პროფესიით იურისტი რამაზ ლატარია არსად მუშაობდა. იგი დაბალი ზონის სოფლებში ერთ-ერთ ძლიერ მაცხოვრებლად ითვლება და შრომისმოყვარე ადამიანად ახასიათებენ. მას საკუთარი ბინაც აქვს ზუგდიდში, საკონსერვო ქარხნის დასახლებაში, მაგრამ ბოლო პერიოდში, საკუთარი სახლ-კარის მოვლით იყო დაკავებული. ბოლოს იგი სოფლიდან ორი თვით, 2012 წლის 27 თებერვლიდან _ 3 მარტამდე, მხოლოდ მაშინ გავიდა, როდესაც ნებაყოფილობითი სარეზერვო სამსახური გაიარა. ლატარიას ამისთვის, თავდაცვის ყოფილი მინისტრისგან ბაჩო ახალაიასაგან სერთიფიკატიც აქვს მიღებული.
სოფლის ადგილობრივი მცხოვრებლები ჩვენთან საუბარში გაოცებას ვერ მალავენ _ ადამიანი საკუთარ კარმიდამოში უგზოუკვლოდ დაიკარგა!
რამაზ ლატარიას მშობლებს და ოჯახის წევრებს არ აქვთ არანაირი ვერსია, სად უნდა გამქრალიყო იგი; ოჯახი ნაცნობ-მეგობრებს დაუკავშირდა, ყველა შესაძლო ადგილი გადაჩხრიკა _ ჭალადიდი, პალიასტომის ტბა, მუხური, მაგრამ, ამაოდ…
რამაზის სახლი მამისეული სახლიდან სულ რაღაც 70 მეტრშია. როგორც ლატარიების ოჯახში გვითხრეს, ერთ-ერთი რძლის შეუძლოდ ყოფნის გამო, მეორე რძალმა – ნანამ სახლში მიაკითხა და კარგა ხანს ძახილი ვერ გააგონა.
სავარაუდოდ, რამაზი საკუთარ გარაჟში უნდა ყოფილიყო, რომელსაც თავად აშენებდა; რძალს იქ რომ არ დახვდა, სახლშიც შეიხედა, მაგრამ ვერ იპოვა და უკან გამობრუნდა. უკან დაბრუნებულს, თხილნარიდან გამოსული მაზლი შეხვდა, რომელსაც, რატომღაც რძლის ძახილი არ გაუგია და ერთად წავიდნენ მამისეულ სახლში. რამაზმა ავადმყოფს მაჯისცემა გაუსინჯა და რადგანაც მამამ უთხრა, რომ რძალი საავადმყოფოში იყო წასაყვანი, საკუთარ სახლში ტანსაცმლის გამოსაცვლელად და მიკროავტობუსის გამოსაყვანად გადავიდა. სწორედ აქ ქრება მისი კვალი!
რეზო ლატარია შვილის გაუჩინარების დღეს “გურია ნიუსთან” ასე იხსენებს: “სახლიდან 7 კილომეტრის მოშორებით ფერმა გაქვს. იმ დილით ფერმიდან ავადმყოფი ბიძაშვილის მოსანახულებლად ჩამოვედი. ბიძაშვილის ეზოდან გამოსულმა დავინახე ჩემი შვილი რამაზი რომელსაც 2 ცხენი მოჰყავდა. ერთზე თითონ იჯდა, მეორე მუშა ცხენია და გვერდით მოჰყავდა. ის ცხენით წამოვიდა სახლში და მეც რამდენიმე წუთში შემოვედი ეზოში”.
რეზო ლატარიას ქალიშვილი წალენჯიხის რაიონში, სოფელ ლიაშია გათხოვილი, სამი ვაჟი კი სოფელში ერთმანეთის ახლოს ცხოვრობენ. რამაზსაც მამისეული სახლიდან, სულ რაღაც 70 მეტრის დაშორებით აქვს საკუთარი სახლი, თხილის პლანტაციით, ხეხილით და დიდი ეზოთი.
რეზო ლატარია: “სახლში მოსულს, რძალი დამხვდა ავად. გადავწყვიტეთ, საავადმყოფოში წაგვეყვანა. რადგან ერთ-ერთი ბიჭი _ სახლში არ იყო, რძალს ვუთხარი: რამაზი ახლა მოვიდა, დაუძახეთ და ის წაგვიყვანს საავადმყოფოში-მეთქი… რძალმა დაუძახა და მოვიდა რამაზი, მოიკითხა და როცა ვუთხარით, საავადმყოფოში იყო წასაყვანი, შეტრიალდა და ტანსაცმლის გამოსაცვლელად წავიდა… იმ წუთას ჩემი შვილი ლონდერიც მოვიდა; აღარ დაველოდეთ რამაზის მოსვლას, ჩავსვით რძალი მანქანაში და ისინი გაუშვით საავადმყოფოში…”
მამის თქმით, შვილი მალევე მოიკითხა, რადგან მისგან დაგვიანება გაუკვირდა: “მე დავრჩი, რამაზის ველოდებოდი. რამდენიმე წუთში რომ არ გამოჩნდა, მოვიკითხე. ჩემთან სახლში ბიძაშვილი, მისი მეუღლე და მათი შვილიშვილი იყვნენ. ბავშვი გავუშვი, რამაზი მოვიდეს, ველოდებით-მეთქი. ბავშვი მალევე მოვიდა და გვითხრა, რომ რამაზი ვერ იპოვა… გაოცებული დავრჩი, რადგან არ არსებობს სხვა რამეზე გადაეტანა ყურადღება – იცოდა, საავადმყოფოში მივდიოდით… ეს ყველაფერი, დაახლოებით, 20 წუთში მოხდა”.
