მოშიმშილე პატიმრებმა ს.მ. და დ.ა. რამდენიმე დღის წინ ციხიდან საპროტესტო წერილი გამოაგზავნეს. ისინი №6 სასჯელაღსრულების დაწესებულების დირექტორს, დავით დოჩიაშვილს სხვა დაწესებულებაში ეტაპირების სანაცვლოდ თითო ადამიანზე 1000 დოლარის მოთხოვნაში ადანაშაულებენ. წერილში აღწერენ მათ მიმართ სადამსჯელო ღონისძიების სახით № 6 ციხიდან №7 ციხეში გადაყვანას და სპეცრაზმის მიერ ცემის ფაქტს. აღნიშნავენ, რომ №7 საპყრობილეს დირექტორს, შოთა ტრაპაიძეს ისინი არ უნდა მიეღო. რადგან მძიმედ არიან ავად და № 7 ციხეს არ გააჩნია სამედიცინო განყოფილება.
“გურია ნიუსი” მოშიმშილე პატიმრების წერილს უცვლელად გთავაზობთ.
“ვაპროტესტებთ შემდეგს, რომ 8.12.2013 წელს 10 დღის მოშიმშილე პატიმრები, რომლებიც გავდიოდით სად-ის №6 დაწესებულებაში სამედიცინო ნაწილში, სადაც შემოვიდა (დირექტორი დავით დოჩიაშვილი) თანმხლებ პირებთან ერთად, რომლებიც დარჩნენ საკნის კარებთან. საკნის სიგრძე დაახლოებით 10-11 მეტრია, ხოლო დოჩიაშვილი და მისი მოადგილე ჩამოჯდნენ ჩვენ საწოლზე საკნის მეორე ბოლოში და დოჩიაშვილმა შემოგვთავაზა, № 7-ში ეტაპირების სანაცვლოდ გადაგვეხადა 1000 დოლარი კაცზე, ჩვენ რა თქმა უნდა უარი ვუთხარით და მოვთხოვეთ მთავარი ექიმის საბუთის გარანტია, რომ ასეთ ავადმყოფებისთვის, თან 10 დღე ვშიმშილობდით, შეიძლებოდა თუ არა ეტაპირება. ამის თქმის შემდეგ დოჩიაშვილი ადგა, გავიდა და გვითხრა, ახლავე დავბრუნდებიო. ამის წასვლის შემდეგ შემოვარდა სპეცრაზმი. გადაგვიგრიხეს მოტეხვამდე ხელები, ზურგზე და ხელბორკილები ლამის მაჯების მოწყვეტამდე მოგვიჭირეს და ასე ცემა-ტყეპით წამოგვიყვანეს № 7 დაწესებულებაში ღამის 5 საათზე.
ჩვენ მიგვაჩნია, რომ № 6 დაწესების დირექტორს, ჩვენი № 6 სამედიცინო ნაწილიდან № 7-ში სადაც, სამედიცინო ნაწილი არ არსებობს, არ ჰქონდათ გადმოყვანის უფლება. სადაც ავადმყოფებისთვის და ჯანმრთელებისთვისაც ყოფნა წამების ტოლფასია. რაც შეეხება № 7 დაწესებულების დირექტორს, შოთა ტრაპაიძეს ჩვენი მიღების უფლება არ ჰქონდა. რადგან №7 დაწესებულებას არ აქვს სამედიცინო ნაწილი. ჩვენ კი ნაციონალების დროს ნაწამები პატიმრები ვართ, რაზეც საქმეა აღძრული. ჩვენ № 7 -ში მკურნალობა ვერ ჩაგვიტარეს, რადგან წამების დროს დაგვიმტვრიეს ხერხემლის მალები, გვაქვს ჰეპატიტი “C” “B” და “დელტა.” ასევე თავის მძიმე ტრამვები. დაავადებული გვაქვს თირკმლები, კუჭი და ა.შ.
ხოლო მე და ს. მ. № 6 დაწესებულებაში, მისმა დირექტორმა დამიკარგა პირადი ნივთები. არ გამომატანეს ჩემი ნივთები, რისი ღირებულება რამდენიმე ათასი ლარია. ასევე დამიკარგეს “ლარიოკის კარტა” და ორ კვირაზე მეტია საჭირო ნივთებს ვერ ვყიდულობ, ჩემი მოთხოვნაა დამიბრუნონ ჩემი ნივთები ან ამინაზღაურონ სასწრაფოდ დანაკარგი!
