მირანდა ბარამიძე ჩოხატაურში დაიბადა და გაიზარდა. მეექვსე კლასამდე ჩოხატაურის პირველ საჯარო სკოლაში სწავლობდა. რამდენიმე წელია, რაც მისი ოჯახი დედაქალაქში გადავიდა საცხოვრებლად, თუმცა, მირანდა მშობლიურ რაიონს ხშირად სტუმრობს. ჩოხატაურელია, აქ დაიბადა და გაიზარდა.
17 წლის გოგონას წინ სერიოზული გეგმები აქვს _ იგი მოდელობას აპირებს. მირანდა, სულ მალე ჩოხატაურს „მის ტინეიჯერი საქართველო“-ს კონკურსზე წარადგენს. სამზადისი უკვე დაიწყო. აღნიშნული კონკურსის შესარჩევი ტური ჩოხატაურის კინოთეატრში გაიმართა. ორგანიზატორებმა მირანდა დარბაზში შენიშნეს და მონაწილეობის მიღება სთხოვეს.
_ ძალიან ლამაზი ხარ და დიდი შანსი გაქვს ჩოხატაურის ასახელო, _ უთხრეს ჩვენს რესპონდენტს კონკურსის ორგანიზატორებმა.
შესარჩევი ტური იოლად გაიარა და ახლა საქართველოს ულამაზეს ტინეიჯერებთან ერთად მისთვის პირველი, მნიშვნელოვანი შეჯიბრისთვის ემზადება.
_ მზადება უკვე დავიწყე. ვსწავლობ პოდიუმზე სიარულს, აერობიკას, რომელსაც მარკუს მეტრეველი მასწავლის, _ გვითხრა მირანდამ.
მისი ჰობი ცეკვაა. ამბობს, რომ როცა ცეკვავს ბედნიერია, თუმცა საბოლოოდ პროფესიული არჩევანის გაკეთებას მოდელობაზე აპირებს. იცის, რომ ამისთვის ბევრი შრომა დასჭირდება.
_ მოდელობა შრომატევადი პროფესიაა. საკუთარ თავზე მუდმივი მუშაობაა საჭირო. დღის რეჟიმი ძალიან დატვირთული მაქვს. სააგენტო „კატრინში“ დავდივარ და ყველაფერს ვაკეთებ, რომ წარმატებული მოდელი გავხდე.
_ მირანდა, შენი თაობა საკმაოდ თამამი და განსხვავებულია… საინტერესოა, შენთვის, როგორც ტინეიჯერისთვის სადამდე მიდის თავისუფლების ზღვარი, რას ნიშნავს შენთვის თავისუფლება?
_ ჩემთვის თავისუფლება მეგობრებთან ერთად გართობაა.
_ როგორ ერთობი მეგობრებთან ერთად?
_ დავდივარ კაფეებში, რესტორნებში. როგორ გითხრათ, უამრავი საშუალებები არსებობს გართობისთვის.
_ ბევრჯერ გამიგია, რომ შენი ტოლი მოზარდები დალევით, მსუბუქი ნარკოტიკით, ექსტაზის და ა.შ მიღებითაც ერთობიან… შენს ირგვლივ არიან ასეთი ადამიანები?
_ მყავს მეგობრები, რომლებიც სვამენ, მაგრამ ნარკოტიკებით არცერთი ჩემი მეგობარი არ იჟღინთება.
_ 17-18 წლის ბავშვებმა გართობისთვის დასალევი რომ გამიყენოს ეს ნორმალურად მიგაჩნია?
_ დასალევს გააჩნია.
_ წიგნებს თუ კითხულობ?
_ კი ვკითხულობ, მაგრამ ეს წელია არ წამიკითხავს არანაირი წიგნი.
_ რატომ, რა არის ამის მიზეზი? წიგნი კომპიუტერმა შეცვალა?
_ ალბათ ეგრეა, მაგრამ წიგნი მაინც სხვაა. კომპიუტერთან მისი შედარება არ შეიძლება.
_ ალბათ, ეს შენი თაობის სენია…
_ კი, მართალი ხართ. ახლა, წიგნს კომპიუტერი ურჩევნიათ.
_ ჩოხატაურში ცხოვრობდი, საინტერესოა, განსხვავდება თუ არა აქაური ახალგაზრდები თბილისელი ახალგაზრდებისგან?
_ მგონი კი, განსხვავდებიან. თბილისელები უფრო დახვეწილები არიან და სიტყვა-პასუხი იციან. ჩოხატაურში იშვიათია, რომ ბიჭმა ნორმალური პასუხი გაგცეს. თუმცა, მე ჩოხატაურელები მაინც ყველას მირჩევნია.