რამაზის ეზოდან გაუჩინარების ამბავი მთელ სოფელს მოედო, ყველა ეძებდა, მაგრამ ვერსად იპოვეს: “მის სახლში შევედით, დავათვალიერეთ. ტანსაცმელი ხელუხლებელი ეკიდა. საშინაო ტანსაცმელი, რეზერვისტების მაისური აცვია…. ყველგან მოწინავე კაცი იყო. რეზერვში ორ-სამჯერ არის ნამყოფი, ჯარიც იყო და სერჟანტის წოდება აქვს. იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა…
ყველაფერი დავათვალიერეთ, ყველა კუთხე-კუნჭული… მოშორებით ტრაქტორისტები მუშაობდნენ, იქაც მივედით, მაგრამ ვერსად ვიპოვეთ… ეს საღამოს 5 საათზე მოხდა. მთელი სოფელი მეხმარებოდა. დილამდე ვეძებდით, მაგრამ ვერსად ვნახეთ. მაშველებიც გამოვიძახეთ. კარგად იმუშავეს, ამისთვის დიდი მადლობა მათ,” _ ამბობს რამაზის მამა.
ლატარიას გაუჩინარებასთან დაკავშირებით, სოფელში მრავალ ვერსიას ასახელებენ, მაგრამ ოჯახს არცერთის არ სჯერა: “ამბობენ, გონება აერიაო. არაფერიც… იგი არ იყო გონებაარეული. კარგად აზროვნებდა და საღ გონებაზეც იყო”…
როგორც გაირკვა, 13 მაისს, ძლიერ წვიმდა. ადგილობრივი მცხოვრებლები, ყველა, ვინც მას ეძებდა, მობილური ტელეფონით ურეკავდნენ, მესიჯებს წერდნენ, მაგრამ არავის პასუხობდა…
გვიან, რამაზის ტელეფონი გაითიშა. მათი ვარაუდით, თავსხმა წვიმის გამო, თითქმის ყველას ტელეფონი მწყობრიდან გამოვიდა.
სოფელ ორულში, ლატარიების ოჯახში, “გურია ნიუსს” რამაზის და _ ნანა ლატარია დახვდა, რომელიც ამბობს: “ჩემი ძმის ტელეფონზე, ალბათ, 2000-ზე მეტი ზარი მაინც შევიდა; პერიოდულად გადიოდა ზარი, შემდეგ ითიშებოდა. მამაჩემმა ბიძაშვილის ბავშვი რომ გაუშვა მოსაკითხად, პირველი ზარი ბავშვმა გაუშვა. ამის შემდეგ ვინ აღარ რეკავდა… ზარი საღამოს 3 საათამდე გადიოდა, შემდეგ ტელეფონი გაითიშა. დილით, 14 მაისს, სადღაც 10 საათისთვის ისევ ჩაირთო, საღამოს ისევ გაითიშა. 15 მაისს ისევ გავიდა ზარი ანუ ტელეფონი პერიოდულად ირთვებოდა და ითიშებოდა.”
ქალბატონი ნანას თქმით, ოჯახს სატელეფონო ანძების ინფორმაციაც აქვთ, რომელიც სამართალდამცავებისგან გაიგეს: “გვითხრეს, წვიმების გამო ანძები ცუდად მუშაობდა, თურმე… 14 მაისს ჩემი ძმის ნომერი ანაკლიის ანძამ დააფიქსირა, 15 მაისს – საკონსერვო ქარხნის დასახლების ანძამ. ასე გვითხრეს, სამმართველოში… თან, მამაჩემს და მეორე ძმას ჰკითხეს, საკონსერვოს ტერიტორიაზე თუ გყავთ ვინმეო. ჩემს ორ ძმას იქ აქვთ ბინები. პოლიციასთან ერთად მივიდნენ საკონსერვოს ბინებში, მაგრამ იქ არავინ დახვდათ.
ჩვენ სიცოცხლის ნაპერწკალს და იმედს გვიტოვებს გაუჩინარების შემდეგ ჩემი ძმის ტელეფონზე ანძის მიერ სამი დღის მანძილზე დაფიქსირებული ზარები. ე.ი ან თვითონ იყო ან ვიღაცას ჰქონდა ტელეფონი.
