ჩოხატაურის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის სამრევლო სკოლის ეზოში, ტაძრის კარებთან, პატარა შენობა დგას. ამ შენობას, ყოველ მეორე დღეს, 80 ადამიანი აკითხავს _ სახლში თითი პური უფასოდ მიაქვთ. მათი ცხოვრებისეული ისტორიები განსხვავებულია თუმცა, ყველას ერთი რამ აერთიანებთ _ უკიდურესი სიღარიბე.
რაინდი გოგოლაძე ოთხმოც წელსაა მიღწეული. დაახლოებით ორ კილომეტრს ყოველ დღე ერთი პურისთვის გადის:
_ რა ვქნა, მშია და მიმაქვს! სახლში მძიმე ავადმყოფი მეუღლე მყავს. ჩვენი შემოსავალი მხოლოდ პენსიაა, რომლის 80 პროცენტი წამლის ფულად არ გვყოფნის, _ ცრემლების გარეშე საუბარი უჭირს ბატონ რაინდის.
ამბობს, რომ მისი და მისი მეუღლის ძირითადი საკვები მხოლოდ პური და ჩაია:
_ ხანდახან, პენსიიდან თუ რამდენიმე თეთრი დაგვრჩა, კარტოფილს, მაკარონს ვყიდულობ, _ თავისი ყოველდღიურობის შესახებ გვიყვება რესპონდენტი და დასძენს, რომ ყველი და კარაქი, წლებია, თვალით არ უნახავს:
_ ყველი ან კარაქი რომ ვჭამო, ალბათ, ცუდად გავხდები, მაწყენს, _ ცდილობს იუმორით მოგვითხროს თავისი გასაჭირი.
ნარგიზ ჩხაიძე დასუფთავების სამსახურში მუშაობს. ე. წ. სპორტკომპლექსში დროებით შესახლებულ უსახლკარო მარტოხელა დედას სოციალური დახმარებაც აქვს, თუმცა, თავის გატანა მაინც უჭირს:
_ სახლი მე არ მაქვს და კარი. ჩემს შვილებს ყოველ ღამე თავზე აწვიმს. ახლა ზამთარია და არ ვიცი, როგორ უნდა გადავიტანოთ. ფანჯრებზე ცელოფნები მაქვს აკრული. ამას წინათ წითელი ჯვარი დამეხმარა და ცოტა სული მოვითქვი. შემოსავალი კი მაქვს, მაგრამ არ მყოფნის. ორი შვილი მყავს, რომლებსაც ბევრი რამ სჭირდებათ. მე კი ჩემი ხელფასით და დახმარებით ყველაფერს ვერ ვახერხებ. ამიტომაც მოვდივარ აქ პურის წასაღებად, _ გვითხრა ქალბატონმა ნარგიზმა, რომლის თქმით, შვილებთან ერთად მშიერი ხშირად დაწოლილა.
მხოლოდ პენსიაა მარტოხელა ზაირა უბირიას შემოსავალი:
_ ყოფილა დღეები, როცა მხოლოდ პური მიჭამია. მშიერიც ბევრჯერ დავწოლილვარ. ჩემი პენსია ყველაფერს ვერ წვდება _ წამალი, გადასახადები… აქ, სამადლოდ მაძლევენ პურს, _ გვიყვება უბირია, რომელსაც მის კუთვნილ პურთან ერთად, სხვებისთვისაც მიაქვს.
_ ხანდახან ერთმანეთს ვთხოვთ ჩვენ-ჩვენი ლუკმის წამოღებას. ზოგს არ შეუძლია, ზოგს რცხვენია აქ მოსვლა. ვეხმარებით ერთმანეთს. დღეს რამდენიმე პური მიმაქვს და ჩამოვარიგებ, _ გვითხრა ქალბატონმა ზაირამ.
როგორც გავარკვიეთ, უპოვრები პურის წასაღებად ყოველ მეორე დღეს მოდიან და სახლში ორი დღის ნორმით ბრუნდებიან. ნორმა პირობითად, რადგან ერთ ადამიანზე დღეში ერთი პურია განკუთვნილი. ამ ადამიანებს კი სახლში ოჯახის წევრები ელოდებიან _ მეუღლეები, შვილები…
80 ადამიანისთვის პურს შემოქმედის ეპარქია ყიდულობს. როგორც გვითხრეს თანხას ადგილობრივი ბიუჯეტიდან იღებენ:
_ ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი, რელიგიური ორგანიზაციების დაფინანსების მუხლიდან, ეპარქიისთვის ყოველ წელს თანხას გვაძლევს. ხან 25 000 ლარს, ხან _ 20 000 ლარს. ამ თანხიდან 80 ადამიანისთვის ყოველდღიურად პურს ვყიდულობთ. ეს თვეში 600 ლარია, _ გვითხრეს ეპარქიაში.
