ნაილი მარგველანი, წარმოშობით სვანი ქალბატონი, გურიაში ცხოვრობს და ქართული საკმაზ-სანელებლების უპირატეს ერთეულად "ბებიას მარილს" ანუ სვანურ მარილს მიიჩნევს. როგორც თვითონ ამბობს, სვანეთში ხშირად დადის და იქედან ჩამოაქვს იშვიათი სანელებელი _ "გიცრული", რომლის გარეშეც, მისი თქმით, სვანური მარილის დამზადება სვანეთისთვის სახელის წახდენაა.
_ ძირითადად ფალსიფიცირებულ მარილს ჰყიდიან სვანურის სახელით. აბა, მიმოიხედეთ, რამდენი ვინმე დაატარებს მარილით სავსე ვედროს. ან მარკეტებში შედით, ბაზარში ნახეთ. გინდა თუ არა სვანურიაო, გაიძახიან. არადა, სვანური მარილი გიცრულის გარეშე არაფერია. ეს მცენარე მხოლოდ სვანეთში მოდის. ის მარილთან ერთად უნდა დავნაყოთ. მასთან ერთად ცოტა ნიორი, ხმელი ქინძი, გამხმარი, დაფშვნილი ზაფრანი, წითელი წიწაკა, უცხო სუნელი. ნამდვილი "ბებიას მარილი" მშრალი, ნათელი ფერის უნდა იყოს. ზედმეტი ნიორი სველს ხდის, გემოც იკარგება. გიცრულზე იმასაც ამბობენ და წერენ, ძირააო, მაგრამ არაა _ ჰგავს მხოლოდ. ზამთრისთვის შესანახ ყველანაირ კერძს რომ ათას რაღაცას უშვებიან, ხახვის შემდეგ მხოლოდ სვანურ მარილს ვუმატებ ყველაფერს. აბა, სცადეთ, ოღონდ ნაღდი "ბებიას მარილით". სულ სხვა არომატი ექნება ყველა კერძს. რაც შეეხება თვითონ გიცრულს, გურიაშიც ჩამოვიტანე, დავრგე, ვეცადე, გამეხარებინა, მაგრამ ისე, როგორც სვანეთში იზრდება, აქ წელი ვერ გამართა. ამიტომ, ისევ იქედან ჩამოტანას ვამჯობინებ, რომ ჩემ დამზადებულ მარილს სახელი არ გაუფუჭდეს, _ გვეუბნება ქალბატონი ნაილი და გვირჩევს, მარილი რომ მარილია, ცუდისა და კარგის გარჩევა ამ საქმეშიც საჭიროა _ ხომ ხედავთ, ფალსიფიკაციამ მარილიც კი დაღუპაო.
