იუსტიციის საბჭოს მიერ მოსამართლეთა შესარჩევად ჩატარებული კონკურსი კვლავ კრიტიკის საგანი ხდება. მიუხედავად იმისა, რომ კონკურსის შედეგად რამდენიმე ღირსეული მოსამართლე დაინიშნა, ერთი მხრივ თავად პროცესის ბუნდოვანება და იუსტიციის საბჭოს არათანმიმდევრული მოქმედებები, ხოლო მეორე მხრივ საბჭოს წევრთა მხრიდან კრიტიკის სრული მიუღებლობა და ყველა პასუხგაუცემელ კითხვაზე მხოლოდ კანონის ხარვეზებზე მითითება, იწვევს საზოგადოების მხრიდან ამ ორგანოს მიმართ უნდობლობის კიდევ უფრო გაღრმავებას. მოსამართლეთა ვაკანტურ ადგილებზე შესარჩევად განაცხადების მიღების მომენტიდან, კენჭისყრის ჩათვლით ყველა ეტაპი იუსტიციის საბჭომ წარმართა პროცედურული დარღვევებით ან არათანმიმდევრული ქმედებებით:
კანონსაწინააღმდეგო იყო იუსტიციის საბჭოს ერთ–ერთი პირველი გადაწყვეტილება ვაკანსიებზე განცხადების მიღების ვადის გახანგრძლივების შესახებ. გადაწყვეტილების მიღების მიზეზი გახდა საბჭოს მდივნის განცხადება იმის თაობაზე, რომ მოსამართლეები ვერ ასწრებდნენ განაცხადების შეტანას, რაც ცნობილი გახდა მათთან სატელეფონო კავშირით. კანონით მკაფიოდ განსაზღვრულია, რომ განაცხადის შეტანის ვადა განისაზღვრება კონკურსის გამოცხადებისთანავე, ხოლო ამ ვადის დასრულებისთანავე იწყება კონკურსი. შესაბამისად, ამ ვადის გაგრძელების შესაძლებლობა კანონით არ არის დაშვებული.
კანდიდატებთან გასაუბრების ეტაპი ემსახურებოდა მხოლოდ ფორმალური მოთხოვნების დაკმაყოფილებას და არა კანდიდატის პროფესიული თუ პიროვნული უნარ–ჩვევების გამოვლენას, კონკურსანტთა შორის ობიექტური შეფასების პირობებში საუკეთესოს აღმოჩენას. გასაუბრების პროცესში იუსტიციის საბჭოს წევრები ვერ აკმაყოფილებდნენ მიუკერძოებლობის სტანდარტს, ვერ მალავდნენ წინასწარშექმნილ დადებით თუ უარყოფით განწყობას მონაწილე კანდიდატის მიმართ, რაც დასმულ შეკითხვებზეც აისახებოდა. რიგ შემთხვევაში, კანდიდატს თავიდან არიდებდნენ სამართლებრივ კითხვებს, ცდილობდნენ თავად განემუხტათ კითხვის უპასუხოდ დატოვებისას კანდიდატისთვის შექმნილი უხერხულობა. ერთ შემთხვევაში კანდიდატის პოლიტიკური შეხედულებითაც კი დაინტერესდნენ და მის მიერ არჩევნებში მხარდაჭერილი პოლიტიკური სუბიექტის იდენტიფიცირებას შეეცადნენ.
იუსტიციის საბჭოს ინფორმაციით 44 დანიშნული მოსამართლიდან 21 მოქმედი მოსამართლე, 9 სკოლის კურსდამთავრებული, ხოლო 14 ყოფილი მოსამართლეა, თუმცა მიმდინარე კონკურსის შედეგად მოსამართლეთა რიცხვი ამ ეტაპისთვის მხოლოდ 23–ით გაიზარდა, ხოლო ვაკანტური შტატი არა 21, არამედ 44 ია. შესაბამისად ამ კონკურსის შედეგად სისტემას არა 44, არამედ 23 მოსამართლე დაემატა.
კონკურსში მონაწილეობდნენ იუსტიციის სკოლის კურსდამთავრებულები, მოსამართლეები, რომელთაც უფლებამოსილების ვადა ამოეწურათ, მოქმედი მოსამართლეები, მათ შორის ვისაც უფლებამოსილების ათწლიანი ვადა არ ეწურებოდა უახლოესი არათუ თვეების, ზოგ შემთხვევაში წლების განმავლობაშიც, ასევე ის მოქმედი მოსამართლეები, რომელსაც სამწლიანი უფლებამოსილების ვადაც კი არ ჰქონდათ ამოწურული.
