ოზურგეთის რაიონული სასამართლოს მოსამართლე მარინა კიკნაძემ, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედში მცხოვრები თენგიზ ყაზაიშვილის მიმართ გამამტყუნებელი განაჩენი გამოიტანა.
ყაზაიშვილს უკანონო ნადირობას ედავებოდნენ.
"2014 წლის 25 ნოემბერს გამოვლენილი იქნა უკანონო ნადირობის ფაქტი, რაც გამოიხატა მასზედ, რომ მოქალაქე თენგიზ ყაზაიშვილს ოზურგეთის რაიონის სოფ. შემოქმედის მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებულ ტყეში დაგებული ჰქონდა დათვის ხაფანგი ცხოველის დაჭერის მიზნით.
აღნიშნულის გამო გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ-ცენტრალური სამსახურის სწრაფი რეაგირების განყოფილების უფროსი სპეციალისტის, გრიგოლ კალანდაძის მიერ 2014 წლის 12 დეკემბერს, საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდდარღვევათა კოდექსის 239-ე-240-ე მუხლების მოთხოვნათა დაცვით, შედგენილ იქნა ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმი", _ წერია ოზურგეთის რაიონული სასამართლოს 2015 წლის თებერვლის დადგენილებაში.
თენგიზ ყაზაიშვილი არ ეთანხმება მოსამართლის გადაწყვეტილებას. მან უკვე მიმართა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს.
"ოზურგეთის რაიონულმა სასამართლომ, 2015 წლის 16 თებერვლის დადგენილებით, ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 86-ე მუხლის მე-15 ნაწილით მცნო სამართალდამრღვევად და ადმინისტრაციული სახდელის სახით განმისაზღვრა ჯარიმა 1000 ლარის ოდენობით.
სასამართლომ არასწორად მიიჩნია ის გარემოება, თითქოს, 2014 წლის 25 ნოემბერს გამოვლენილი იქნა უკანონო ნადირობის ფაქტი, რაც გამოიხატა იმაში, რომ ოზურგეთის რაიონის სოფელ შემოქმედის მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებულ ტყეში, მე, თენგიზ ყაზაიშვილს, დაგებული მქონდა დათვის ხაფანგი ცხოველის დაჭერის მიზნით",_ ამბობს ჩვენთან საუბრის დროს თენგიზ ყაზაიშვილი.
მისივე თქმით, ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 86-ე მუხლი მე-15 ნაწილის შემადგენლობის არსებობისთვის (ნადირობა იმ იარაღით, საშუალებით ან მეთოდით, რომლით ნადირობაც აკრძალულია) აუცილებელია, შესაბამისი მტკიცებულებებით დადასტურდეს უკანონო ნადირობის ფაქტი, რასაც მოცემულ შემთხვევაში ადგილი აქ ჰქონია.
"კერძოდ, სასამართლოს არ გაუთვალისწინებია შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებები:
დათვის ხაფანგი ატანილი იყო საკარმიდამო ნაკვეთში, მაგრამ ის არ იყო დაგებული. 2014 წლის 12 დეკემბერს შედგენილ ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმში არსებულ ჩემს ახსნა-განმარტებაშიც მითითებულია, რომ "სოფელ შემოქმედის მიმდებარე ტერიტორიაზე საკარმიდამო ნაკვეთში დათვის დაჭერის მიზნით ავიტანე დათვის ხაფანგი.
საკარმიდამო ნაკვეთში ხაფანგის ატანის ფაქტი კი არ მიუთითებს იმაზე, რომ დათვის ხაფანგი მომართული იყო ცხოველის დასაჭერად, ანუ არ ადასტურებს უკანონო ნადირობის ფაქტს. იმავე დღეს, 2014 წლის 12 დეკემბერს გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ ცენტრალური სამსახურის უფროსის სახელზე დაწერილ წერილობით ახსნა-განმარტებაშიც განვმარტავ, რომ "ბენო სურგულაძის საკარმიდამო ნაკვეთში ავიტანე მამაჩემის დატოვებული ხაფანგი… მაგრამ რომ გამერკვია, რამდენად მქონდა ამის უფლება, ხაფანგი არ დამიმუხტია. იმავე საღამოს ხაფანგი დაიკარგა.
