პირველი შთაბეჭდილება გუბაზეულის ხეობამ მოახდინა, საიდანაც შეუყვარდა ქვა, ბუნება, მცენარე. ჰობი კი, რომელსაც აგერ უკვე 17 წელია პროფესიონალურად უდგება, მისი საყვარელი საქმეა.
წარმოშობით ბერძენი, გურიაში გაზრდილი ოთარ ალექსანდრიდი ქვა-კენჭების სიყვარულზე, მის გამოყენებაზე და ორიგინალურ ნივთებზე, გვესაუბრა.
_ როგორ დაინტერესდით ამ საქმით?
_ 1949 წელს ჩემი ოჯახი გადაასახლეს ყაზახეთში. რეაბილიტაციის შემდეგ დავუბრუნდით ჩოხატაურის რაიონის სოფელ ხიდისთავში. გუბაზეულის ხეობა პირველად რომ ვნახე, შევიშალე! რა ბუნება, რა მდინარე, რა გარემო! სწორედ მაშინ დავინტერესდი კენჭებით. მოგვიანებით ბათუმში რომ გადავედი საცხოვრებლად ოჯახთან ერთად, უკვე ზღვის კენჭებს ვაგროვებდი, ვარჩევდი სილამაზისა და ფერის მიხედვით. დღეისთვის ორ ტონამდე ნაირ-ნაირი ზომის, ფორმის, ფერის ქვა მაქვს შეგროვებული. ერთი სიტყვით, სადაც წავაწყდებოდი, ყველგან ვაგროვებდი.
_ რამდენი ხანია, რაც ქვა-კენჭებისგან მსგავს ნივთებს აკეთებთ?
_ წარმოშობით ბერძენი ვარ. 1994 წლის აპრილში მე და ჩემმა მეუღლემ გადავწყვიტეთ საბერძნეთში ნათესავებთან წასვლა. ჩემი მეუღლე მალე დაბრუნდა საქართველოში, მე კი გადავწყვიტე, დროებით სამუშაოდ დარჩენა საბერძნეთში. არ მსიამოვნებდა ოჯახის გარეშე ასე შორს ყოფნა. არ ვიცი ამან, თუ სხვა რაიმე იყო მიზეზი, გადამაწყვეტინა საქართველოში დაბრუნება. დაბრუნების შემდეგ ძალიან ავად გავხდი _ ფილტვები მაწუხებდა. მკურნალობის შემდეგ, ჩემთვის მძიმე საქმე არ შეიძლებოდა. ტყუილად ყოფნა არ მიყვარს და თავისუფალ დროს, თავის შექცევის მიზნით, ჰობად გავიხადე საყვავილე ქოთნებისა და ვაზების კეთება. შევიმუშავე სპეციალური წებო ჩემივე რეცეპტით, რასაც ვიყენებ ნაკეთობების შესაქმნელად.
მუშაობის პროცესი ხანგრძლივი და შემოქმედებითია. შესარჩევია ქვები ზომებისა და ფერების მიხედვით. ნაკეთობებს ვამზადებ პლასტმასზე და თიხის ქოთნებზე. დავიწყებ ერთ ნივთზე მუშაობას _ მივაწებებ ერთ ან ორ რიგ შერჩეულ ქვებს. შემდეგ უნდა დაველოდო მათ გამაგრებას. შემდეგ ვაგრძელებ რამდენიმე რიგს. და ასე ვასრულებ ქვების მიწებებას. შემდეგ ძირის დასხმა და თავის შელამაზებაა საჭირო, მერე ლაქი და ა.შ. რაც მთავარია, ეს ყველაფერი მოითხოვს შესაბამის ფიქრსა და განსჯას.
_ იღებთ თუ არა შეკვეთით?
_ იმდენი შეკვეთა არ მქონია, სალაპარაკოდ ღირდეს _ სერიული შეკვეთები არ ყოფილა. ალბათ, იმიტომ, რომ სერიოზულად არავინ დაინტერესებულა.
_ გაქვთ თუ არა კომერციული გათვლა?
_ იყო პერიოდი, როცა ბათუმში, ტურისტები ინტერესდებოდნენ ჩემი ნაკეთობებით და ყიდულობდნენ. ამ საქმეში კომერციული გათვლა არ მქონია. თუმცა, მქონდა მცდელობა, რომ შევსულიყავი თბილისის მერთან, ახლად არჩეული იყო მაშინ. საჩუქრად გავუგზავნე ჩემი ნაკეთობა. მინდოდა, დამეინტერესებინა, ტერიტორიების კეთილმოწყობის დროს, იქნებ, ჩემი ნამუშევრები რაიმეში გამოეყენებინათ, მინდოდა აგრეთვე გადაცემაში “დასაქმდი და დაასაქმე” მიმეღო მონაწილეობა. დამირეკა მერის წარმომადგენელმა, გვარიც არ ვიცი, ვინ იყო, ვინაობა მკითხა. მე ავუხსენი, რომ ბათუმში ვცხოვრობდი. ისიც წამომცდა, რომ გულზე ნაოპერაციევი ვიყავი. როგორც კი ავადმყოფობას მოჰკრეს ყური, ალბათ, იფიქრეს ფინანსური დახმარება მინდოდა, რაზეც არც მიფიქრია. მერიის ცხელ ხაზზე დაკავშირებისას განმიმარტეს, რომ მხოლოდ თბილისელების განცხადებებს განიხილავდნენ.
_ გაგიჩუქებიათ თუ არა თქვენს მიერ გაკეთებული ნივთი?
_ ჩემს ნაკეთობებს, ძირითადად, სასაჩუქრე დატვირთვა აქვს. ძალიან ბევრი მაქვს გაჩუქებული ნათესავებზე და მეგობრებზე. ჩემი ორი შვილიშვილი პატრიარქის ნათლულია. ვიცი, რომ მის უწმინდესობას ძალიან უყვარს მცენარეები და დიდი სიყვარულით ვაჩუქე ერთი ქოთანი.
_ აპირებთ თუ არა გამოფენის მოწობას?
_ გამოფენას საკმაოდ ბევრი რამ სჭირდება. რამდენიმე მხატვართან ვიყავი, ვისთან ერთადაც შეიძლებოდა ერთობლივი გამოფენა გამეკეთებინა, მაგრამ ჯერ ვერ მოხერხდა. ვნახოთ, რა იქნება მომავალში.