გაუგებარი, და სასამართლო სისტემაში არსებულ გამოწვევებთან, მათ შორის მოსამართლეთა დატვირთულობასთან, შეუთავსებელია კენჭისყრის ის შედეგები, რომლითაც გამოვლინდა ფარულობას ამოფარებული, წევრების მიზანმიმართული განზრახვა, რომ თავიანთი კოლეგები არ დაინიშნონ ხელახალი ვადით. ამის ნათელი მაგალითია, მოსამართლეთა დეფიციტის პირობებში, ბიულეტენთა განზრახ გაბათილება და ვაკანტური ადგილების შენარჩუნება. ორ ყოფილ მოსამართლეს შორის კონკურენციისას, საბჭოს წევრები, მათ შორის თავად მოსამართლეებიც, მიზანმიმართულად არ აძლევდნენ არც ერთ კოლეგას ხმას, რის შედეგად ბიულეტენი ბათილად ცხადდებოდა და ადგილები ვაკანტური დარჩა. სამაგიეროდ, წინმსწრებად, სამოსამართლო უფლებამოსილების ვადის ამოწურვამდე, დაინიშნა ზოგიერთი, ჯერ კიდევ მოქმედი მოსამართლე, რომელთაც უფლებამოსილების ვადა ეწურებოდათ მომდევნო ერთი, ორი, სამი წლის განმავლობაში. არსებობს შემთხვევაც, როცა კონკურსში გაიმარჯვა და ვაკანტურ ადგილზე გამწესდა მოსამართლე, რომელსაც სამოსამართლო უფლებამოსილების ვადის ამოწურვამდე 5 წელი ჰქონდა დარჩენილი. ორ ტურიანი კენჭისყრის შედეგად არ დანიშნეს წლების განმავლობაში იმავე პოზიციებზე ნამუშევარი მოსამართლეები, მათ შორის 10 წლიანი სამოსამართლეო სტაჟის მქონენი და დანიშნეს ისინი ქვემდგომ ინსტანციაში, ან საერთოდ არსად, ხოლო მათ პოზიციებზე დანიშნეს ქვემდგომი ინსტანციების სასამართლოების მოსამართლეები, რიგ შემთხვევებში სპეციალიზაციის გათვალისწინების გარეშე. აღსანიშნავია, რომ როგორც წესი, კანდიდატთა დანიშვნას კენჭისყრის ორივე ტური დასჭირდა, ერთეული გამონაკლისების გარდა. ამ საგამონაკლისო წესით, პირველივე ტურში საკმარისი ხმების მოგროვების შედეგად მოსამართლედ გამწესდა საბჭოს ორივე წევრი კანდიდატი.
ცალსახად უარყოფითი შეფასება მიიღეს და გამსვლელი ხმების რაოდენობა ვერ მოაგროვეს იმ კანდიდატებმა, ვინც იუსტიციის საბჭოს ქმედებები ღიად გააკრიტიკა. ჩანს, იუსტიციის საბჭოს წევრებს არ შესწევთ განსხვავებული მოსაზრების მიმართ ტოლერანტული მიდგომის უნარი. საბოლოოდ ვიღებთ ისეთ ვითარებას, როცა საქმეთა (დავების) მატების პირობებში მოსამართლეთა რაოდენობა მხოლოდ უმნიშვნელოდ მატულობს. იუსტიციის საბჭოს მიერ კონკურსის ჩატარების ძირითადი მიზანი კი, მათ მიმართ ლოიალურად განწყობილ მოსამართლეთა პირობების გაუმჯობესებაა, როგორც სასურველ სასამართლოში გადაყვანის, ასევე უფლებამოსილების ვადის გახანგრძლივების გზით, და განსხვავებული აზრის მქონე მოსამართლეების განდევნა სისტემიდან. საგულისხმოა, რომ მოქმედი იუსტიციის საბჭოს პირობებში უფლებამოსილების ვადა ამოეწურა და დანიშვნაზე უარი ეთქვა 20–მდე გამოცდილ მოსამართლეს, არაერთ იუსტიციის სკოლის კურსდამთავრებულს. წელიწადზე მეტია იუსტიციის სკოლაში არც ერთი მსმენელი არ ჩარიცხულა და უსასრულოდაა შეჩერებული ჯერ კიდევ გასული წლის ბოლოს საამისოდ გამოცხადებული კონკურსი. ეს კი სრულიად კონკრეტულ ასახვას პოულობს მართლმსაჯულების პროცესზე, იწვევს საქმეთა გაჭიანურებას, საზოგადოების მხრიდან სრულ უნდობლობას და სასამართლო სისტემისადმი ამკვიდრებს ნიჰილიზმის განცდას.
აბსოლუტურად მიუღებელია საბჭოს წევრთა მიერ მიმდინარე პროცესის გამჭირვალობის შეფასებისას მათ წინამორბედ იუსტიციის საბჭოს საქმიანობაზე მითითება, რა დროსაც არათუ საჯარო სხდომის გამართვა, არამედ სხდომის ჩატარების ფაქტიც საეჭვო იყო თავად მოსამართლეებისთვისაც კი. ამ წარსულ მანკიერ სტანდარტზე სწორება და ამავდროულად გამჭირვალობის მხოლოდ იმგვარი გაგება, რომ სხდომაზე ნებისმიერ პირს შეუძლია დასწრება ან თუნდაც აზრის გამოთქმა, არ შეესაბამება კონსტიტუციური ორგანოს ქმედების სტანდარტს. იუსტიციის საბჭოს საქმიანობა ვერასდროს დააკმაყოფილებს გამჭირვალობის საკმარის მოთხოვნებს, სანამ მას არ ექნება დასაბუთებული გადაწყვეტილებები. იუსტიციის საბჭოს მიერ გადაწყვეტილების დასაბუთებისთვის თავის არიდება, იმ მოტივით, რომ კანონით ეს სავალდებულო არ არის, კიდევ უფრო აღრმავებს ამ ორგანოს მიმართ კითხვებს და ქმნის შთაბეჭდილებას, რომ ადგილი აქვს საბჭოს წევრთა მხრიდან მის გადაწყვეტილებებზე ეფექტიანი სამართლებრივი კონტროლის არარსებობით სარგებლობას და მხოლოდ საკუთარი ნება–სურვილით ნაკარნახევი გადაწყვეტილებების მიღებას.
შეიძლება ითქვას, რომ იუსტიციის საბჭო შეეცადა რამდენიმე კომპეტენტური მოსამართლის დანიშვნით, და საზოგადოებაში გახმაურებულ საქმეთა განმხილველ მოსამართლეთა ხელახლა დანიშვნაზე უარის თქმით, გადეფარა საბჭოს წევრების მოქმედებების მიმართ ლოიალურად განწყობილი, მეგობრულ და ნათესაურ კავშირში მყოფი კადრებით სისტემის დაკომპლექტების ტენდენცია და განსხვავებული აზრის დევნა.