ხაფანგი ჩემს მიერ ატანილი იყო ბიძაჩემის, ბენო სურგულაძის საკარმიდამო ნაკვეთში. სასამართლო დადგენილების 3.2. პუნქტში მითითებულია, რომ მოწმე ზვიად აბაშმაძის განმარტებით, მან ნადირის დასაჭერი ხაფანგი ნახა სურგულაძის ეზოში. გარემოსდაცვითი ზედამხვედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ ცენტრალური სამსახურის უფროსის სახელზე დაწერილ წერილობით ახსნა-განმარტებაში კი მოწმე ზვიად აბაშმაძე მიუთითებს, რომ "2014 წლის 26 ნოემბერს იმყოფებოდა სოფელ შემოქმედის სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე, სადაც ნახა დათვის ხაფანგი.
გარესმოდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ ცენტრალური სამსახურის უფროსის სახელზე დაწერილ წერილობით ახსნა-განმარტებაში მოწმე ნატო ნადირაძეც მიუთითებს, რომ ხაფანგი ნახა სოფელ შემოქმედის სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე. სოფელ შემოქმედის სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორია დიდი მანძილითაა დაშორებული ბენო სურგულაძის საკარმიდამო ნაკვეთიდან, სადაც რეალურად ხაფანგი იყო ატანილი, ამდენად, ხაფანგის მდებარეობასთან დაკავშირებული მოწმეების ჩვენება არ შეესაბამება რეალობას. ერთმანეთთან შეუსაბამოა თავად მოწმე ზვიად აბაშმაძის მიერ სასამართლოსთვის მოცემული განმარტება ხაფანგის სურგულაძის ეზოში პოვნასთან დაკავშირებით და გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ ცენტრალური სამსახურის უფროსისთვის მიცემული განმარტება ხაფანგის სოფელ შემოქმედის სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე მდებარეობასთან დაკავშირებით.
ხაფანგის აწყობილ (მომართულ) მდგომარეობაში არსებობაზე მიუთითებს მხოლოდ ზვიად აბაშმაძისა და ნატო ნადირიძის ჩვენებები. აღნიშნულთან დაკავშირებით განგიმარტავ შემდეგს: ხაფანგი, როდესაც ის აწყობილ მდგომარეობაშია, შეუმჩნეველია თვალისთვის, ის იფარება იმგვარად, რომ შეუძლებელია მისი დანახვა. ხაფანგის აწყობის მიზანიც სწორედ ეს არის, რომ ნადირმა ვერ შეამჩნიოს ის. ადამიანებისთვის კი იმ ადგილას, სადაც ხაფანგია აწყობილი იდგმება გამაფრთხილებელი ნიშანი.
რადგან ხაფანგი მოუმართავი იყო, შესაბამისად, ადგილზე არც გამაფრთხილებელი ნიშანი იყო. გამაფრთხილებელი ნიშნის არსებობაზე არც მოწმეთა ახსნა-განმარტებებშია მითითებული. ამდენად, განგიმარტავთ, რომ ზვიად აბაშმაძემ სწორედ იმიტომ შეძლო ხაფანგის პოვნა, რომ ის არ იყო მომართულ მდგომარეობაში. ეჭვს იწვევს ის გარემოებაც, თუ რატომ გახდა მათ მიერ ხაფანგის სახლში წაღება აუცილებელი. თუკი, როგორც ისინი ახსნა-განმარტებაში მიუთითებენ, ხაფანგი უკვე გააუვნებელყვეს ჯოხის მეშვეობით. მაშინ ის უკვე აღარ წარმოადგენდა საშიშროებას შინაური ცხოველებისთვისაც და სხვის კერძო საკუთრებაში ნაპოვნი სხვისი ნივთის სახლში წაღება რა აუცილებლობით იყო გამოწვეული, გაუგებარია. აქედან გამომდინარე, ვფიქრობ, იკვეთება აღნიშნული პირების ინტერესი, მითითებული ადგილიდან მოეშორებინათ ხაფანგი, რათა შემდგომში, ადგილზე დათვალიერებით შეუძლებელი გამხდარიყო იმ ფაქტის დადგენა, ხაფანგი მოუმართავ მდგომარეობაში იყო თუ აწყობილი.