ჩვენ უკვე 23 დღე ვშიმშილობთ, ვსვამთ მარტო წყალს. ჩვენი სამართლიანი მოთხოვნაა გადაგვიყვანონ ციხის რესპუბლიკურ საავადმყოფოში ან ისეთ დაწესებულებაში, სადაც არის სამედიცინო ნაწილი.
თუ ჩვენი პროტესტი არ იქნება გათვალისწინებული, რადგან სამართლიანია გადავალთ მშრალ შიმშილზე. ხოლო სანამ ამ დაწესებულებაში ვიქნებით, მთავრობის მოწოდებულ „პაიოკს“ არ მივიღებთ. ჩვენი თხოვნაა დროზე მოახდინონ რეაგირება და დააკვირდით თარიღს როდის გიგზავნით წერილს და თქვენთან როდის მოვა. ასევე ვითხოვთ “კახა კოჟორიძესთან” შეხვედრას.
პატივისცემით ს.მ. და დ.ა. 23.12.2013 წელი “
წერილი სასჯელაღსრულების დაწესებულების № 7 საპყრობილეს დირექტორის, შოთა ტრაპაიძის; გენერალური ინსპექციის უფროსის, მირზა სუბელიანის; პარლამენტის ადამიანის უფლებათა დაცვის და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარის, ეკა ბესელიას, საქართველოს სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა მინისტრის, სოზარ სუბარის, ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარის, კახა კოჟორიძის, არასამთავრობო ორგანიზაცია “ყოფილი პატიმრები ადამიანის უფლებებისათვის” ხელმძღვანელის ნანა კაკაბაძის სახელზეა დაწერილი.
“გურია ნიუსი” დაინტერესდა, რა რეაგირება მოყვა მოშიმშილე პატიმრების საპროტესტო წერილს. გაირკვა, რომ ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე კახა კოჟორიძემ წერილის შესახებ უფლებადამცველი ნანა კაკაბაძისგან გაიგო.
“ჩვენთან წერილი მოვიდა თუ არა არ ვიცი. ნანა კაკაბაძემ მითხრა ამ წერილის შესახებ. ჩვენი ადვოკატი 8-ში შევა ციხეში. ადგილზე გაარკვევს რა მოხდა და ამის შემდეგ შემიძლია გავაკეთო კომენტარი.”
კითხვაზე, პატიმრები აცხადებენ, რომ №6 სასჯელაღსრულების დაწესებულების ხელმძღვანელი დავით დოჩიაშვილი №7 ციხეში ეტაპირებისთვის კაცზე 1000 დოლარს ითხოვდა. ასევე “შოთა ტრაპაიძეს, №7 დაწესებულების დირექტორს ჩვენი მიღების უფლება არ ჰქონდა, რადგან არ აქვს №7 დაწესებულებას სამედიცინო ნაწილი.”
სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა მინისტრის მოადგილე, არჩილ თალაკვაძემ გვითხრა:
“მე მგონი არასწორად გადმოგამისამართეს. მე მეხება პენიტენციალური ჯანდაცვის საკითხები და ამ კითხვებზე ნამდვილად ვერ გაგცემთ პასუხს. არ ვარ საქმის კურსში. თუ რამე გამოსაძიებელია, ეს ეხება საგამოძიებო დეპარტამენტს და გენერალურ ინსპექციას. გადაყვანა და გადმოყვანა ეხება სასჯელაღსრულების დეპარტამენტს.
მე, შემიძლია გითხრათ, რომ №7 დაწესებულებაში არის ამბულატორიული პუნქტი. ანუ ოჯახის ექიმი, ექთანი, მთავარი ექიმი და სამკურნალო საშუალებები ამბულატორიული პაციენტებისთვის. ამ წუთას იქ არ იმყოფება და ვერც იქნება არცერთი პატიმარი, რომელსაც საავადმყოფოში სჭირდება მოთავსება. “C” ჰეპატიტი აქვს პატიმრების დაახლოებით 25-30 პროცენტს. მაგრამ, ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ყველას ვისაც აქვს ჰეპატიტი უნდა იყოს სამედიცინო პუნქტში მოთავსებული. იქ არის სამედიცინო პუნქტი, როგორიც გათვალისწინებულია ციხის მინიმალური და ევროპის ციხის მინიმალური წესებით. ამბულატორიული პაციენტის მიღება ამ დაწესებულებას ჩვეულებრივად შეუძლია. ამაზე გადაწყვეტილებას იღებს ციხის ადმინისტრაცია და არა სამედიცინო სამსახური. პატიმრების გადაყვანა და გადმოყვანა ჩვენ არ გვეხება, თუ მას არ სჭირდება სპეციალიზებული სამედიცინო დახმარება.”
