ლანჩხუთში, “ლიბერთი ბანკის” შენობის წინ, რამდენიმე დღის წინ ასწლოვანი ჭადრის ხე მოიჭრა, რასაც სოციალურ ქსელში საზოგადოების ნაწილის მხრიდან უკმაყოფილება და მწვავე დებატები მოჰყვა.
“ლანჩხუთის ცენტრში ასწლოვანი ჭადარი გადაჭრეს. ვიღაც ოფიციოზი იტყვის, შენობას აზიანებდაო. მაშინ კითხვა მაქვს: ვინ გასცა ამ შენობის რემონტის ნებართვა ისე, რომ შენობა ხეს მიადგეს? აბა, ხე ხომ არ გადაიპარა ერთ მშვენიერ ღამეს შენობასთან?” _ კითხვას სვამდა სოციალურ ქსელში ლანჩხუთის საკრებულოს წევრი ამირან გიგინეიშვილი.
ხის მოჭრის ფაქტთან დაკავშირებით სოციალურ ქსელში წარმოქმნილი პოლემიკის საპასუხოდ, მერიის ოფიციალურ გვერდზე პასუხიც გამოქვეყნდა:
“სოციალურ ქსელში ჟორდანიას ქ. #126-ში (“ლიბერთი ბანკის” წინ მდებარე ტერიტორიაზე) მოჭრილი ჭადრის შესახებ არასწორი ინფორმაცია ვრცელდება.
აღნიშნულის თაობაზე განვმარტავთ, რომ ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული შენობა-ნაგებობისა და საავტომობილო გზისპირის მიმდებარედ დაზიანების ან/და მომეტებული საფრთხის შემცველი, ფუნქციადაკარგული მწვანე ნარგავების (საშეშე და სამასალე მერქნის) შემსწავლელმა სამუშაო ჯგუფმა შეისწავლა არსებული მდგომარეობა და დაადგინა, რომ ხე ესაზღვრება ჟორდანიას ქ. #126-ში, დავით გულიშვილის საკუთრებაში არსებულ შენობას, ხე შენობიდან მოშორებულია 10 სმ-ით, ქარის დროს ირხევა, ეხება შენობის აივნის პარაპეტს, რამაც შესაძლებელია, გამოიწვიოს შენობის დაზიანება. ჩამოცვენილი ფოთლები ილექება წყალმიმღებ სისტემაში, წყალი სახურავზე გროვდება, რაც აზიანებს კედლებს.
უსაფრთხოების დაცვის მიზნით, ხე 4 (ოთხი) მეტრ სიმაღლეზე გადაიბელა.
აქვე გაცნობებთ, რომ ხსენებული გადაწყვეტილება მიღებულია ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2016 წლის 25 მარტის #13 დადგენილების თანახმად, რომლის მე-18 მუხლში აღნიშნულია, რომ:
1. სპეციალური ჭრა ხორციელდება შემდეგი მიზნებისთვის: ა) შენობა-ნაგებობების (ფასადები, სახურავები), საგზაო ნიშნების ხილვადობის ან მათი ტექნიკური უსაფრთხოების უზრუნველყოფისთვის”, _ წერს მერია. თუმცა მერიის პასუხმა დეპუტატ გიგინეიშვილს, რომელიც ადგილობრივი თვითმმართველობის საკითხებში ექსპერტიცაა, მეტი კითხვის ნიშანი გაუჩინა:
“მოჭრილი ჭადრის შესახებ არასწორი ინფორმაცია ვრცელდება.”კარგი, მივყვეთ მოვლენათა მსვლელობას 1. აღნიშნული ხე უფრო ადრე არსებობდა ვიდრე შენობა. 2. შენობა აშენდა მეოცე საუკუნის ოთხმოციან წლებში და ხისგან სულ მცირე სამი მეტრით იყო დაცილებული. 3. შენობა შეადგენდა სახელმწიფო ქონებას და გახორციელდა მისი პრივატიზება. 4. კერძო მესაკუთრემ გადაწყვიტა შენობის რეაბილიტაცია, შეადგინა პროექტი და მშენებლობის ნებართვისთვის, როგორც ეს კანონითაა განსაზღვრული, მიმართა მუნიციპალიტეტს. 5. მუნიციპალიტეტმა შეისწავლა წარდგენილი პროექტი, მოიწონა და გასცა მშენებლობის ნებართვა. 6. გაცემული ნებართვის საფუძველზე წარმოებული სამშენებლო სამუშაოების შედეგად, შენობას მიედგა აივანი, დაემატა სამი მეტრი და შენობა ათ სანტიმეტრში დაუახლოვდა აწ უკვე წამებულ ჯანსაღ ხეს, ანუ “მუჰამედი არ მისულა მთასთან, მთა მივიდა მუჰამედთან”. 7. მუნიციპალიტეტმა ხე გადაჭრა, რადგან ის დაემუქრა შენობის მთლიანობას. ეს ფაქტებია, რომელსაც ვერავინ უარყოფს. დასკვნა: მუნიციპალიტეტმა გასცა ისეთი სამშენებლო ნებართვა, რომელმაც გამოიწვია ასწლოვანი ხის სავარაუდო მოსპობა (გადამორვა ზაფხულში არ ხდება) და აზარალა გადასახადის გადამხდელთა მიერ შეგროვილი ბიუჯეტი, რადგან მის მიერ გაცემულ სამშენებლო ნებართვას ხის გადაჭრის ხარჯები მოყვა”, _ ამბობს გიგინეიშვილი.
