ლალი ქინქლაძე საკუთარ თავს იმ ერთ რიგით ქალბატონად მიიჩნევს, ვისაც, მისივე აზრით, "ხელზე ყველაფერი უნდა ასდიოდეს " და ამით თავის გამოჩენას არ ცდილობდეს. ქარგვისა და ქსოვის ხელოვნებით ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მშობლიურ ნატანებში დაინტერესდა. შემდეგ უმაღლესი სასწავლებელი დაამთავრა, ხელსაქმესაც აგრძელებდა და ახლა, ორი შვილის დედას, გასული წლის შემოდგომაზე მიეცა შანსი, თურქეთში გამართულ "ყვავილების კონკურსში" მიეღო მონაწილეობა, თუმცა, პატარა ბარბარე და ნიკოლოზ ქავთარაძეები დედის კალთას დროებითაც ვერ მოაშორეს, მიუხედავად, მამის, გიორგის დიდი მცდელობისა.
_ გასულ შემოდგომაზე, თბილისში გამართულ "ყვავილების ფესტივალში" მივიღე მონაწილეობა. ჩემი ნაკეთობების გამოფენა საოცრებად არ მიმიჩნევია, რადგან იქ ძალიან ნიჭიერი თვითნასწავლი ოსტატები მონაწილეობდნენ. მოხდა ისე, რომ შემომთავაზეს თურქეთში ანალოგიურ ფესტივალში მონაწილეობის მიღება, სადაც ჩემი ნამუშევრები უნდა წარმედგინა. მეუღლე, გიორგი ქავთარაძე ძალიან ხელს მიწყობს, თუმცა, ბავშვები პატარები არიან და ვერაფრით დავითანხმეთ, რომ რამდენიმე დღით მამასთან და ბებია-ბაბუებთან დარჩენილიყვნენ, _ გვეუბნება ლალი ქინქლაძე, რომელსაც, საუბრის დროსაც, კაბის კალთაზე ისე ჰყავს ჩაფრენილი პატარა ნიკოლოზი, ალბათ, ჰგონია, რომ დედას სადღაც კიდევ ეპატიჟებიან.
ლალი ქინქლაძე ბისერებით საკუთარ დაინტერესებას, რაოდენ გასაკვირიც უნდა იყოს, ინტერნეტს უმადლის. ისე კი, მთავარ სტიმულად ბუნებას მიიჩნევს.
_ როცა მინდორში, ტყეში ან უბრალოდ ველურ ბუნებაში გავდივარ, რაღაცას, თუნდაც გამხმარ ან ჩამომპალ ტოტს, ფოთოლს, აბედა სოკოების ნარჩენებს რაღაც სხვა, მესამე თვალით ვხედავ და შინ მოვარბენინებ. მერე ვაკეთებ კომპოზიციას, ვათავსებ ან ლარნაკში, ან კედელზე, ან სულაც ქოთანში თუ პირდაპირ იატაკზე. შინაურებს ამაზე ხშირად ეცინებათ, თუმცა, მე საერთოდ არ მგვრის ღიმილს. ბისერებით ყვავილების ქარგვაც ბუნებამ შთამაგონა, უბრალოდ, ხელოვნების დასაუფლებლად ინტერნეტს მივმართე. რამდენად გამომივიდა, ეს დიდ მიღწევად არ მიმაჩნია, რადგან დაოსტატებას აწი ვაპირებ, ეს ნამუშევრები სასწაული არ არის, ამასთანავე ნაწილი ჩემს მიერ შექმნილი ნაკეთობებისა, თბილისში მაქვს დატოვებული, _ გვიამბობს და გვიჩვენებს ბისერებით ნაკეთ ყვავილებს. გამოთქვამს იმის სურვილსაც, რომ ყველა ახალგაზრდა ქალბატონი უნდა დაინტერესდეს ხელსაქმის ხელოვნებით. მიაჩნია, თუ გამოფენებს ვერ მოაწყობ და შედევრებს ვერ შექმნი, ეს სულ არ არის საჭირო. სამაგიეროდ საკუთარი ოჯახის ინტერიერს, ყველა ოთახს ისეთი გემოვნებით მორთავ საკუთარი ნამუშევრებით, გარემო აუცილებლად მიიღებს ორიგინალურ სახეს. მიიჩნევს, რომ ნიჭზე მეტად, ნებისყოფაა საჭირო, რადგან _ თუ შეგეშალა, დაგეზარა ან ერთი დეტალიც კი არაზუსტად დასვი და მიაფუჩეჩე, ნამუშევარი წახდება. შენი ნამუშევარი კი სულ შეგირდის ნაკეთობას არ უნდა ჰგავდეს, დახელოვნება უნდა ვცადოთ, _ ამბობს ბისერების ფერადი სამყაროს მესაიდუმლე.
კითხვაზე, თუ რა სახეობის ნივთების გაკეთებას აპირებს ან აპირებს თუ არა ხელსაქმის სხვა სახეობების პროფესიულ დაუფლებას, ამჯერად ქალბატონი ლალი მხოლოდ ბისერების საიდუმლოებაში ღრმად გარკვევას ფიქრობს და ამბობს, რომ ხატების მოქარგვა გადაწყვიტა:
_ ჩემს შვილებს წმიდანების _ ბარბარეს და ნიკოლოზის სახელი ჰქვიათ. მსურს, ამ წმიდანების ხატის მოქარგვა. განსაკუთრებით წმიდა ნიკოლოზის ხატის მოქარგვა მინდა. შემდეგ კი აუცილებლად შევწირავ ეკლესიას. თუმცა, ჯერ ბევრს ვმუშაობ საკუთარ პროფესიონალიზმზე, რომ ხატის საკადრისი ხელწერა მექნეს. როცა გავბედავ, რომ საკუთარ თავს ამის უფლება მივცე, დავიწყებ კიდეც ქსოვას, _ რიდით საუბრობს ქალბატონი ლალი და გვაჩვენებს, როგორც საკუთარ ნამუშევრებს, ასევე ურჩევს ყველას, ვისაც აინტერესებს, გახდეს ხალხური რეწვის ოსტატი, ნუ გადააგდებენ თუნდაც წვრილ მავთულს, ტყავისა და მაუდის ნაჭრების ნარჩენებს, დაშლილ მძივებს: _ ასევე, ბევრ საინტერესო რამეს მოვიძიებთ ბებია-ბაბუების სკივრებში. ყოველივე ეს უნდა მოვაგროვოთ და შრომისმოყვარეობასა და ნებისყოფასთან ნაზავი ფანტაზიით, არაერთ ლამაზ და შინაარსიან ნაკეთობას შევქმნით, _ გვირჩევს ის და გვიმხელს მიზანსაც, თუ კარგად გამომივიდა, ამ საქმიანობით, შესაძლოა, მცირე ბიზნესსაც მივყო ხელიო.
წარმატება ვუსურვოთ ნიჭიერ, ახლგაზრდა, ინტერესიან, ბეჯით ახალგაზრდა ქალბატონს, დედას, ვისი ხედვაც მხოლოდ მძივების ბრჭყვიალით არ შემოიფარგლება და ცდილობს, საკუთარ ნამუშევრებს საკრალური ღირებულებებისადმი პატივისცემის ელფერი დაჰკრავდეს.