გვითხრეს ისიც, რომ პურის მთხოვნელთა რიცხვი გაცილებით დიდია, თუმცა, უსახსრობის გამო, ყველას დაფინანსება ვერ ხერხდება.
ამ დრომდე არ დასმულა საკითხი, ჩოხატაურში უფასო სასადილო გახსნილიყო, თუმცა, ყველამ იცის, რომ მუნიციპალიტეტში ათეულობით მშიერი ადამიანი ცხოვრობს.
წლების წინ, ჩოხატაურში უფასო სასადილოს გახსნის იდეა მამა გიორგის (ჯიბუტი) გაუჩნდა და მალევე განახორციელა კიდეც. ეკლესიასთან ერთად უპოვართა დაპურებაში არასამთავრობო ორგანიზაციაც იყო ჩართული.
_ სასადილო ძირითადად შემოწირულობებით არსებობდა. ყოფილა შემთხვევა, როცა სახლიდან ხილი, ლობიო და სხვა პროდუქტები მოჰქონდათ და ვარიგებდით. ზაურ ოსეფაიშვილი გვეხმარებოდა. წლების განმავლობაში, ასე თუ ისე, ვახერხებდით მშიერთა დაპურებას, მათთვის საკვების მოწოდებას, _ ამბობს მამა თომა (სიხარულიძე) ჩვენთან საუბრისას.
მისივე თქმით, თავიდან სასადილოში 50 ადამიანი დადიოდა. დღეს ამ ადამინების რიცხვი 80-ს აღწევს.
_ აქ ის ადამიანები დადიან, რომლებიც დაბაში ცხოვრობენ. ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რამდენ ადამიანს შია სოფლებში, ჩვენ არ გვაქვს, _ დასძენს მამა თომა.
იგი იხსენებს, რომ ბენეფიციარებს გაკეთებული საჭმელი ქილებით სახლში მიჰქონდათ:
_ სასადილოში არ ჩერდებოდნენ. ქილები მოჰქონდათ, საჭმელს ასხამდნენ და მიჰქონდათ _ აქ როგორ ვჭამოთ, როცა სახლში მშიერი შვილები გველოდებიანო, _ იხსენებს მამაო.
როგორც გავარკვიეთ, ბოლო წლებია ე. წ. უფასო სასადილოს არც შემოწირულობა მიუღია და მისი ბედით არც ხელისუფლება დაინტერესებულა. თუმცა, ადგილობრივ ხელისუფლებაში კარგად იციან, რომ მხოლოდ დაბა ჩოხატაურში, ოფიციალური სტატისტიკით, 80 ადამიანი მშიერია.
მშიერი ადამიანების ციფრი რომ გაცილებით მაღალია, ამას არავინ უარყოფს, თუმცა კითხვაზე _ რას აკეთებენ ამ პრობლემის მოსაგვარებლად მხრების აჩეჩვით გვპასუხობენ და დასძენენ, რომ მათთვის პურს ყიდულობენ.
"გურია ნიუსი" დაინტერესდა, რა დაუჯდება მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტს ყოველწლიურად 80 ადამიანის ერთჯერადი ნორმალური კვება. გადამოწმებული ინფორმაციით, თანხა 70 000 ლარიდან 90 000 ლარის ფარგლებში მერყეობს. ეს მაშინ, როცა მხოლოდ გასულ წელს, ჩოხატაურის გამგეობისა და საკრებულოს თანამშრომლებზე პრემიის სახით 150 000 ლარზე მეტი გაიცა.
აღნიშნული ინფორმაცია "გურია ნიუსმა" გასული კვირის პარასკევს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრებს მიაწოდა და საკანონდებლო ორგანოს საკუთარი წინადადება შესთავაზა _ ბიუჯეტის დაგეგმვის დროს ეს მეტად მნიშნელოვანი საკითხი და საგანგაშო სტატისტიკა გაითვალისწინონ.
საკრებულოს დეპუტატებმა "გურია ნიუსის" წინადადებას მხარი დაუჭირეს. საკრებულოს თავმჯდომარემ, ზაალ მამალაძემ საკითხის მომზადება სოციალურ კომისიას დაავალა, ხოლო ფინანსური დეტალების გარკვევა _ საფინანსო-საბიუჯეტო კომისიას:
_ ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია. ბიუჯეტის განხილვები ახლა მიმდინარეობს, ამიტომ საკითხს დროულად უნდა შესწავლა და გათვალისწინება, _ აღნიშნა მამალაძემ.
რა გადაწყვეტილებას მიიღებენ დეპუტატები და დააპურებენ თუ არა მშიერ ადამიანებს, ეს რამდენიმე დღეში, ახალი ბიუჯეტის მიღებისას გაირკვევა.
