ლისის ტბის დათმობის საქმეზე თბილისის სააპელაციო სასამართლოში ბიზნესმენ რამაზ ახვლედიანის შეტანილ სარჩელზე განხილვა ხვალ გაგრძელდება.
საქმე ლისის ტბის ტერიტორიაზე არსებულ შენობა-ნაგებობებსა და მიწის ნაკვეთებს ეხება, რომელიც ბიზნესმენ რამაზ ახვლედიანის განცხადებით, იძულებით, ფინანსური პოლიციის უფროსის მოადგილის კაბინეტში, 2006 წლის 4 ნოემბერს, საკუთარი განცხადების საფუძველზე, სახელმწიფოს სასარგებლოდ დათმო. განცხადების დაწერიდან ცოტა ხანში კი, ქონება გასხვისდა და ის რამაზ ახვლედიანის ბიზნესპარტნიორის მამუკა ხაზარაძის კომპანიის „ლისი ლეიქ დეველოპმენტის“ საკუთრებაში გადავიდა, რომელსაც დღემდე ეს კომპანია ფლობს.
ქონებაზე სასამართლო დავები 2015 წლიდან მიმდინარეობს. 2012 წლიდან საქმეს ასევე იძიებს მთავარი პროკურატურის სამართალწარმოების პროცესში ჩადენილი დანაშაულის გამოძიების დეპარტამენტი, თუმცა ძიების დასრულებამდე უწყებაში კომენტარს არ აკეთებენ.
როგორ დაათმობინეს ბიზნესმენს წლების განმავლობაში შეძენილი ქონება, ამაზე „გურია ნიუსი“ უკვე წერდა სტატიაში _ შუაღამისას „საკუთარი ნებით დათმობილი” ქონება, ანუ როგორ დაკარგა ბიზნესმენმა „ლისის ტბა“ – ნაწილი I.
რაც შეეხება სასამართლო პროცესებს, 2015 წლის 12 ნოემბერს, რამაზ ახვლედიანმა სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას და მოითხოვა ნაწილობრივ ბათილად ეცნოთ საქართველოს პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის 2006 წლის 10 ნოემბრის განკარგულება, რამაზ ახვლედიანისათვის 63,5 ჰა მიწის ნაკვეთის პირდაპირი განკარგვის წესით გადაცემის გაუქმების ნაწილში. 17 ნოემბერს საქმე სასამართლომ წარმოებაში მიიღო.
მოგვიანებით, საქმეში მესამე პირად ჩართეს „ლისი ლეიქ დეველოპმენტიც“, რომლის დამფუძნებლებიც რამაზ ახვლედიანის ყოფილი ბიზნეს-პარტნიორები არიან. როგორც „გურია ნიუსი“ უკვე წერდა, 2006 წლის 14 ივლისს, საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის განკარგულების საფუძველზე, ლისის ტბის მიმდებარედ არსებული 63.5 ჰა არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი, რომელიც წარმოადგენდა „ტურისტულ- გამაჯანსაღებელი კომპლექსი ლისის ტბა“-ს მიერ 1998 წლამდე ფაქტიურად დაკავებულ ტერიტორიას, პირდაპირი განკარგვის წესით საკუთრებაში რამაზ ახვლედიანს გადაეცა, ხოლო 267 ჰა არასასოფლო – სამეურნეო მიწის ნაკვეთი პირდაპირი განკარგვის წესით საკუთრებაში გადაეცა ს.ს. „ლისის ტბას“, აღნიშნული კომპანიის ბიზნეს-პარტნიორები იყვნენ რამაზ ახვლედიანი და მამუკა ხაზარაძე.
