“არსებობს სრული სამართლებრივი საფუძველი, რომ სოფლის კრებები გააქტიურდნენ”

თვითმმართველობის კოდექსის თანახმად, დასახლებულ პუნქტებში საერთო კრებები უნდა შემდგარიყო, მაგრამ ამ ეტაპზე მხოლოდ დებულება შეიქმნა.

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე, დიმიტრი კვერღელიძე ამბობს, რომ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულომ 2 მარტს დასახლების საერთო კრების ტიპური დებულების დამტკიცების შესახებ, შესაბამისი დადგენილება უკვე მიიღო.

"ახლა უკვე არსებობს სრული სამართლებრივი საფუძველი, რომ უახლოეს მომავალში სოფლის კრებები გააქტიურდეს. ვფიქრობ, რომ მოქალაქეთა მონაწილეობის ამ ახალი ფორმის ამოქმედებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია პროცესის შედეგიანობა. მიზანი მხოლოდ მონაწილეობა კი არა, არამედ გაზიარებული პასუხისმგებლობაა. ამიტომაც მიმაჩნია, რომ 2017 წლის ბიუჯეტის შედგენასა და პრიორიტეტების დასახვაში, მოსახლეობის მაქსიმალური ჩართულობის უზრუნველსაყოფად, საერთო კრება, აღმასრულებელი რგოლისათვის იქნება ეფექტური ინსტრუმენტი.

აქვე დავძენ, არც ერთი სიახლე, თუნდაც ეს იყოს დუბლირება, რომელიც ხელს უწყობს მოსახლეობის ინტერესების გამოხატვას, მოქალაქეთა აქტიურობასა და ჩართულობას მუნიციპალიტეტის მართვის პროცესში, ვერ იქნება ზედმეტი. პირიქით, თვითმმართველობა, თავისი არსით გულისხმობს საზოგადოებრივი საქმეების გახორციელებას თავად საზოგადოების წევრების ჩართულობით, ჩვენ კი ამისათვის ყველა შესაძლო სერვისს ვიყენებთ და ვთვლი, რომ სწორედ ეს განგვასხვავებს წინა ხელისუფლებისაგან", _ თქვა ჩვენთან საუბრის დროს დიმიტრი კვერღელიძემ.

დებულება უკვე დაამტკიცეს ქალაქ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში და ახლა მოსახლეობის აქტიურობას ელოდებიან.

ქალაქ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მერიის პრესსამსახურში გვითხრეს, რომ კრების ჩატარების სურვილი მოსახლეობამ უნდა გამოთქვას.

"საქართველოს დემოკრატიული განვითარების კავშირის" აღმასრულებელი დირექტორის, ლევან ხინთიბიძის თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ დასახლების საერთო კრების ინსტიტუტი გამოჩნდა გასული წლის ივლისში, "ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ" საქართველოს ორგანულ კანონში შესაბამისი ცვლილებებისა და დამატებების შედეგად, საქართველოში აქამდე ჯერ არც ერთი დასახლების საერთო კრება არ დაფუძნებულა იმ ფორმით, რა ფორმითაც ზემოაღნიშნული საკანონმდებლო ნორმები ითხოვს:

"კანონის მიხედვით კი დასახლების საერთო კრების დაფუძნება დაკავშირებულია მთელ რიგ საორგანიზაციო, ტექნიკურ და ბიუროკრატიულ ბარიერებთან. ეს პროცესი ისე უბრალოდ არ ხდება და მანამ, სანამ ასეთი ინსტიტუციური წარმონაქმნის დაფუძნების პროცესი დაიწყება, მას აქვს მკაცრად განსაზღვრული თანმიმდევრობითი პროცედურული ნორმების დაცვის ვალდებულება. დავიწყოთ იქიდან რომ თავდაპირველად საერთო კრების მოწვევის ინიცირების უფლება აქვთ: ა) შესაბამის დასახლებაში (ანუ მუნიციპალიტეტის ტერიტორიულ ერთეულში) რეგისტრირებულ ამომრჩეველთა არანაკლებ 5%-ს; ბ) მუნიციპალიტეტის გამგებელს/მერს _ საკუთარი ინიციატივით ან მუნიციპალიტეტის საკრებულოს შუამდგომლობით;

იმ შემთხვევაში, თუ ხელისუფლება არ აქტიურობს დასახლების საერთო კრებების დაფუძნებისთვის, მაშინ პროცესები უნდა განვითარდეს შემდეგი თანმიმდევრობით:

1. კრების მოწვევის ინიცირებისთვის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიულ ერთეულში, არანაკლებ 3 ამომრჩევლის შემადგენლობით, უნდა შეიქმნას საინიციატივო ჯგუფი. საინიციატივო ჯგუფს მუნიციპალიტეტის გამგებელს/მერს უნდა წარუდგინოს განცხადება საერთო კრების მოწვევის შესახებ ინიციატივის რეგისტრაციის თაობაზე. განცხადებას თან უნდა ახლდეს საინიციატივო ჯგუფის წევრების პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ასლები და საერთო კრების დღის წესრიგი. საერთო კრების დღის წესრიგში შეტანილი საკითხები საინიციატივო ჯგუფმა კონკრეტულად უნდა ჩამოაყალიბოს.

2. საინიციატივო ჯგუფის შემადგენლობისა და საერთო კრების მოწვევის შესახებ ინიციატივა უნდა დაარეგისტრიროს მუნიციპალიტეტის გამგეობამ/მერიამ.