უფლებადამცველი ნანა კაკაბაძე ამბობს, რომ №7 ციხე არ აკმაყოფილებს საერთაშორისო სტანდარტებს და ევროსაბჭოს რეკომენდაციით იგი გაუქმდა. მისი აზრით წერილში პატიმრების მიერ მოყვანილი ფაქტი სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნებს შეიცავს. რაზეც პროკურატურამ მოკვლევა უნდა დაიწყოს.
“როდესაც პატიმრებმა გაიგეს ხარვეზების დამდგენი კომისიის შექმნა გადაიდო, გამოაცხადეს შიმშილობა. მათ მიერ გამოგზავნილ წერილში აღწერილია, როგორც სადამსჯელო ღონისძიება, როგორ უპირებდნენ №6 სასჯელაღსრულების დაწესებულებიდან №7 ციხეში გადაიყვანეს. რომელიც შინაგან საქმეთა სამინისტროს შენობის ქვევით სარდაფში მდებარეობს. იქ, ადამიანების ხანგრძლივი ვადით გაჩერება არ შეიძლება. თავისი პირობებით და მდებარეობით, იგი არ აკმაყოფილებს სასჯელაღსრულების დაწესებულებას. რაც მთავარია, მდებარეობს შინაგან საქმეთა სამინისტროს შენობაში. ეს შენობა შეიძლება გამოყენებული ყოფილიყო მხოლოდ წინასწარი დაკავების საკნად. ევროსაბჭოს რეკომენდაციით ეს დაწესებულება გაუქმდა.
როგორც სადამსჯელო ღონისძიება დაახლოებით 20-მდე მოშიმშილე პატიმარი, დახურული ტიპის ციხეში გადაიყვანეს. საუბარია ავადმყოფ პატიმრებზე, რომლებიც მკურნალობას სამედიცინო ბლოკში გადიოდნენ. თითქმის ყველა სასჯელაღსრულების დაწესებულებას აქვს სამედიცინო განყოფილება. №7 ციხე არის ერთადერთი დაწესებულება, სადაც არ არის სამედიცინო დაწესებულება. წერილის მიღების შემდეგ ვესაუბრე, სასჯელაღსრულების ჯანდაცვის დეპარტამენტის ხელმძღვანელს, სასჯელაღსრულების მინისტრის მოადგილეს, გიგა გიორგაძეს. ჩავთვალე, რომ სოზართან ამ ინფორმაციის მიწოდებას აზრი არ ჰქონდა. რადგან რამდენიმე თვის წინ მქონდა ინფორმაცია, რომ №7 ციხეში, პატიმარი გიგლემიანი იყო ნაცემი. საერთაშორისო კონფერენციაზე ერთად ვიყავით მინისტრი სუბარი და მე. ვთხოვე მოეცა ამ ფაქტის გადამოწმების საშუალება. რა თქმა უნდა გადამოწმების საშუალება არ მომცეს. მითხრეს პატიმარმა თვითდაზიანება მიიყენა. მე უთხარი: ჩემთვის ცნობილია, რომ ეს ადამიანი ციხის კორიდორში სცემეს და არა საკანში.
წერილი მეც მომივიდა და ზემოთ ჩამოთვლილი პირებსაც, თუმცა მე ვერ გეტყვით, რა რეაგირება მოყვა მათი მხრიდან. ამ წერილში მოყვანილი ფაქტებით ვაპირებ პროკურატურას მივმართო. იმედი მაქვს ქალბატონმა ეკა ბესელიამ უკვე მიმართა პროკურატურას, ხოლო სასჯელაღსრულების სამინისტრომ, ამ საკითხზე დაიწყო მოკვლევა. იმედია მოკვლევის შედეგები გახდება ცნობილი. რამდენად დამაჯერებელი იქნება შედეგი, ეს მეორე მხარეა.”
დაიწყო თუ არა სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა სამინისტროს გენერალურმა ინსპექციამ მოკვლევა მოშიმშილე პატიმრების წერილთან დაკავშირებით, “გურია ნიუსი” სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა სამინისტროს, საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამმართველოს უფროს, ირაკლი კორძაიას დაუკავშირდა.
“ვინაიდან, ამ წერილს ჰყავდა ბევრი ადრესატი, სასჯელაღსრულების სამინისტროს გენერალურმა ინსპექციამ ეს წერილი გადასცა სასჯელაღსრულების სამინისტროს მონიტორინგის სამმართველოს. მას შემდეგ, რაც მონიტორინგის სამმართველო გამოიკვლევს წერილში მოყვანილ ფაქტებს, იმის მიხედვით იქნება მიღებული გადაწყვეტილება,” _ განაცხადა კორძაიამ.
