თუ ექსპერტებს დავუჯერებთ, ჩახუტების სიყვარული ან სიძულვილი, შესაძლოა, ჩვენს ბავშვობაზე მიანიშნებდეს. უფრო ზუსტად კი იმაზე, როგორ გვზრდიდნენ მშობლები.
“ჩვენი ტენდენცია იმაზე, რამდენად გვსიამოვნებს შეხება და ფიზიკური ინტერაქცია, მათ შორის ჩახუტება, მხარზე მკლავის გადახვევა თუ ზურგზე ხელის მეგობრული დარტყმა, ხშირად ბავშვობის გამოცდილებითაა განპირობებული”, – ამბობს სიუზან დეჯეს-უაიტი. ის ჩრდილოეთ ილინოისის უნივერსიტეტის პროფესორია.
2012 წელს შვედი მეცნიერების კვლევა გამოქვეყნდა, რომლის მიხედვითაც, თუ ბავშვებს მშობლები ხშირად ეხუტებოდნენ, ისინი დიდობაში ჩახუტების სურვილს სხვა ადამიანების მიმართ იჩენდნენ.
“ჩახუტება ბავშვის ემოციურ განვითარებაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს”, – აღნიშნულია კვლევაში.
პროფესორი დეჯეს-უაიტი ამბობს, რომ მაღალი შანსია, მათ, ვისაც მშობლები ხშირად არ ეხუტებოდნენ, დიდობაში ჩახუტებისას დისკომფორტს განიცდიდნენ.
“თუ ოჯახის წევრები ფიზიკურ სითბოს არ გამოხატავენ, შესაძლოა ბავშვი როდესაც გაიზრდება, თავის შვილებთან ანალოგიურად მოიქცეს”, – დასძენს ის.
თუმცა პროფესორი ხაზს უსვამს გამონაკლისს, რომლის მიხედვითაც, თუ ბავშვს ოჯახში ფიზიკური სითბო აკლია, ის ფიზიკურ კონტაქტს შესაძლოა გარეთ ეძებდეს:
“ზოგი ბავშვი, რომელიც შეხების ნაკლებობას მძაფრად განიცდის, შესაძლოა მოზრდილობაში მეგობარს მუდამ ჩახუტებით ხვდებოდეს და ემშვიდობებოდეს.
ჩახუტების მიმართ ამა თუ იმ დამოკიდებულების გასაგებად, შესაძლოა მნიშვნელოვანი ფაქტორი იყოს თვითშეფასება და საკუთარი სხეულის დადებითად აღქმაც.
“ის ადამიანები, რომლებსაც სხვებთან ფიზიკური კონტაქტი მოსწონთ, მაღალი თვითშეფასებითა და თავდაჯერებულობით გამოირჩევიან. ისინი, ვინც შფოთვას განიცდიან, ფიზიკურ ურთიერთობას თავს არიდებენ და ამ შემთხვევაში, გამონაკლისები არც მეგობრები არიან. მათი დისკომფორტი არასასურველი ჩახუტებისას უფრო იზრდება”, – ამბობს პროფესორი დეჯეს-უაიტი.
თუმცა, ნებისმიერ შემთხვევას ინდივიდუალური ახსნა შესაძლოა ჰქონდეს და თუ ვინმეს ჩახუტება არ სურს, ეს სულ არ ნიშნავს, რომ მას ბავშვობაში სითბო აკლდა. თუ იფიქრეთ, რომ ვინმე შეაწუხეთ, ჯობს მას ჰკითხოთ, მართლა ასე მოხდა თუ არა და მიზეზიც სწორედ ამ ადამიანისგან გაიგოთ.
ჩახუტება კულტურულ ფენომენადაც შეიძლება ჩავთვალოთ — 2010 წლის კვლევის მიხედვით, ადამიანები ერთმანეთს საფრანგეთში უფრო ხშირად ეხუტებიან, ვიდრე ამერიკასა თუ ინგლისში.
