ადგილობრივმა მაღალი თანამდებობების პირებმა, სავარაუდოდ, ზემოდან მიღებული დავალებით, ძეგლი გასული წლის შემოდგომაზე ისე აიღეს და გადააგდეს, საზოგადოების აზრით არც დაინტერესებულან. როგორც მაშინ ამბობდნენ, ძეგლი მიუღებელი პოლიციის ახალი შენობის “ფონზე” მიიჩნიეს.
ამ ადგილას ახლა პატარა სკვერია მოწყობილი, სადაც ავტობუსების მომლოდინე მგზავრები ისვენებენ. პრაქტიკული თვალსაზრისით, ძველ პარკს, რომელშიც აჯანყებული გურული მარადიული დაუმორჩილებლობისკენ მოუწოდებდა ხალხს, ხოლო ჩამოსაჯდომი სკამი სანატრელი იყო, ახალი ჯობია. ამას რიგითი მოქალაქეებიც ეთანხმებიან.
რაც შეეხება ლანჩხუთის სიმბოლოს, იგი ახლა რკინიგზის ვაგზალთან ახლოს, ძველი ბაზრის წინ აგდია და არავინ იცის მომავალში რა ელის. ლანჩხუთის გამგეობის სამსახურმა იზრუნა და ირგვლივ თუნუქის ღობე შემოავლო, მაგრამ ეს სრულიადაც ვერ იცავს ძეგლს გარემოს ზე¬მოქმედებისგან.
ლანჩხუთის გამგეობის პრესსამსახურის უფროსის ეთერ ჭყონიას ინფორმაციით, წინა ხელისუფლება აპირებდა ძეგლისთვის ახალი ადგილი მიეჩინა, მაგრამ ამ დროისთვის ეს პროცესი შეჩერებულია. პრესცენტრის ხელმძღვანელმა არც ის იცის, როდის გეგმავენ “აჯანყებული გურულის” ძეგლისთვის ახალი სიცოცხლის მინიჭებას.
კოალიცია “ქართული ოცნების” შტაბში ამ საკითხის ირგვლივ არაერთგვაროვანი დამოკიდებულებაა. მაგალითად, ისტორიკოსს ვახტანგ ზენაიშვილს მიაჩნია, რომ ეს ძეგლი არ არის ხელოვნების ნიმუში. მისი ბედით კი საზო¬გადოებაზე მეტად, ავტორი გოგი ოჩიაური უნდა ინტერესდებოდეს.
“ეს ჩემი სუბიექტური აზრია. არ ვიცი, რას ფიქრობენ კოალიციის სხვა წევრები, მე კი მიმაჩნია, რომ იმ ადგილს, სადაც ადრე ეს უვარგისი ქანდაკება იდგა, ახლანდელი პარკი ჯობია. ცოტა წარმოუდგენელია, როგორ შექმნა ოჩიაურის ფსიქოლოგიის პატრონმა ხელოვანმა აჯანყებულისა და მებრძოლის სახე. აზრი ძეგლის ხელახალი აღდგენის შესახებ, ამ საქმის სპეციალისტებს, მხატვრებსა და მოქანდაკეებს უნდა ვკითხოთ,” _ მიიჩნევს ვახტანგ ზენაიშვილი.
არქიტექტორი სოსო ბოლქვაძე მიიჩნევს, რომ ძეგლის აღება შეცდომა იყო: “იმ სივრცეში კარგად ჯდებოდა, სადაც იდგა. ახლა, როცა იმ ადგილას გავივლი, თვალშიც მაკლია და სივრცეც ცარიელი ჩანს. სააკაშვილის მთავრობასთან განსხვავებით, კომუნისტები ასეთ საკითხებს სპეციალისტებთან ათანხმებდნენ. ჩვენ სისტემატურად მოგვმართავდნენ ადამიანთა სხვადასხვა ჯგუფები და ძეგლის აღდგენას ითხოვდნენ. ჩემი აზრით, უნდა მოხდეს რეკონსტრუქცია, იმიტომ, რომ ბევრი ლანჩხუთელისთვის ეს ძეგლი გარკვეულ სიმბოლოდ იქცა.
მრავალგზის მცდელობის მიუხედავად, ვერ გავარკვიე ვინ მიიღო აღების გადაწყვეტილება. ალბათ ლანჩხუთის გამგეობაში უნდა ინახებოდეს რამე განკარგულება, რომლის მიხედვითაც მოხდა ძეგლის დემონტაჟი. ეს ყველაფერი ხომ ფული დაჯდა?! ძეგლის ლანჩხუთში დადგმისა და პიედესტალის ავტორი იყო არქიტექტორი ზაურ ორაგველიძე. ამ ძეგლში თავის დროზე, ალბათ, გოგი ოჩიაურს გარკვეული თანხა გადაუხადეს. ასევე თანხა დაჯდებოდა ძეგლის გადატანის და პიედესტალის მონგრევის სამუშაოები. მაინტერესებს, ვინ გადაიხადა ეს თანხები. თუ არ არის ასეთი განკარგულება, ე.ი ვიღაცის ერთპიროვნულ სურვილს შესწირვია ეს ძეგლი. უნდა გავიგოთ საზოგადოების აზრი. თუ ლანჩხუთელების სურვილიც იქნება, ვფიქრობ, რომ უნდა აღდგეს.”
მონუმენტი საკმაოდ დიდია, ლანჩხუთის ცენტრში კი თითქმის აღარ დარჩა თავისუფალი სივრცე. იმ შემთხვევაში, თუ კი გადაწყდება ძეგლის აღდგენა, სპეციალისტებისთვის კიდევ ერთი თავსატეხი გაჩნდება _ სად შეიძლება განთავსდეს მასიური მონუმენტი ისე, რომ ორგანულად ჩაჯდეს ქა¬ლაქის იერსახეში.
აქ იდგა “აჯანყებული გურულის” ძეგლი…
…ახლა კი მოუჩინეს ბინა…
…და ასეა წამოწოლილი “ნაციონალურ” საკანში