ჩემ მიერ სამართალდარღვევის ჩაუდენლობის ფაქტს, ვფიქრობ, ადასტურებს ის გარემოებაც, რომ გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის თანამშრომელს საკუთარი ნებით მივეცი ახსნა-განმარტება ნაკვეთში ხაფანგის ჩემ მიერ ატანის თაობაზე. სამართალდარღვევის ჩადენის შემთხვევაში, ადვილად შეიძლებოდა, უარმეყო ხაფანგის ჩემი ოჯახის საკუთრებაში არსებობის ფაქტი. მაგრამ ახსნა-განმარტების მიცემის დროსაც და ახლაც დარწმუნებული ვარ, რომ საკუთარი ბიძის კერძო საკარმიდამო ნაკვეთში მოუმართავი ხაფანგის ატანით სამართალდარღვევა არ ჩამიდენია.
დღემდე პასუხგაუცემელი რჩება ჩემი მთავარი კითხვა _ რატომ დარეკა აბაშმაძემ ხაფანგის აღმოჩენიდან ორი დღის შემდეგ გარემოს დაცვის ინსპექცია და როგორ ამტკიცებს, რომ ეს ხაფანგი იყო აწყობილი?
მივიჩნევ, რომ მოწმეების ჩვენება არ არის ობიექტური და გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ-ცენტრალური სამსახურის სწრაფი რეაგირების განყოფილების თანამშრომლების მიერ დაწერილი აქტი, სადაც ბრმად ენდობიან აბაშმაძის და ნადირაძის ჩვენებებს. ასევე, ჩემთვის გაურკვეველია გარემოს გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის თანამშრომლების ქმედება, რატომ არ დაასწრო ხაფანგის ამოღების დროს თუნდაც აბაშმაძის რომელიმე მეზობელი ან თუნდაც მე", _ თქვა ყაზაიშვილმა.
"გურია ნიუსი" ყაზაიშვილის ერთ-ერთ სასამართლოს პროცესს დაესწრო, სადაც მოწმე ზვიად აბაშმაძე დაიკითხა.
აბაშმაძემ სასამართლო პროცესზე თქვა, რომ მან ხაფანგი ყაზაიშვილის ბიძის საკარმიდამო ნაკვეთში ნახა, ხოლო მის მიერ დაწერილ ჩვენებაში ნახსენები აქვს, რომ ხაფანგი სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე ნახა. მოსამართლე მარინა კიკნაძემ კი აბაშმაძეს მის მიერ დაწერილი ჩვენება შეახსენა.
"არა, ხაფანგი თენგიზ ყაზაიშვილის ბიძის ნაკვეთში ვნახე, მაშინ დაბნეული ვიყავი და ამიტომ აღვნიშნე სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორია", _ აღნიშნა აბაშმაძემ.
გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის დასავლეთ-ცენტრალური სამსახურის სწრაფი რეაგირების განყოფილების უფროსმა სპეციალისტებმა, ოთარ ბობოხიძემ და ალექსანდრე მიროდაძემ, 2014 წლის 27 ნოემბერს შეადგინეს აქტი, რომელშიც წერია:
"2014 წლის 27 ნოემბერს, სატელეფონო შეტყობინების საფუძველზე, გამოვცხადდით ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედში, სადაც გავესაუბრეთ და ახსნა-განმარტება ჩამოვართვით მოქალაქე ზვიად აბაშმაძეს და ნატო ნადირიძეს. ზვიად აბაშმაძის ახსნა-განმარტებიდან გაირკვა, რომ მან 2014 წლის 26 ნოემბერს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შემოქმედის სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორიაზე აღმოაჩინა ხელნაკეთი ხაფანგი. აღნიშნული აცნობა მოქალაქე ნატო ნადირაძეს და მათ ერთობლივად, იმის შიშით, რომ ხსენებული ხაფანგში არ გაბმულიყო შინაური ან გარეული ცხოველი, ხაფანგი გადაიტანეს ზვიად აბაშმაძის საკარმიდამო საცხოვრებელ ადგილას. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ჩვენ მიერ დათვალიერებული იქნა სასაფლაოს მიმდებარე ტერიტორია და, ასევე, დათვალიერებული იქნა ზვიად აბაშმაძის თანხმობით, მისი კუთვნილი საკარმიდამო ნაკვეთი. საიდანაც ამოღებული იქნა ხელნაკეთი ნადირის ხაფანგი".