3. საინიციატივო ჯგუფის შემადგენლობისა და საერთო კრების მოწვევის შესახებ ინიციატივის რეგისტრაციის თაობაზე ინფორმაცია და საერთო კრების დღის წესრიგი ქვეყნდება ან/და საჯაროდ ცხადდება საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 56-ე და 57-ე მუხლების შესაბამისად, ან/და ქვეყნდება პროქტიულად. რაც ნიშნავს იმას, რომ ეს ინფორმაციები, ასევე, უნდა განთავსდეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალურ ვებგვერდზე.

ამის შემდეგ მოდის განხილვები ამ ინიციატივის რეგისტრაციის თაობაზე გამგეობაში/მერიაში და მხოლოდ ამ ბიუროკრატიული მექანიზმების წარმატებით (შესაძლოა, უარი ეთქვათ მათ ამ ინიციატივაზე თუ რომელიმე პროცედურა ზუსტად ისე არ გააკეთეს, რასაც კანონი პროტოკოლურად ითხოვს) დასრულების შემდეგ, საინიციატივო ჯგუფს უფლება ეძლევა, შეაგროვოს მის ტერიტორიულ ერთეულში მცხოვრებ ამომრჩეველთა არანაკლებ 5%-ის ხელმოწერა. იგი უნდა შეგროვდეს ინიციატივის რეგისტრაციიდან 1 თვის ფარგლებში. ხელმოწერების შეგროვების შემდეგ კი საინიციატივო ჯგუფი მუნიციპალიტეტის გამგებელს/მერს წარუდგენს განცხადებას საერთო კრების მოწვევის შესახებ, რომელსაც თან ერთვის ამომრჩეველთა არანაკლებ 5%-ის ოდენობის ხელმოწერები. მხოლოდ ამის შემდეგ ინიშნება დასახლების საერთო კრების თარიღი, რომელიც ცხადდება საჯაროდ თავისი დღის წესრიგით, ხოლო კრების ჩატარების დღეს კი:

1. საერთო კრება უფლებამოსილია, თუ მას ესწრება საერთო კრების წევრთა არანაკლებ 20%-ისა. აღსანიშნავია, რომ საერთო კრების წევრია მხოლოდ შესაბამის დასახლებაში რეგისტრირებული ამომრჩეველი. საერთო კრებაზე დამსწრე საერთო კრების წევრთა რეგისტრაციის ორგანიზებას უზრუნველყოფს საინიციატივო ჯგუფი ან/და მუნიციპალიტეტის გამგეობა/მერია. რეგისტრაციისას მიეთითება საერთო კრების წევრის სახელი, გვარი, დაბადების თარიღი (დღე, თვე, წელი), საქართველოს მოქალაქის პირადი ნომერი, რეგისტრაციის ადგილი და ხელმოწერა; 2. საერთო კრების საქმიანობას წარმართავს საინიციატივო ჯგუფის ის წევრი, რომლის ხელმოწერაც შესაბამის განცხადებაში პირველია მითითებული, ხოლო მისი არყოფნისას _ საინიციატივო ჯგუფის სხვა წევრი ან საინიციატივო ჯგუფის თანხმობით – მუნიციპალიტეტის გამგეობის/მერიის უფლებამოსილი მოხელე; 3. საერთო კრების ოქმის შედგენას უზრუნველყოფს საერთო კრების მდივანი; 4. საერთო კრება გადაწყვეტილებას იღებს საერთო კრებაზე დამსწრე საერთო კრების წევრთა ხმების უმრავლესობით. კენჭისყრა, როგორც წესი, ხელის აწევით იმართება; 5. საერთო კრებაზე დგება საერთო კრების ოქმი. საერთო კრების ოქმში მითითებული უნდა იქნეს საერთო კრების გამართვის თარიღი და ადგილი, ოქმის ნომერი, საერთო კრების მიერ განხილული საკითხი და მიღებული გადაწყვეტილება, საერთო კრებაზე დამსწრე საერთო კრების წევრთა რაოდენობა და, საჭიროების შემთხვევაში, სხვა ინფორმაცია.

ამ პროცედურულ ჩამონათვალში ყველა წვრილმანი დეტალი კიდევ არ არის აღწერილი, რაც კიდევ უფრო ტვირთავს მისი შესრულების ხარისხს და უშუალოდ მოითხოვს, რომ ამ პროცესში ჩართული იყოს კვალიფიციური ადამიანები. ზოგადად, ეს არის სენსიტიური საკითხი, რადგან საერთო კრების დაფუძნება და ფუნქციონირება ეს გახლავთ იმ ღირებულებათა ნაწილი, რომელზედაც, ფაქტობრივად, დამოკიდებულია სოფლის/ქალაქის უბნის მოსახლეობის თვითორგანიზების მექანიზმებისა და საკუთარ პრობლემებზე ზრუნვის ტრადიციების შექმნა", _ ამბობს ლევან ხინთიბიძე.

 მისივე თქმით, სწორედ ზემოაღნიშნული სირთულეების გამოა, რომ მისი დაფუძნების პროცესი ფერხდება და შესაბამისად, საზოგადოება ვერ იღებს იმ სიკეთეს, რაც ამ ინსტიტუტის ფუნქციონირებას შეუძლია მოუტანოს სამოქალაქო ინტერესებსა და საჭიროებებს.