავლენა მოსახლეობაზე” კვლევა მომზადდა. კვლევაში მონაწილეობდა “ღია გარემოსდაცვითი სამოქალაქო ინიციატივის” კოორდინატორი სამეგრელო ზემო სვანეთის რეგიონში მაია კოდუა, რომელიც ჩვენთან საუბარში აცხადებს, რომ მსგავსი პრობლემა არამარტო აღნიშნულ რეგიონში, არამედ მთელი საქართველოს მასშტაბითაა.
“ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლებში ტყეკაფი საკმაოდ მიუვალ ადგილზეა. ხობშიც პრობლემებია. ფაქტობრივად, მოსახლეობა ზამთრისთვის შეშას ვერ იმარაგებს. დაგეგმილი იყო ტყეებში გზების მოწესრიგება, მაგრამ წელს ვერ მოხერხდა. თავს იჩენს არაინფორმირებულობის პრობლემაც. მოსახლეობამ არ იცის, როგორ უნდა მოიქცეს. მათ ეგონათ, რომ მხოლოდ ბილეთი იქნებოდა საკმარისი. სინამდვილეში, საჭიროა, ხე-ტყის წარმოშობის დოკუმენტიც, რომელიც უნდა გასცეს რეიჯნერმა ტრანსპორტირების წინ. მათ ეს დოკუმენტი არ ჰქონდათ და ამიტომ დაჯარიმდნენ”, _ ამბობს მაია კოდუა.
გარემოს დაცვის სამინისტროს იურიდიული დეპარტამენტის უფროს მამუკა ივანიაშვილის თქმით, დაჯარიმებულ პირებზე რეინჯერი ხე-ტყის წარმოშობის დოკუმენტს ვერ გასცემდა, რადგან მოსახლეობა იმ ადგილებში ჭრის ხეებს, სადაც ტყეკაფები არაა გამოყოფილი.
“იქ სადაც გამოყოფილი არ არის ტყეკაფები და ჭრი ხეს, ეს იმას ნიშნავს, რომ ცალსახად აზიანებ გარემოს. არ შეიძლება ამგვარი საქციელის ჩადენა. ადამიანი მიჩვეულია ინერციულად იმ ადგილას მოჭრას ხე, სადაც წინა წელს იყო შესული. თავისთავად ცხადია, ამას სახელმწიფოს მხრიდან შესაბამისი რეაგირება მოჰყვება”,_ აცხადებს მამუკა ივანიაშვილი.
კიდევ ერთი პრობლემა, რომლის გამოც მოსახლეობა შეშის მომარაგებას ვერ ახერხებს, გამოყოფილი ტყეკაფების გადამყიდველების ხელში მოხვედრაა. ივანიაშვილის თქმით, არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ელოდებიან ტყეკაფების გახსნას. 2 წუთში ხდება მათ მიერ ტყეკაფის შესყიდვა, ეს შეიძლება იყო ერთი ორი კაცი სოფელში, და მოსახლეობას საშუალება აღარ აქვს მოიმარაგოს შეშა.
“გარემოს დაცვის სამინისტრომ 12 ნოემბერს მოსახლეობის შეშით მომარაგებაზე იმსჯელა. ორი კაცის ხელში რომ არ მოხვდეს ეს ბილეთები, სამინისტრომ მთავრობის 242-ე დადგენილებაში ცვლილებები შეიტანა. ადგილობრივი თვითმმართველობებიდან მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე, სადაც მითითებული იქნება ფაქტობრივი მონაცემები, რამდენი კომლი ცხოვრობს ამა თუ იმ სოფელში, შეიქმნება ბაზა, რომელიც დაიდება „ლიბერთ ბანკში“. ბანკში განთავსდება ასევე ინფორმაცია გამოყოფილი ტეკაფების შესახებ. საშუალოდ, თითოეულ კომლზე გაიცემა 7 კუბური მეტრი საშეშე მასალის ბილეთი. გამოიყოფა მისი ათვისებისთვის 1 თვიანი ვადა. ვადის გადავადებაც შესაძლებელი იქნება. ადამიანი, რომელსაც შეშის გატანა უნდა პირადობას წარუდგენს ტყის მცველს და ის გამოუწერს ბილეთს. ადამიანი სადაც ცხოვრობს, იქ შეძლებს შეშის მოსაჭრელი ბილეთის შეძენას, ანუ კონკრეტულად ეცოდინება რამდენი ეკუთვნის და სად. ეს ხდება, იმიტომ რომ, გადამყიდველების ხელში არ აღმოჩნდეს ტეკაფები. ჩვენ სამეგრელო-ზემო სვანეთშიც გვაქვს გამოყოფილი სოციალური ჭრებისთვის ადგილები, მაგრამ ველოდებით მთავრობის ბრძანებაში შეტანილი ცვლილების ძალაში შესვლას და თითოეული მოსახლისთვის 7 კუბური მეტრი შეშისთვის ბილეთის გამოწერა გარანტირებული იქნება”, _ აცხადებს იურიდიული დეპარტამენტის უფროსი.