პრეზიდენტის განკარგულებით, განსაზღვრული პირობები უნდა შესრულებულიყო 2006 წლის 31 დეკემბრამდე. კერძოდ, უნდა დაწყებულიყო ლისის ტბის რეაბილიტაციის პროცესი, უნდა მომხდარიყო აღნიშნული ტერიტორიის დასუფთავება, ლისის ტბის კომპლექსის განვითარების აქტის მომზადება, შესაბამისი ნებართვების მიღების შემდეგ უნდა დაწყებულიყო მშენებლობა და სხვა. მიუხედავად იმისა, რომ პირობების უმეტესობა უკვე შესრულებული იყო, 2006 წლის 10 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტმა გამოსცა ახალი განკარგულება და ძალადაკარგულად გამოაცხადა რამაზ ახვლედიანისთვის, 2006 წლის 14 ივლისს გადაცემული ლისის ტბის ნაკვეთები. პრეზიდენტმა ახალი განკარგულების მიზეზად დაასახელა ბიზნესმენის მხრიდან შეუსრულებელი ვალდებულებები, თუმცა, აღსანიშნავია, რომ პრეზიდენტმა ახალი განკარგულება გამოსცა სწორედ იმ ვითარებაში, როდესაც რამაზ ახვლედიანის მხრიდან ყველა პირობა უკვე შესრულებულიყო იყო და 2006 წლის 14 ივლისის განკარგულებითვე აღიარებული ამ პირობების შესრულების საბოლოო ვადაც – 2006 წლის 31 დეკემბერი, ჯერ დამდგარი არ იყო.
თუმცა, საწინააღმდეგოს ფიქრობს თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე დიანა ფარქოსაძე, რომელმაც 2016 წლის 27 ოქტომბერს, რამაზ ახვლედიანის საჩივარი უსაფუძვლოდ მიიჩნია და პრეზიდენტის 2006 წელს გამოცემული განკარგულება ძალაში დატოვა. ქონება კი, კანონიერად გასხვისებულად მიიჩნია.
სასამართლოს გადაწყვეტილებაში აღნიშნულია, რომ „მოცემულ შემთხვევაში მოსარჩელემ ვერ შეძლო საწინააღმდეგო არგუმენტაციისა და იმ სამართლებრივი ნორმების მითითება, რომლის საფუძველზეც დაადასტურებდა მოპასუხე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული აქტის კანონსაწინააღმდეგო ხასიათს.
საქმეში არსებული მასალების განხილვისა, მხარეთა ახსნა-განმარტების მოსმენის, სარჩელის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლიანობის შემოწმებისა და საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა სამართლებრივი შეფასების შედეგად, სასამართლო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ სასარჩელო მოთხოვნა უსაფუძვლოა და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
მოსამართლე დიანა ფარქოსაძემ 2016 წლის 20 სექტემბრის სხდომაზე, არ დააკმაყოფილა არც ერთი შუამდგომლობა, რომელიც ეხებოდა ცალკეული საჯარო მოხელეების, პოლიტიკური თანამდებობის პირებისა და რამაზ ახვლედიანის ბიზნეს-პარტნიორების მოწმის სახით დაკითხვას.
კერძოდ, რამაზ ახვლედიანმა ითხოვდა მოწმის სახით დაკითხულიყვნენ „თიბისი ბანკის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე მამუკა ხაზარაძე, საქართველოს პრეზიდენტი 2004–2013 წლებში, მიხეილ სააკაშვილი, თბილისის მერი 2005–2013 წლებში, გიგი უგულავა, მაშინდელი ფინანსური პოლიციის თანამშრომლები და გამომძიებლები, ნოტარიუსი, რომელთანაც ღამის საათებში მოხდა იძულების შედეგად დათმობილი ქონების და ბიზნესის გადაფორმება. მოსამართლემ არცერთი შუამდგომლობა დაუსაბუთებლობისა და საქმესთან შემხებლობის არქონის მოტივით, არ დააკმაყოფილა.
სასამართლოს გადაწყვეტილებაში, რომელიც მოგვიანებით მიიღო მოსამართლემ, აღნიშნულია, რომ რამაზ ახვლედიანმა ვალდებულებების შეუსრულებლობის გამო თავად განაცხადა უარი ქონების საკუთრებაში მიღებაზე, ამიტომ „სასამართლო თვლის, რომ საქართველოს პრეზიდენტი უფლებამოსილი იყო მის მიერ განსაზღვრული ვადის გასვლის დადგომამდე გამოეცხადებინა თავისი ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ძალადაკარგულად“.
სწორედ ამიტომ, თბილისის საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება ახვლედიანის ინტერესების დამცველებმა სააპელაციო სასამართლოში გაასაჩივრეს. სასამართლო განხილვები ხვალ დაიწყება.
