„მოხრაკულა“ _ ერთერთი ძველი ქართული კერძია ქობულეთიდან. მზადდება ერბოს, ყველის და პურის ან ჭადის ფქვილისაგან. ძველად მის მოსამზადებლად გამოიყენებოდა გადაზელილი ან შემჟავებული რძისგან ამოყვანილი ყველი და ღომი.
გავრცელებული იყო მთელ შავისზღვისპირეთში, სადაც ლაზები ცხოვრობდნენ. “თურქეთში ლაზები დღემდე ამზადებენ მას ოდნავ განსხვავებული რეცეპტით და მუღლამას ეძახიან და იქ ძალიან პოპულარულია. ჩვენთან ახლაც ვაკეთებთ ოდნავ განსხვავებული რეცეპტით“, _ გვეუბნება ჩვენი კოლეგა ზურა ბაუჟაძე და გვთავაზობს მომზადების წესს:
_ ავიღოთ სასურველი რაოდენობით ყველი, ვთქვათ, ნახევარი კილოგრამი. კარგად დავფშვნათ და დავასხათ მოდუღებული, სიწითლემდე მისული ერბო, იმდენი რაოდენობით, რომ ავურევთ, მასა რბილი იყოს. ერბო ცოტა რაოდენობით ცალკე დავტოვოთ და მასში ჩავყაროთ ერთი ჩაის ჭიქა მჭადის ფქვილი. ავურიოთ, დავასხათ ანადუღარი ორი ჩაის ჭიქა წყალი და დაბალ ცეცხლზე ვადუღოთ ცოტა ხანს, რომ მოშუშდეს. შემდეგ ეს მასა დავასხათ ერბოთი მომზადებულ ყველს, ვუყოთ გემოვნებით მარილი, კარგად ავურიოთ და თბილი მივირთვათ.
ზურა ბაუჟაძე გვეუბნება, რომ ეს კერძი ქაშზე ოდნავ თხელი უნდა იყოს. ძალიან კარგია დილის საუზმეზე, ასევე, გრიპის და ყველანაირი სისუსტის დროს და დასძენს, უგემრიელესია, თუ სულგუნით მოვამზადებთ.