10 მაისიდან 13 მაისის ჩათვლით, დეტალური ინფორმაცია გამოითხოვეს. გვითხრეს, 13 მაისის შემდეგ რამაზის საუბარი არავისთან არ ჰქონიაო. მარტო ზარი გადიოდა. საკონსერვოს ანძა გახსნა “სმს”-მა. ორი “სმს” შემოვიდა მის ტელეფონის ნომერზე. შემდეგ გვითხრეს, ურთის მიმდებარე ტერიტორიაზეც დაფიქსირდაო… ეს პოლიციამ გვითხრა”.
საკუთარი ძმის გაუჩინარების ამბავი ნანა ლატარიამ პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილამდეც მიიტანა: “24 ივლისს, ჩემს სოფელში – ლიაში, წალენჯიხის რაიონში პრეზიდენტი იყო მოსული. პირადად გადავეცი წერილი, სიტყვიერადაც ვუთხარი, თხოვნით მივმართე, დაკარგული ძმის ძებნაში დამხმარებოდა. მითხარა, წერილობით დამიტოვეთ, ქალბატონო და რეაგირების გარეშე არ დავტოვებო…
ორი დღე და ღამე ღმერთს ვევედრებოდი, ეს ნაბიჯი ყოფილიყო ჩემი რამაზის დასახმარებლად… მწამს და მჯერა, ჩვენი პრეზიდენტი დაგვეხმარება,” – ამბობს ნანა ლატარია.
“გურია ნიუსის” საშუალებით, ნანა ლატარია კიდევ ერთხელ სთხოვს საქართველოს პრეზიდენტს დახმარებას: “თქვენი გაზეთის საშუალებით მინდა მივმართო პრეზიდენტს, ჩემი მოხუცი მშობლების და მთელი სოფლის სახელით მინდა ვთხოვო, დაგვეხმაროს ჩემი ძმის პოვნაში. რამაზის საქმის ძიება დაიწყო თავიდან, გადაკვალიფიცირდა. მინდა ვთხოვო სწრაფად მოხდეს ამ საქმის გამოძიება. დარწმუნებული ვარ, რეაგირების გარეშე არ დატოვებს… გამწარებულ ოჯახს დაუბრუნებს თავის შვილს. ჩვენი პოლიცია იმ დონეზეა განვითარებული, რომ მჯერა მისი პოვნა არ გაუჭირდებათ”.
ნანა ლატარიას ძმის გაუჩინარებასთან დაკავშირებით გავრცელებული არცერთი ვერსიის არ სჯერა და ამბობს: “ჩემი ძმა იყო სრულად ჯანმრთელი, გონიერი ადამიანი… დავუშვათ, თავი მოიკლა, მაგრამ, სად, ქვეყნის დასალიერში?! ასეთი რამე ხდება სახლში, ან ეზოში… 20 კილომეტრის რადიუსში ტერიტორია არ არის დარჩენილი, სადაც არ ეძებდა მთელი სოფელი, სანათესავო…
დავუშვათ ოჯახიდან წავიდა… რა მოტივით?! არანაირი პრობლემა და ვალი არ ჰქონდა, სუფთა, პატიოსანი ადამიანია. რა მოტივით უნდა გადაკარგულიყო, ყველაფრისთვის ხაზი გადაესვა?!… საკუთარი სახლი კი არა, ყველა ხის ძირი უყვარდა. ვერაფრით დავიჯერებ, რომ თავის სახლს ასე დატოვებდა და მოხუც მშობლებს ასე გაამწარებდა.”
ნანა ლატარია ითხოვს, გამოძიებამ დაადგინოს, იყო თუ არა მის ძმასთან ვინმე თხილნარში: ” დასადგენია, რა მოხდა იქ… გარაჟს აშენებდა, მაგრამ აი იმ წუთას, ჩემი რძალი რომ მივიდა დასაძახებლად, სამუშაო მიტოვებული ჰქონდა, სახლში არ იყო. მხოლოდ მერე, ხუთი წუთის შემდეგ გამოეძახა და თხილნარიდან გამოვიდა რამაზი. როცა გაიგო ჩვენი რძალი იყო ცუდად, წამოვიდა, პულსი გაუსინჯა… გონებაარეული ადამიანი მიხვდება ვინმეს მაჯისცემა გაუსინჯოს?! მე ისევ მეეჭვება, რა ხდებოდა თხილნარში… იქნება ვინმეს შეხვდა თხილნარში ან ვინმეს ტელეფონით ესაუბრა?! იქნება იქ ხდებოდა რაღაც?!. სწორედ ამის გარკვევას ვითხოვთ…”
რამაზ ლატარია
რამაზ ლატარის სახლი
გარაჟი
სერთიფიკატი, რომელიც მიენიჭა რამაზ ლატარიას სარეზერვო შეკრების გავლის შემდეგ
