“სოფლის მეურნეობაში სერიოზული ძვრები უნდა მოხდეს”

როგორი კალანდა გათენდა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შრომაში, როგორ ცხოვრობენ იქ და რას ამბობს იქაური რომან ცეცხლაძე.
_ ძალიან შეიცვალა ხალხი _ სამწუხაროდ, გაქრა ურთიერთთანადგომა, ურთიერთსიყვარული აღარ არის, მაგრამ ვხედავ, რომ სასიკეთო ძვრებია ჩვენს ქვეყანაში. მიძნელდება საუბარი, ბევრ ისეთ რამეს მოვესწარი, რასაც ვერ ვიფიქრებდი.
რას ვერ იფიქრებდა ბატონი რომანი, არ გაგვიმხილა, თუმცა, ჩვენს რამდენიმე შეკითხვას უპასუხა:
_ ახლახან სპეცოპერაცია ჩატარდა თქვენს სოფელში _ ლიკვიდირებულია აქაური ახალგაზრდა. რას იტყვით ამ ფაქტის შესახებ?
_ რა უნდა გითხრათ? მოხიბლული ვარ ამ საქმით,-მეთქი, ვერ გეტყვით. რაც მოხდა სოფელში, ძალიან ცუდია. ადრეც იყო ჩვენთან დანაშაულის ფაქტები და პოლიცია, ასე თუ ისე, აწესრიგებდა ამ ამბავს.
_ როგორ ცხოვრობს დღეს სოფელი _ რა უჭირს, რა ულხინს?
_ მე პროფესიით ჟურნალისტი ვარ, სოფლის გულშემატკივარი. სოფელს ეკონომიურად ძალიან უჭირს _ რაც სასიცოცხლო მნიშვნელობის ობიექტი იყო სოფელში, აღარ მუშაობს, ბევრი რამე გაუქმდა. თქვენ იცით, ალბათ, სოფელი შრომა ჩაის და ციტრუსის წარმოებით განთქმული იყო. აღარ არის ჩაის წარმოება, საერთოდ, შრომაში ჩაი აღარ იკრიფება. ციტრუსს ხალხი კიდევ საკუთარი ძალისხმევით, მონდომებით, წვალებით უკეთებს რეალიზაციას. ასე გაგვაქვს წუთისოფელი, დიდად დალხინებულები არ ვართ, მაგრამ რა უნდა ვქნათ, ისევ მომავალს უნდა დაველოდოთ. გამოუსწორებელი ოპტიმისტი ვარ და მომავლის იმედი მაინც მაქვს.
_ თქვენ, ალბათ, იცით, რომ გამგებლის მოადგილედ სოფლის მეურნეობის დარგში ახალი სპეციალისტი დაინიშნა, რომელიც ამბობს, რომ გლეხმა იშვიათი მომგებიანი ჯიშის სიმინდი უნდა დათესოს, სხვადასხვა მომგებიანი კულტურა უნდა გააშენოსო…
_ დღეს ქართველ გლეხს ამის ეკონომიკური შესაძლებლობა არ აქვს. ელემენტარულად, მოსახლეობა საყანე ფართობის დამუშავებას ვერ ახერხებს, მიუხედავად იმისა, რომ სთავაზობენ, მხოლოდ საწვავის საფასურად დაუხნავენ, თანაც ფული თხილის მოსავლის აღების უნდა გადაიხადონ. გლეხისთვის ეს უდიდესი ტრაგედიაა. რით უნდა იარსებოს, თავი რით გაიტანოს?! ალბათ, თქვენ არ იცით, სოფელ შრომას რა მოცულობის მიწა დარჩა დაუმუშავებელი უსახსრობის გამო. არ აქვს საწვავის, სასუქის ყიდვის და, საერთოდ, სასოფლო კულტურების მოვლის საშუალება, საამისო თანხა გლეხკაცს აღარ რჩება _ მას ხომ არსებობა სჭირდება. 
_ მაშინ რით ცხოვრობთ, როგორ არსებობთ?
_ შრომით და საოჯახო მეურნეობით, თუმცა, არც ამის წარმოებაა ადვილი.
_ ამბობთ, რომ ოპტიმისტი ხართ. რა გაძლევთ ოპტიმიზმის საფუძველს?
_ წლების მანძილზე ხელი მქონდა ჩაქნეული, მაგრამ ახლა რაღაც მაინც კეთდება _ ჩვენს სოფელში სპორტის მოედნები გაიხსნა, საჭიდაო დარბაზი ყოფილი ბიბლიოთეკის შენობაში გადმოიტანეს.
სოფლის მეურნეობაში დიდი ძვრები არის მოსახდენი. ვხედავ, რომ გზებიც კეთდება, სოფელ ნატანების ცენტრამდე ასფალტირებული გზა მოსულია უკვე, იმედი მაქვს, ჩვენამდეც მოვა. ერთი ვიცი, რომ გლეხკაცის ცხოვრება აუცილებლად უნდა შეიცვალოს,  ამას მთავრობაც ამბობს, საამისოდ კი პირობებია საჭირო. შეიძლება ვცდები და ისევ ძველებურად ვაზროვნებ, მაგრამ სხვა საშველს ჯერ ვერ ვხედავ. სოფლის მეურნეობის დარგები რომ ამუშავდება, სოფელი სულს მოითქვამს, ფეხზე დადგება და ქალაქსაც დაეხმარება. გამგებელმა შეხვედრაზე პირობა მოგვცა, რომ იზრუნებდა სოფლის განვითარებისთვის.
_ სოფელში რა არის აუცილებლად გასაკეთებელი?
_ რაც არის დაწყებული, ის დასრულდეს _ გზა; რაც დაგვპირდა, ის შეგვისრულოს გამგებელმა. სოფლის ცხოვრება რომ დაბრუნდეს, ბევრი რამეა გასაკეთეაბელი; შეიძლება, ერთდროულად არა, მაგრამ ნაწილ-ნაწილ მაინც უნდა მოაგვაროს ხელისუფლებამ პრობლემები. მომწონს ადგილობრივი ხელისუფლების პოზიცია _ უსმენს ხალხს, მის სატკივარს. ეს კარგია, მაგრამ საქმეც უნდა გაკეთდეს. დაგვპირდნენ, რომ ჩვენს მოსაზრებებსაც გაიზიარებენ. იმედი მაქვს, ეს დაპირება შესრულდება.