ახვლედიანის დაცვის მხარე ითხოვს, გაუქმდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის მიერ გამოტანილი 2016 წლის 27 ოქტომბრის გადაწყვეტილება და დაკმაყოფილდეს რამაზ ახვლედიანის სასარჩელო მოთხოვნა, რომლის მიხედვითაც, ძალადაკარგულად გამოცხადდეს, მიხეილ სააკაშვილის 2006 წლის 10 ნოემბრის განკარგულება, რამაზ ახვლედიანისათვის 63,5 ჰა მიწის ნაკვეთის პირდაპირი განკარგვის წესით გადაცემის გაუქმებას ეხება.
„ჩვენთვის გაუგებარია, თუ როგორ და რატომ იქნა მიჩნეული უდავო ფაქტობრივ გარემოებად ის ფაქტი, რომლის მიმართაც ჩვენ მიერ თავიდანვე გამოთქმული იქნა პრეტენზია. აქ გასათვალისწინებელია, რომ 2006 წლის 4 ნოემბერს შედგენილი სანოტარო წესით დამოწმებული განცხადება ეწინააღმდეგებოდა რამაზ ახვლედიანის ნება–სურვილს, ასე რომ არ ყოფილიყო, ახვლედიანი არასამუშაო დღეს არ დაიწყებდა ნოტარიუსის ძებნას და შაბათ დღეს სახლში არ მიაკითხავდა ნოტარიუს – ციური ბერიძეს.
სასამართლომ ნაცვლად იმისა, რომ ამ ფაქტთან დაკავშირებით მოეხდინა მტკიცებულებების კომპლექსური შეფასება, დაადგინა, რომ სახეზე იყო უდავო მნიშვნელობის გარემოება, თითქოს რამაზ ახვლედიანი მოქმედებდა თავისი ნებით და უარს ამბობდა საკუთრებაში იმ ქონების მიღებაზე, რომლის განვითარებას იგი ჯერ კიდევ 1998 წლიდან ეწეოდა და წარმატებით ახორციელებდა ნაკისრ ვალდებულებებს; რის შედეგადაც 2004 წლის 4 ოქტომბერს გამოისყიდა და გახდა ლისის ტბის მიმდებარედ განთავსებული შენობა-ნაგებობების და სხვა მოძრავი ქონების მესაკუთრე. სასამართლოს შეფასება და მიდგომა ამ სადავო საკითხთან კრიტიკას ვერ უძლებს, თუ გავითვალისწინებთ იმასაც, რომ სასამართლომ რამაზ ახვლედიანს უარი უთხრა იმ მოწმეთა დაკითხვაზე, რომელთაც სასამართლოსათვის უნდა მიეწოდებინათ ღირებული და პირდაპირი ინფორმაცია, რამაზ ახვლედიანის მიმართ განხორციელებული იძულების შესახებ. ამდენად სასამართლოს მსჯელობა გახლავთ ტენდენციური, მხოლოდ იმ მიმართულებით, რომ საბოლოოდ მიღებული ყოფილიყო მოსარჩელის საწინააღმდეგო გადაწყვეტილება“, _ აღნიშნულია სააპელაციო სარჩელში.
ლისის ტბის საქმეზე სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგია (გიორგი ტყავაძე (თავმჯდომარე), ნათია ქუთათელაძე, ქეთევან დუგლაძე) ხვალ, 16:00 საათზე იმსჯელებს. მოპასუხე მხარეები საქმეში საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაცია, თბილისის მერია და “ლისი ლეიქ დეველოპმენტია“.
ამავე თემაზე:
შუაღამისას „საკუთარი ნებით დათმობილი” ქონება, ანუ როგორ დაკარგა ბიზნესმენმა „ლისის ტბა“ – ნაწილი I
მაღალჩინოსნები და ბიზნესმენები დასაკითხ პირთა სიაში _ რა ეტაპზეა ლისის ტბის საქმის გამოძიება
უპასუხო კითხვები ლისის ტბის საქმეში
როგორ აღმოჩნდა ყოფილი მფლობელისთვის წართმეული ლისის ტბა მამუკა ხაზარაძის საკუთრებაში
