უსახლკარო, უშუქო, მწყურვალი და მშიერი მცხოვრებლები ერთმანეთს ასწრებენ გასაჭირზე ლაპარაკს:
“ლაზიკას აშენებდა ჩვენი პრეზიდენტი?! აქაურობას შეხედეთ, ჩვენ შეგვხედეთ, რატომ არ ვითვლებით ადამიანებად? ღამით სანთელს ვანთებთ, პური რომ დავინახოთ. ადგილობრივი არჩევნების წინ ჭა ამოიღეს, მაგრამ ორ თვეში ჩაიქცა და ახლა გაუქმებულია. რომელი ერთი გითხრათ? იქნებ, იცით, მონაზე უარეს ადამიანს რა ჰქვია? აი, ის ვართ ჩვენ! ცხრა მთას იქით წავალთ, ოღონდ სამუშაო იყოს,” _ ხელის ჩაქნევით საუბრობენ ჯურღმულად ქცეული კორპუსების მკვიდრნი.
დაბა ნასაკირალის მეხუთე მიკრორაიონი ქალაქ ოზურგეთის ცენტრიდან 2 კილომეტრით არის დაშორებული. მიუხედავად ქვეყანაში არსებული მძიმე სოციალური ფონისა, აქ მცხოვრებთა ყოფა მხოლოდ ფილმებში ნანახს ჰგავს _ ჯერ კიდევ ზეზეულად მდგარი საცხოვრებელი კორპუსების მობინადრეებს, ზემოდან ჭერი ენგრევათ და დაბლა იატაკი ეშლებათ.
როგორც ახალგაზრდა დედა შუშანა აბუსერიძე ყვება, მას, 5 შვილთან ერთად, ორ საწოლზე სძინავს ოთახში, სადაც სინესტის აუტანელი სუნია: _ სულ 150 ლარის ამარა ვართ. ეს თანხა ეძლევათ ბავშვებს დახმარების სახით. ჩემს მეუღლეს თავის ქრონიკული ტკივილი აქვს. შეგიძლიათ, სადმე სამუშაო მომაძებნინოთ? მიწა მაინც გვქონდეს, რაღაცას მოვიწევდით. ვართ ამ ჩამონგრეულ ოთახში, ბავშვებს პირში უცვივათ გაჯის ნაფლეთები, _ ამბობს ქალბატონი შუშანა.
_ ძალიან გთხოვთ, მიიტანეთ ჩვენი გასაჭირის ამბავი ხელისუფლებამდე, გააგებინეთ, რა დღეში ვართ. ინგრევა ბინა, აქ ცხოვრობს 10 ოჯახი და ამათგან 8 სოციალურად დაუცველია. სახლი ავარიულ მდგომარეობაშია ამდენი წლის განმავლობაში და კაცი არაა ჩვენი პატრონი. გვაწვიმს თავზე, ბავშვები არიან ცოდო, ადამიანის სისხლი ხომ აქვთ, დაგვეხმარონ! ახლანდელი სტიქიის დროს, ქარმა მთლად გადააძრო სახურავი ბინას და ყოველდღე შიშის ქვეშ ვართ. მთლად არ ჩამოგვენგრეს თავზე და შიგნით არ მოვიჭეჭყოთ. მერე რას იზამს ხელისუფლება?
_ ტელევიზიით აცხადებენ, ერთი წლის ბავშვი მოკვდა შიმშილითო და შეძრულია ყველაფერი, ეს ბინა რომ ჩამოინგრეს და მსხვერპლი იყოს, მერე სად მიდის ადგილობრივი ხელისუფლება? რა პასუხს გასცემს პრემიერ-მინისტრს? არ ვიცოდით ამის შესახებო? გადაგვიხურონ სახლი, ისეც გადახდილი იყო და ახლა მთლად თავღიაა, _ ამბობენ აქ მცხოვრებლები.
ზაურ გიორგაძე: _ დაგვეხმარეთ! თუ ჩვენ არ მოგვაქცევენ ყურადღებას, აქ მცირეწლოვანი ბავშვები და მოხუცები ცხოვრობენ. ბინის კედლები სულ დახეთქილია, ჩვენი თხოვნაა, ეს ბინა გადაგვიხურონ.
შუშანა აბუსერიძე: _ წელებზე ფეხს ვიდგამ, რომ ბავშვები გამოვკვებო, 1 წლის ბავშვი რომ დაიღუპა შიმშილით, მე ჩემი შვილების გულისთვის ყველაფერს ვაკეთებ, მაგრამ როცა თავზე გაწვიმს, გენგრევა სახურავი და ვხედავ, რომ შეიძლება, ამით დამეღუპოს ვინმე, ვისი ბრალი იქნება? დახმარება წამლის ფულში არ გვყოფნის მარტო.
ნოდარ გორგაძე: _ გაჭირვებულები ვართ. ხელვაჩაურში რომ ადამიანს ბავშვი შიმშილით მოუკვდა, ამ დედას არ უკვდება ხუთი ბავშვი? წვალობს რაღაცას და ცოცხალი ბავშვები რომ მოყვნენ ამ ბინის ნანგრევქვეშ, მერე სად მიდიან? ჩვენ ყველანი ვეხმარებით ამ მრავალშვილიან ოჯახს, გათბობითაც და საჭმლითაც. შეშას ხელით ვათრევთ.
ოზურგეთის გამგებელს, ორშაბათის გარდა, მიღება არ აქვს. ვერ მივაღწიეთ იქამდე. ორშაბათს იმხელა რიგია, რომ ვერ შევდივართ.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობის შემსრულებელი კოტე შარაძენიძე “გურია ნიუსთან” ამბობს, რომ ამ პრობლემას აუცილებლად გადაჭრის:
_ მე გპირდებით და თქვენი გაზეთის საშუალებით ვუპასუხებ მათ, ვინც თქვენ მოგმართათ დასახმარებლად _ აუცილებლად ყველანაირ ზომას მივიღებთ, რომ მათ ეს დახმარება გავუწიოთ. თუმცა, ყველაფერი უცებ არ გაკეთდება _ დროა საჭირო, აუცილებლად დავეხმარებით. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტს დახმარება გაუწია მთავრობამ, ბატონი კახი კალაძის და დავით ნარმანიას ხელმძღვანელობით, ამ მინისტრების უშუალო ჩართულობით, ჩვენ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში ყველა გაჭირვებულის დახმარება შეგვეძლება, ვინც სტიქიამ დააზარალა.
_ როდის დაიწყება კონკრეტულად დახმარებების პროცესი?
_ ფაქტობრივად, დაწყებულია, მაგრამ ერთბაშად არ იქნება. გასაგებია ამ ადამიანთა გაჭირვების შესახებ და აუცილებლად დავეხმარებით.
